พระเด็จวัดระฆังพิมพ์ชายจีวรบางแม่พิมพ์หลวงสิทธิ์

เผอิญผมได้ข้อมูลนี้มาจากกระดานศึกษาสะสมฯ..ขอบคุณท่านChoosak Hunkaew ที่แชร์นำภาพมาลงครับ
ผมจะอธิบายเป็นท่อนๆ เพื่อความเข้าใจนะครับ แต่ในเบื้องต้นอยากให้เพื่อนๆ อ่านด้านล่างสุดก่อนหน่ะครับ

สมัยหนึ่ง..เซียนจะตีพระสมเด็จแท้ๆ ของคนอื่นที่มีเนื้อหามวลสาร..เหมือนกับพระสมเด็จฯ..
ที่ตัวเองตัดสินว่าแท้ไปแล้ว…เขาก็จะอ้างว่า..”เป็นสมเด็จของยายขำ” ทำให้พระสมเด็จฯ..
ของคนอื่นนั้น…”ปลอมทันที”…จากคำพูดนี้ โดยอ้างว่านางขำ..ได้สูตร รู้วิธีทำ ได้แม่พิมพ์
ไปด้วย

ผมเองได้มองเห็นความไม่ชอบมาพากลนี้…ก็เลยเขียนบทความเรื่่องสมเด็จยายขำที่ขำไม่ออก
ให้เพื่อนๆ ได้อ่านกันแล้ว..หาหลักฐานหักล้างให้เสร็จสรรพ

วันนี้..มีคนอ้างแม่พิมพ์ของหลวงสิทธิ์…(อีกแล้ว)…
ผมอยากจะถาม..คนเขียน..บทความเรื่องนี้ดังๆ เหมือนกันว่า..เคยเห็นแม่พิมพ์..หลวงสิทธิ์ไหม?
แล้วรู้ได้อย่างไร?…หลวงสิทธิ์..เป็นคนทำให้….
“รู้ละเอียดว่า…หลวงไหน?..ทำช่วงไหน?…ยุคต้น…ยุคกลาง..ยุคปลาย…”…เก่งจัง

แม่พิมพ์ที่แต่ละท่าน..แกะถวาย…ทำมาจากวัสดุ…อะไรครับ…?….
แม่พิมพ์ที่แต่ละ…หลวง…แกะถวาย..มีลักษณะอย่างไร?..ครับ

ไม่รู้จริงแล้วเขียนมั่ว..สร้างเครดิตให้ตัวเอง ทำให้คนอื่นเข้าใจผิดคิดว่าตัวเอง….เป็นผู้รู้จริง…
พระพุทธเจ้าเรียกคนพวกนี้ว่า…..”คนถ่อย”…ครับ

นางขำ..ในเวอร์ชั่นนี้…มีพ่อแม่เป็นมัคทายก พ่อเป็นท่านขุน

ท่านขุนมีชื่อว่า…”นายแดง”….555555 ท่านขุนต้องชื่อทางการครับท่าน
เช่น ขุนถนัดยัดกรุ…ขุนชำนาญการโม้…เป็นต้น

นางขำเป็นลูกสาวเจ้าขุนมูลนาย…ไม่มีทาส..ไพร่..ต้องถือสำรับไปเอง..แล้วรอสำรับกลับ
สุดท้าย..นางขำที่แต่งตัวสวย..ลงไปนั่งทำพระแทนสมเด็จระหว่าง…รอสำรับ…..
โอ้โห..ผูกเรื่องได้อย่าง..ง่ีเง่าสุดโต่งครับ….ผู้หญิง..ทำพระ..สร้างพระฯ..ได้…..จริงหรือ?

ขนาดจับ..โน่นจับนี่…ก็ยังต้องระวังตัว….กลัวพระจะอาบัติ..นางกล้าที่จะ..สร้างพระเชียวหรือ?

