Category: วิธีดูพระเครื่อง

คนที่ไม่รู้ความจริง ไม่รู้ว่าอะไรถูกต้อง ความรู้บนความไม่รู้ (๒๒๖)

คนที่ไม่รู้ความจริง ไม่รู้ว่าอะไรถูกต้อง อะไรไม่ถูกต้องหากนำความ “… ไม่รู้ว่าอะไรถูกต้อง อะไรไม่ถูกต้อง “อวิชชา”…เหล่านั้น…” ไปถ่ายทอด ไปสอน ส่งผ่านความรู้ออกไปสู่คนอื่น เพื่อให้คนอื่นได้ยอมรับ ได้เรียนรู้…. แน่นอน..สิ่งที่เขาจะนำแสดงได้ก็มีแค่ใช้ความรู้สึก ว่าตัวเองมีความรู้ถูกต้อง อ้างความชำนาญ ประสบการณ์มากมาย เล่านิทานนิยายได้เป็นวันๆ เป็นแค่ “จำอวด” เท่านั้น…

พระแท้ พระเก๊ เรื่องผลประโยชน์ของวงการพระเครื่อง (๓๑๔)

การเรียนรู้ค้นหาความจริงในเรื่องพระเครื่อง..เพื่อให้ได้มาซึ่งคำตอบ “พระแท้” นั้น เป็นเรื่องสำคัญมากกับการค้นคว้าหาคำตอบเพื่อให้ได้อันเป็นข้อยุติ….แต่สิ่งหนึ่งที่เราลืมนึกถึง…คือการเรียนรู้ในเรื่องของความจริง การรู้ความจริงให้ได้ก่อนเป็นเรื่องแรก….เพราะความจริงเรื่องแรกจะส่งผลให้เราได้คำตอบ ข้อเท็จจริง เรียนรู้ข้อเท็จจริง ต่อยอดความรู้ไปสู่เรื่องอื่นๆ ได้ การนำพิสูจน์ “ความแท้เท็จ”…เราจึงควรให้ความสำคัญกับความเป็นจริง..เรื่องจริงของ “สิ่งที่เราต้องการอยากจะรู้”…..เช่น….เราอยากรู้ “พระแท้ดูอย่างไร?”…….เราก็ต้องพิจารณาในเรื่องหลักของการค้นหาคำตอบให้ได้….”อะไรทำให้พระแท้ได้”….. ดังนั้น..จะเห็นว่าเราจึงจำเป็นต้องค้นหา “ความจริง” จากองค์พระให้ได้…เพื่อให้พระเป็นคำตอบเรื่องแท้เท็จด้วยตัวเองให้ได้…. ที่ผ่านมา…มีการกำหนด…”ให้พระแท้…จะต้องเป็น จะต้องเห็น จะต้องมี…”….จากบรรดาพวกอ้างรู้ตรูชำนาญการ กำหนดมาตรฐานกันขึ้นมา…

การเป็นผู้รู้ ผู้ชำนาญการ ในการดูพระเครื่อง (๓๐๙)

“ผู้รู้ ผู้ชำนาญการ” ที่แท้จริง ควรเป็นผู้ที่มีความรอบรู้ในเรื่องที่ตัวเองรู้ ในเรื่องที่ตัวเองได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้รู้ ผู้ชำนาญการ นั้น จะต้องมีความรอบรู้ มีความฉลาดรอบคอบ ในเรื่องที่ตัวเองได้ศึกษาเรียนรู้มาจนช่ำชอง ในเรื่องที่ตนถนัดนั้น และด้วยเหตุผลที่ตัวเองเป็น “ผู้รู้ ผู้ชำนาญการ” จะต้องเป็นผู้ที่หลักแหลม รู้เท่าทันต่อเหตุการณ์ทั้งปวง รู้ทันเล่ห์เหลี่ยม รู้เท่าทันผู้คนในแง่มุมต่างๆ รวมถึงคาดเดาสิ่งที่จะเกิดขึ้นในภายภาคหน้าได้อย่างแม่นยำด้วย “ความรู้…

เรียนรู้พระเครื่อวแบบมึนงง หลงทิศ ผิดทาง (๓๐๖)