เมื่อสร้างพระฯ แล้วก็เอาพระใส่ปิ่นโตกลับบ้าน…55555
สมัยเด็กๆ แม่ผมสอนว่า…แม้แต่ใบไม้ดอกไม้..ในวัดห้ามเอากลับบ้าน
ประเพณี…ขนทรายเข้าวัด…เกิดขึ้นจาก..คนทำบุญเดินเหยียบทรายออกมาจากวัดโดยไม่รู้ตัว
เป็นบาป…ก้อเลยต้องขนเข้าวัดไปคืน

นางขำ..พิมพ์พระไม่ได้กี่พันองค์เอง…”แม่พิมพ์เป็นอย่างไร?”…พิมพ์กี่วันถึงจะได้พันองค์….5555
ไม่รู้…พ่อแดงไม่ให้นางขำไปพิมพ์อีกต่อจากนั้น…..

“เซียนบอกว่า..นางขำได้แม่พิมพ์พระไปด้วย”

ตกนรกไปเรียบร้อยแล้วนางขำ…ไม่คืนของวัด…เก็บไว้เป็นสมบัติส่วนตัว…ทั้งพระทั้งแม่พิมพ์…

เซียนบอกว่า…นางขำรู้สูตรส่วนผสมของพระสมเด็จฯ ได้แม่พิมพ์ของสมเด็จฯ ย่อมทำพระปลอม
ขายได้จนเป็นเศรษฐีไปเลย (แสดงว่า..ฐานะทางบ้าน..ระดับขุนฯ…ยากจนมากในตอนนั้น) จึงทำ
พระปลอมขาย..5555 คนที่อยากจะขึ้นสวรรค์ชั้นดาวดึงส์….กลับมาสร้างพระปลอมขายในที่สุด….
คนเขียนเอาอะไรคิดครับ…

ช่วงเวลาที่นางขำ…เข้าไปนั่งทำพระต่อจากสมเด็จฯ….เป็นช่วงเวลาสั้นๆ..แสดงว่า..มีเนื้อพระฯ
สำเร็จมารออยู่ก่อนหน้าแล้ว…”นางขำ..รู้สูตรได้ตรงไหน?..ครับ”…..
หรือ..ไปเรียนรู้กันลับๆ…”หรือ”???

และในสมัยนั้นนะ…ชื่อเสียงของสมเด็จฯ..ไม่โด่งดังถึงขนาดนี้…ไม่มีการขายพระกินครับ..ส่วนมาก
รักใครชอบใครก็ให้ไปครับ….ไม่มีการซื้อขายพระครับ….

ตอนที่โรคห่าระบาด ผู้คนอาราธนาพระมาแช่น้ำ..เพื่อทำเป็นนำ้มนต์รักษาตัว….55555555
ย้อนกลับไปดูมวลสารของเวอร์ชั่นนี้กันครับ…..

๑. “เนื้อผงผสมข้าวสุก….ผงเกษร…ผงใบลาน ผงดำ…น้ำอ้อยเคีี่ยว…เนื้อแห้งจะขาวตุ่น”
๒. “เนื้อผงผสมข้าวสุก…กล้วย..ผงเกษร..ผงใบลาน..ผงดำ…น้ำอ้อยเคี่ยว…เนื้อแห้งจะขาวอมเหลือง”

ผมว่านะ…พระสมเด็จหมดแล้วครับ…ละลายไปกับน้ำเป็นน้ำมนต์เละๆ เน่าๆ ไปในขัน..เป็นที่เรียบร้อยหมด
แล้วครับ..ไม่ว่าจะ เนื้อ ๑ หรือ เนื้อ ๒ ……………๕๕๕๕๕๕๕

หรือมาถึงวันนี้…ก็คงไม่เหลือซากอยู่ดี…

เป็นอาหารชั้นดีของหนู แมลงสาป มด..รุมแทะ..หมดแล้วเช่นกัน
๕๕๕๕๕๕๕๕๕ หรือว่า…ไม่จริงครับ….เนื้อพระสมเด็จนะครับ…สูตรเหมือนข้าวเกียบกุ้ง…เลย 555

นี่ถ้าเอาพระสมเด็จฯ..มาทอด..อาจจะกลายเป็นขนมนางเล็ด….หรือเปล่าเนี่ย…สงสัยหน่ะครับ