กับคนคนนี้ในเนื้อเรื่อง….เพิ่งรับเป็นเพื่อนกันเมื่อวันพฤหัส…วันเสาร์ตอนเช้า (เมื่อสักครู่) บล็อคกันไป ผมมึนงง กับเหตุการณ์นี้…ก่อนหน้าไม่เคยรู้จักเป็นการส่วนตัว.. ไม่เคยเข้าไปวุ่นวายในกลุ่มใดๆ มาเป็นห้าหกปีแล้วครับ B1: สวัสดีครับ ขอความรู้เกี่ยวกับพิมพ์เกศทะลุซุ้มหน่อยครับว่า มีสร้างรึไม่มีการสร้างพิมพ์นี้ครับ ศ. 08:06 น. คุณสามารถโทรหากันและดูข้อมูลต่างๆ เช่น สถานะกำลังใช้งานและเวลาที่คุณอ่านข้อความได้แล้วตอนนี้ สมชาย: พิมพ์ทรงยึดเป็นหลักไม่ได้ครับ 📷…

เล่นพระแท้ตามมาตรฐานของกลุ่มไหนดี? (๓๑๒)

มีเพื่อนหลายคนถามผมเสมอๆ ว่า… กลุ่มไหน? ตัดสินพระได้มาตรฐาน…ในสมัยก่อนหลายกลุ่ม หลายชมรม รวมทั้งองค์กรใหญ่ฯ ก็บอกว่า “กลุ่มของตนเล่นพระได้มาตรฐาน”…..”กลุ่มของตนตัดสินพระได้มาตรฐาน” มาตรฐานสากล สากลรับรอง สากลรองรับ สากลนิยม….ฯลฯ.. มาตรฐานแปลว่าอะไร?…ทุกกลุ่ม ทุกชมรม ทุกองค์กรที่ออกมาอ้าง….ต่างก็ใช้คำว่า “มาตรฐาน…มาตรฐานสากล” กลับตอบไม่ได้ว่า….มาตรฐาน แปลว่าอะไร????????? จนผมต้องเขียนบทความเรื่องที่ (๒๖)…

กรณีถูกพาดพิงเรื่องการแสดงความรู้ด้านพระเครื่อง (๓๐๓)

เมื่อวานผมได้รับภาพแค๊ปจากกล่องข้อความจากเพื่อนๆ ในเฟสส่งมาสอบถาม เรื่องของความรู้ของอาจารย์ของเขา ที่เป็นผู้คร่ำหวอดในวงการพระเครื่องฯ ท่านหนึ่ง กับ สอบถามมาว่าความรู้ของผม สมชาย น้อยสาคร ว่าเป็นความรู้เดียวกันเหมือนกัน..กับอาจารย์เขาไหม?…. เพราะลูกศิษย์เขาอ้างถึงอาจารย์ของเขากล่าวไว้ว่า..สิ่งที่ อ.สมชาย รู้นั้น…..ความรู้นี้ อ.ของเขาก็รู้ดีเช่นกัน ….จริงหรือ????….ในฐานะที่ถูกพาดพิงผมก็ขอใช้สิทธิ์ชี้แจงมา ณ ที่นี้ ความรู้ของเซียนใหญ่…ท่านนั้น (รวมถึงเซียนใหญ่ทั้งหมดในปัจจุบัน) ให้ความรู้บนความเชื่อที่ถูกเรียนรู้ต่อๆ…

พวกอุปโลกป์ตนเป็นคนรู้ในวงการพระเครื่อง? (๒๙๘)

การดูขอบข้าง…กำหนดขอบข้างเป็นมาตรฐาน…ของเซียนรุ่นใหม่.. คำตอบนี้ก็คงรับฟังได้นะครับ พระในอดีตไม่เคยดูขอบข้าง..ผมชอบตรงที่ บอกว่าเซียนรุ่นเก่าไม่เคยดูขอบข้าง…(โรงงานส่งภาพมาให้ดู) พระเหรียญที่สร้างจากโรงงานด้วยเครื่องจักร… ขอบข้างยังจัดให้เป็นมาตรฐานไม่ได้… ย้อนกลับย้อนคิด เรื่องพระสมเด็จฯ หรือพระโบราณต่างๆ สมัยก่อนเซียนจะตัดสินให้แท้เท็จ… ต้องพิจารณาจากเนื้อพระเป็นมาตรฐาน (ยึดเนื้อ) ต้องพิจารณาจากพิมพ์ทรงองค์พระเป็นมาตรฐาน (ยึดพิมพ์) ต้องพิจารณาจากร่องรอยการตัดตอก ต้องแผ่วเบาอย่างแมวข่วน (ยึดรอยตัดตอก) ต้องพิจารณาจาก ความเก่า คราบ…

อยากดูพระเป็น อย่าเก่งพระเครื่อง ต้องเชื่อครู กูเก่ง (๒๘๘)

“การเรียนรู้บนความเชื่อ…” ไม่มีทางที่เราจะค้นพบความจริงในความเชื่อได้ เราจึงได้แต่..เชื่อในความรู้ที่ครูสอน… ความรู้ที่เราได้…ก็เป็นความรู้บนความเชื่อของครูอีกที พอมีปัญหา…ก็ต้องไปขอให้ครู..มีคำตัดสินวินิจฉัย…(แท้ไม่แท้)… บนความรู้ที่ครูเชื่อว่าใช่หรือไม่ใช่น้ัน…. การเรียนรู้ที่ “ยึดเอาตัวครูเป็นหลัก…ยึดเอาความรู้บนความเชื่อของครูเป็นหลัก”…. โดยไม่ตรวจสอบความรู้ของครู…ว่า ครูที่ตัวเองเชื่อ ที่ตัวเองนับถือ… มีความรู้อย่างถูกต้องถ่องแท้ดีแล้วหรือไม่?…. ความรู้บนความเชื่อ…เหล่านี้ล้วนอันตราย… จากการไม่ตรวจสอบความรู้ครู…แล้วเชื่อครู…??? เพราะหาก…ครูของตนเรียนรู้มาบนความเชื่อ เมื่อครูตนได้ความรู้จากความเชื่อ บนความเชื่อของคนอื่น ที่เขาก็เชื่อมาแบบผิดๆ… เขาก็ย่อมสอนศิษย์…ไปบนความเชื่อที่ผิดๆ แบบนั้น…….

ผู้รู้ด้านพระเครื่อง คำอธิบายและคำตอบของคนรู้ (๒๘๗)

การเรียนรู้ที่ถูกต้องไม่ว่าศาสตร์ใดๆ ก็ตาม ความรู้นั้นจะต้องวางอยู่บนหลักฐานความเป็นจริงที่สิ่งนั้นเป็น…. คนที่รู้ ที่มีความรู้ที่ถูกต้อง คนเหล่านี้….จะสามารถอธิบายความรู้ได้จากหลักฐานตามความจริงที่สิ่งนั้นเป็นได้ตามเหตุผล ตามปรากฏการณ์ จากหลักฐานแห่งความเป็นจริงนั้นได้ คนไม่รู้ อวดรู้ อ้างรู้ สู่รู้ คนเหล่านี้ จะใช้ความเชื่อ…คาดเดา..คิดว่า..น่าจะฯลฯ..ในการอธิบายให้ความรู้ไปตามความเชื่อ ไปตามความรู้สึกของตนนั้น รวมถึงให้ความรู้ไปตามความเชื่อของตน ที่ตนเองเชื่อว่า “ตนรู้ ตนถูกต้องนั้น” คำอธิบายของคนรู้….คำตอบของคนรู้…..

คนขายพระกับปาฏิหาริย์ประสบการณ์ของพระเครื่อง (๒๘๔)

คนขายพระฯ หรือจะเรียกว่า…เซียนพระฯ….รวมถึง ผู้มีส่วนได้เสีย มีผลประโยชน์จากวงการพระเครื่องฯ ก็ได้ คนเหล่านี้ไม่รู้พระแท้ฯ ดูยังงัย? จึงมักจะมีเรื่องเล่า เกี่ยวกับผู้สร้างพระฯ ที่ผู้คนให้ความสนใจ อยากรู้ อยากติดตาม (นิยายเรื่องเล่านั้น)…อยู่ตลอด เพื่อให้เกิด ความอยากได้ใคร่มี อยากบูชาพระองค์นั้น อ้างอิทธิฤทธิปาฏิหารย์… อ้างอยู่ยงคงกระพัน อ้างความร่ำรวยให้กับผู้ครอบครอง (มีกูแล้วไม่จน)…

ความรู้ขายพระ “คน” ในศาสนาแห่งปัญญา (๒๗๕)

ในวงการพระเครื่อง..มีคนมากมายหลายพวกที่เข้ามาเกี่ยวข้อง..เราอาจจะแบ่งเป็นสองพวกใหญ่ๆ คือ…พวกที่ให้ความรู้ขายพระฯ (เรียกว่าเซียน) กับ พวกคนนิยมสะสมพระเครื่องฯ พวกที่ตั้งตนเป็นคนรู้…สู่รู้…ขายพระฯ คนเหล่านี้จะแสดงความรู้ จะให้ความรู้บนความจริงก็มีบนความเชื่อก็มี…ในกรณีที่จะขายพระฯ..ก็ย่อมต้องบอกว่าพระของตนแท้ ครั้นเมื่อเป็นกรรมการตัดสินพระเครื่องฯ…ก็ย่อมตัดสินให้พระของตัวเองเเละพวกพ้องแท้….ก็เป็นเรื่องธรรมดาครับ เพราะเมื่อไม่มีใครรู้ว่า..”พระแท้ดูยังงัย”…. ใครจะตัดสินพระปลอมให้แท้…บนความเชื่อของตนเองก็ย่อมได้…….ไม่ผิด ใครจะตัดสินพระแท้ให้ปลอม…บนความเชื่อของตนเองก็ย่อมได้……..ไม่ผิดเช่นกัน ใครจะอ้างว่าพระแท้….ของตน…….ได้มาตรฐานก็ได้ไม่แปลก ใครจะบอกว่าพระแท้…ของคนอื่น….ไม่ได้มาตรฐานก็ไม่แตกต่างกัน เพราะ…คนที่ได้รับรู้ได้รับฟัง…ก็ไม่รู้ว่า…จะตรวจสอบความถูกต้องของคำตอบได้อย่างไร? เหตุนี้……เราจึงอาศัย….ความเชื่อในบุคคล….คนที่ขายพระและตั้งตนเป็นกรรมการตัดสินไปด้วยเช่นกัน…. คำตอบเรื่องแท้เท็จในวงการพระเครื่องวันนี้…ปัจจุบันนี้ พระจะแท้จึงไม่ได้อยู่ที่พระฯ….(เซียนใหญ่…สายใคร?…จะบอกอย่างไรก็ได้)….. พระจะแท้จึงอยู่ที่…”บุคคล”…ที่บอกว่าแท้หรือเท็จ พระจะแท้จึงอยู่ที่…”บุคคล”….ที่อ้างความมีประสบการณ์อย่างไร?……

การต้องคำถาม..ให้สงสัย..ได้ฉุกคิด (๒๗๓)

เหตุที่ผม…ตั้งคำถาม….สร้างข้อสงสัย…..ให้คนอ่านได้ฉุกคิด….เพื่ออะไร? แนวทางการให้ความรู้ของผมก็คือ ให้ความรู้ด้วยการตั้งคำถาม???? การตั้งคำถาม……เพื่อต้องการคำตอบ…. ถ้าคนอ่านตอบไม่ได้…..ก็จะทำให้…เกิดความสงสัย? สิ่งที่เคยเรียนรู้ เมื่อเกิดความสงสัย…ก็จะเริ่มฉุกคิดว่า…..”ทำไม?…เราตอบคำถามนั้นไม่ได้?”… เมื่อเราตอบคำถามนั้นไม่ได้….เราก็จะเริ่มค้นคว้าหาคำตอบ ค้นหาความจริง? เมื่อเราจะค้นคว้าหาความจริง….เราก็จะเกิดการเรียนรู้…เริ่มเรียนรู้…หาข้อมูลนั้น เมื่อเราได้เกิดการเรียนรู้…..เรารู้…..เราก็เกิดปัญญา….จากการเรียนรู้นั้น เมื่อเราเกิดปัญญา….เราก็จะ “รู้ปัญหา”…….เจอปัญหาของเหตุต่างๆ ที่เกิดขึ้น เมื่อเรา “รู้ปัญหา”…..เราก็ใช้ “ปัญญา” ที่เราได้รับจากการเรียนรู้นั้น “แก้ปัญหา” ได้…