พออ่านเรื่องนี้จบ…ผมได้ความรู้อะไรจาก..บทความเรื่อง…พระพิมพ์ชายจีวรบาง (วัดระฆังฯ)…บ้าง

๑ ผมรู้จักพ่อแม่…ประวัตินางขำ
๒ ผมรู้ส่วนผสมเนื้อพระสมเด็จฯ…อย่างเอร็ดอร่อย…
๓ ผมได้รู้ การเลื่อนขั้นของสมเด็จพุฒาจารย์โตฯ…(ตรงนี้ดีครับ)..
๔ ผมได้รู้จักกับ..แม่พิมพ์หลวงสิทธิ์…ที่แอบๆๆ เข้ามาในข้อมูล…ว่าแกะแม่พิมพ์ถวาย

ผมอ่านจนจบ..คนเขียนจะบอกอะไร?….นางขำมีตัวตน…หลวงสิทธิ์มีตัวตน…เท่านี้เองครับ
นอกนั้นก็เป็นเรื่องเดิมๆ เรื่องเล่ารู้ไว้ใช่ว่า ผมก็ไม่เห็นแม่พิมพ์ของหลวงสิทธิ์..ไม่รู้ว่า..ทำจากอะไร?.
มีลักษณะอย่างไร?….(ก็เพราะคนเขียนก็ไม่รู้ไม่เคยเห็น…เลยข้ามๆๆๆ ไป) ๕๕๕๕๕

ผมรู้ว่า..ปูนเปลือกหอย..ซึ่งเป็นมวลสารหลัก..เร่ิมหายไปแล้ว…เพื่อเลี่ยงการตอบคำถามเรื่อง
“รูพรุนปลายเข็ม”….๕๕๕๕๕๕๕ อ่านเกมออกครับท่าน…สุดท้าย….
น้ำมันตังอิ๊วก็หาย…เอ..หรือจะโยน..น้ำมันตังอิีว..ไปนำพิสูจน์ในช่วงของหลวงวิจารณ์เจียรไน
(ดักคอก่อนหน่ะครับ)

อ่านเนื้อความจนจบ..ผมก็ไม่ได้คำตอบอยู่ดีว่า…พระแท้ดูอย่างไร?…..
เจตนาของผู้เขียนคือ…บอกให้เห็นว่ามี ตัวละครสองตัว..มีอยู่จริง…?…เพื่ออะไร?..
เพื่อจะนำพิสูจน์….”พระปลอม..ที่ผลิตขึ้นมาจาก..พิมพ์ของหลวงสิทธิ์….หรือไม่?…อย่างไร?…”
ติดตามดูตอนต่อไปครับ..ว่า..การคาดคะเนของผม..จะถูกต้องหรือไม่?….

ผู้เขียนต้องการนำพระปลอม…เข้ามาสู่ระบบ…อ้างอิงด้วยข้อมูลนี้..หรือไม่?…อย่างไร?….
(ขออภัย…ผมไม่ทราบชื่อผู้เขียน..ไม่มีความเกลียดชัง..หรือฯลฯ..เป็นการส่วนตัว…)
ผมวิเคราะห์ตามสิ่งที่ท่านเขียน..มาครับ…

ถ้าจะอธิบายขยายความ หรือท่านจะแสดงส่วนที่ขาดหาย (เช่นแม่พิมพ์)..หรือ..จะเพิ่มเติม..
ในส่วนที่ผมยกอ้างว่าไม่ถูกต้อง..ก็โพสต์ต่อ อธิบายต่อให้เพื่อนๆ ฟังได้เลยครับ..

ผมก็พร้อมน้อมรับ..ในองค์ความรู้ของท่านผู้เขียนครับ…

ขอปัญญาจงสถิตย์กับเพื่อนๆ ครับ

กดแชร์บทความไปยัง Social Network ของท่าน
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
เรียนรู้วิธีการดูพระเครื่องร่วมกับเพื่อนสมาชิกได้ในกลุ่มพระเครื่องเรื่องง่ายๆ ในเฟสบุ๊ค https://web.facebook.com/groups/277552462284906

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *