ชมพู่..กับ..พระเครื่อง..มีความเหมือนกันอย่างไร (00)

ในการตัดสินพระเครื่อง.แต่ละองค์นั้น…..เราใช้..อะไรเป็น…มาตรฐาน…ในการพิจารณา
แยกแท้-แยกเท็จ

ประกอบด้วย..เนื้อ…พิมพ์ทรง….ความเก่า…

ในการเลือกซื้อ…ชมพู่สักผล…

เราใช้..อะไรเป็น (มาตรฐาน) บรรทัดฐาน..ในการพิจารณา

มี…เนื้อ…กับรูปร่าง..ความสด…

รูปร่างของพระเครื่อง…เช่น..พระรอด..พิมพ์ใหญ่…แม้จะเป็นพิมพ์เดียวกันก็จริง (เช่นพิมพ์ใหญ่)
ต่างก็มีมีรูปทรง..เนื้อหา..ลักษณะความเก่า

ที่เหมือนกันไหม?………..
คำตอบก็คือ….ไม่เหมือนกัน..(ดั่งฝาแฝด..)

รูปร่างของชมพู่..เช่น..พันธุ์ชมพู่เพชร..ต้นเดียวกัน..
มีรูปทรงเหมือนกันไหม?…………………คำตอบก็คือไม่เหมือน

มีลักษณะผลที่ใกล้เคียงกัน…แต่ไม่เหมือนกัน…(ดั่งฝาแฝด)

ขนาดของกรอบรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า..ในพระสมเด็จฯ..มี..ขนาด..รูปร่าง…เท่ากันไหม?..

เช่น..มีขนาด..มาตรฐาน…..กว้างคูณยาวคูณสูงคูณหนา…ที่เป็นขนาดที่..พอดี หรือไม่..
คำตอบก็คือ…ไม่มีขนาดรูปร่างรูปทรง กว้างยาวหนา…ที่ไม่เท่ากันสักเองค์…(ใกล้เคียง)

ขนาดของชมพู่..มีรูปร่าง..ที่เท่ากันหรือไม่….ไม่เท่ากันสักลูก….

ความหนาของ..พระเครื่อง..(สมเด็จ..หรือ..นางพญา..พระรอด.ฯลฯ) มีความหนา

เท่ากันหรือไม่์…………………………ไม่เท่ากันสักองค์…(ใกล้เคียง..แต่ไม่เท่ากัน)

ชมพู..มีผลหรือมีเส้นรอบวง…ที่เท่ากันทุกลูกหรือไม่……………….ไม่เท่ากันสักลูก…..

พระสมเด็จ…หรือพระเครื่องใดๆ มีเนี้อมวลสาร..ที่เหมือนกัน..ทุกองค์โดยไม่ผิดเพี้ยน

หรือไม่….(แม้จะเป็นองค์ที่พิมพ์..ในคราวเดียวกัน..ผลิตต่อต่อกันมา)
คำตอบก็คือไม่เหมือนกัน

เนื้อของชมพู่…ถึงแม้ว่า…จะมาจากต้นเดียวกัน..ความหวานฉ่ำ..จะเท่ากันหรือไม่….

ไม่เท่ากัน…(แต่ใกล้เคียงกัน..ได้)

รอยที่ปรากฏ..ของพระสมเด็จ..ที่.อ้างว่า..เป็นเพราะว่าเกิดจาก..แม่พิมพ์..

รอยเหล่านั้น…เกิดขึ้น….ที่เดียวกัน..จุดเดียวกันแบบเดียวกัน
(ขอย้ำว่า..ที่เดียวกัน)……..เหมือนกัน..ทุกองค์หรือไม่
ผมตอบให้ครับ………………………ว่าไม่เหมือนกัน

การเกิดจะไม่พอดีกันเป๊ะๆ ทุกองค์……..บางองค์เห็นบางองค์..ก็ไม่เห็น……
บางองค์มี…บางองค์ไม่มี

ชมพู่..ที่มีรอยเกิดขึ้นบนพื้นผิว…ขี้มด..ขี้ปลวก..จะต้องมีรอย….ในตำแหน่ง..

เดียวกันในทุกลูก..ได้หรือไม่…………………………..ไม่ได้.

ชมพู่บางลูกก็ไม่มีรอยเหล่านี้ปรากฏ….การทีเราไม่เห็นรอยขี้มดปลวก
ชมพู่….จะเป็นชมพู่ได้หรือไม่…….ถ้าไปกำหนดให้ตัองมี ต้องเห็น….อย่างนั้น…..

ในการตัดสิน…พระเครื่อง..เรากำหนดให้มาตรฐานคือ ..เนื้อหา..พิมพ์ทรง..ความเก่า

ในการเลือกซื้อชมพู่……….เรากำหนดให้มาตรฐานคือ..เนื้อหา..รูปร่าง..ความสด

ชมพู่…..มันมีมาตรฐาน..ในเรื่องของเนื้อ..รูปทรง..หรือความสดที่ไหนกันเล่า…มัน..

ไม่มีมาตรฐาน…ตั้งแต่แรกแล้ว…เนื้อ..รูปทรง..และความสด…มันเป็น…บรรทัดฐาน..

ในการมองเห็น…เลือกซื้อ….เท่านั้น….

แล้ว…พระเครื่องฯ..พระสมเด็จฯ .หากเราใช้..เนื้อ..รูปทรง…ความเก่า….

ดูแบบนี้….ผมถามว่า…ร่องรอย..ส่วนผสม รุปร่างรุปทรง….

สิ่งที่ถูกกำหนดขึ้นมา…มันต่าง..อะไร..จากชมพู่..ตรงไหน…มาตรฐาน..มันอยู่ที่

ตรงนี้เหรอ..ครับ…..55555 ลองคิดใหม่ครับ…แล้วคุณจะเข้าใจ

อย่าบอกนะว่า..พระเครื่อง…มีแม่พิมพ์…ผมรู้คุณจะต้องคิด…จะออกทางนี้…….

แม่พิมพ์…ที่..ไม่รู้ทำจากอะไร…ทำจากวัสดูใด….มันไม่ใช่เรื่องใหญ่
เรื่องใหญ่ก็คือ…ไม่รุ้ว่า….แม่พิมพ์..มีลักษณะอย่างไร?..ประกอบด้วยกี่องค์..มีขอบข้างไหม?
จะตัดพระจากไหน?…หน้าไปหลัง…หลังไปหน้า..หรือไม่ต้องตัด….
ทุกวันนี้…”เหล่าเซียน รวมทั้งผู้อวดอุตริรู้…ยังไม่สามารถตอบได้ชัดเจนครับ”
รวมทั้งอธิบายให้เรียนรุ้อะไรไม่ได้เลย…(คอยเสนอหน้า “ตัดสิน” อวดรู้แสดงความรู้กันสลอน

คนกลาง..เหล่าเซียน…รวมถึงผู้อ้างรู้ตรูชำนาญ ต่างไม่เคยเห็น…แม่พิมพ์พระฯ
ทำให้ไม่เห็นกระบวนการในการผลิต..ในการสร้างพระเครื่องขึ้นมาได้…….

ส่งผลให้….ได้เพียงแต่..ตั้งข้อสัณนิษฐาน…แล้วใช้ความเชื่อในการอธิบาย
ความน่าจะเป็น…ในกระบวนการในการผลิตทั้งระบบ..ตามที่ตนเองเชื่อ

ผมขอเรียนบอกเพื่อนๆ ..ตรงนี้ให้ครับว่า…
พวกเขาเหล่าเซียน คนกลาง พวกอุตริรู้ทั้งหลายนั้น….หลงทาง…ทั้งหมดครับ…คือ..

อธิบายกระบวนการผลิต…ไม่ถูกต้อง..ตั้งแต่พวกเขาได้ตั้งข้อสัณนิษฐานกันนั้นแล้ว…ครับ…

คาดเดาผิดเพราะว่า…

ไม่เห็น..แม่พิมพ์..นี่แหละ……แล้วก็ใช้…ประสบการณ์ในการ..คิดหา..ความจริง..

เพื่อจะตอบคำถามเหล่านั้น….สุดท้าย…สิ่งที่ตัวเอง..คิดว่าถูกต้องเหล่านี้..แหละ…

ที่จะทำให้….พันรัดมัดตัว..จนดิ้นไม่หลุด…..จนมุม…ครับ……..

……หากมีใคร…หรือผู้รู้…ผู้ชำนาญการท่านใดบอกว่า…ผมยึดแม่พิมพ์เป็นหลัก…

ผมดูพิมพ์ทรงเป็นหลัก…แสดงว่า..เขาไม่เคยเห็นแม่พิมพ์….ไม่เคยเห็นแม่พิมพ์จึง
กล้ากล่าวเยี่ยงนั้นได้

เพราะว่า…ถ้าเขาเคยเห็น…แม่พิมพ์…เห็นกระบวนการผลิต

เขาก็จะไม่ประกาศตัวว่า…….เขายึดพิมพ์ทรงเป็นหลัก..

(เพราะว่า..เขาต้องยอมรับ.ความผิดเพี้ยนทางพิมพ์ทรง..อันเนื่องมาจากกระบวน

การ..ในการพิมพ์..ที่ไม่มีมาตรฐาน…กระบวนการพิมพ์ที่ไม่ได้มาตรฐานที่เกิดจาก
แม่พิมพ์ที่เขาเห็นได้…)

กรณีที่ท่านผู้รู้…ผู้อ้างรู้…ผู้อวดอุตริรู้…เป็นผู้ชำนาญการ

ยอมรับไม่ได้…วันข้างหน้า..อนาคตอันใกล้…..จะมีคนหัวเราะเยาะคนกลุ่มนี้..ครับ…

เพราะว่า..พิมพ์ทรง….ยึดเป็นหลักไม่ได้จริงๆ…รวมถึงเนื้อหามวลสารด้วย…

ถ้ายังจะยึดพิมพ์ทรงเป็นหลัก…..โดยที่ไม่เคยเห็นแม่พิมพ์ก็ดี..หรือเคยเห็นก็ดี…
จะอ้างว่าแม่พิมพ์..แข็งแรง…พิมพ์กี่ครั้ง..ก็ต้องเหมือนกัน…ทุกองค์

ผมจึงอยากให้ท่านลองไปยืนดู..แม่ค้า..ขายขนมครก..ครับ…

แม่พิมพ์..เป็นเหล็กด้วยซ้ำไป….มีฝาไหน..ที่เหมือนกันสักฝา

ทั้งเนื้อ…และพิมพ์หรือไม่…….

กระบวนการในการผลิต..ที่ไม่ได้มาตรฐาน..ควบคุมไม่ได้..ไม่ว่าส่วนหนึ่งส่วนใด…

ในขั้นตอนการผลิต ส่งผลให้รูปร่างของวัสดุที่ออกมานั้น…ย่อมไม่ได้มาตรฐาน….

ถ้าท่านจะยึดพิมพ์..และเนื้อ…อยู่…ก็ขอให้ท่านได้อธิบาย….เรื่องแม่พิมพ์…..
และ..กระบวนการในการผลิตชิ้นงาน (พระเครื่อง) จนพระเครื่องออกมาเป็นองค์ๆ

ให้เพื่อนๆ ฟัง..ด้วยครับ…จะเป็น..พระคุณ…อย่างยิ่ง…หน่ะครับ….

แต่…ถ้าท่านอธิบายไม่ได้…แล้วไปยึด..พิมพ์ทรงกับเนื้อหา..

ที่ไม่มีมาตรฐาน..ไม่ได้มาตรฐาน…เป็นหลักในการพิจารณาแท้เท็จ

ที่สำคัญการที่ไม่เคยเห็นแม่พิมพ์..ไม่รู้จักแม่พิมพ์…ส่งผลให้ความรู้ของพวกท่าน.
ไม่รู้ด้วยซ้ำไปว่า…เนื้อหามวลสารก่อนที่นำไปทำเป็นพระนั้น…มีลักษณะอย่างไร?

เนื้อหามวลสารก่อนพิมพ์เป็นก้อนมีลักษณะ…เหมือนแป้งทอดปลาท่องโก๋…หรือ…
เนื้อหามวลสารก่อนพิมพ์มีลักษณะ….เทหยอดแบบขนมครก 55555
ถามแค่นี้…ก็ตอบกันไม่ได้…เดินกันไม่เป็นแล้วครับ

อธิบายรูปร่างพิมพ์ทรง..เนื้อหา..ความเก่าฯลฯ ที่เห็นตรงหน้าได้อย่างถูกต้อง

แล้วอ้างประสบการณ์……ตัดสินให้แท้..ให้เท็จได้

ผมว่า…เด็กประถม..ก็อธิบายเนื้อหา..และรูปร่างของชมพู่

ที่เห็นตรงหน้าได้อย่างถูกต้อง..เช่นกัน (แล้วก็ใช้ความรู้สึกตอบว่าหวานไม่หวาน
ชอบไม่ชอบ อร่อยไม่อร่อย) เป็นเรื่องธรรมดาปกติ ที่คำตอบจะออกมาแบบนี้

ไม่ต่างอะไรกับการที่เรา..อธิบายรูปทรง..และเนื้อหามวลสาร..ใน

พระเครื่อง ในพระสมเด็จแต่ละองค์..ได้อย่างแม่นยำ…ของผู้รู้ผู้ชำนาญการเช่นกัน…
(แท้ไม่แท้ ชอบไม่ชอบ ดีไม่ดี)

ดังนั้น..ผมก็ถามว่า…เด็กประถม

ก็อธิบายเรื่องง่ายๆ…ลักษณะรูปร่างตามที่เขาเห็นได้…

เขาก็คงเป็น..เซียนชมพู่..ได้เหมือนกัน

เจอลูกหนึ่ง…(องค์หนึ่ง) ก็อธิบายได้ถูกต้อง…
เจอกี่ลูกก็ต้องอธิบายกันทุกลูก…..บ้าชะมัด..เก่งยังงัย
การอธิบายด้วยพื้นฐาน..ธรรมดา..แล้วใช้ความรู้สึก ใช้ความเชื่อในการสื่อสาร

ผมถึงบอกว่า….ถ้ารู้แค่นี้..รู้พื้นๆ แบบนี้ (พิมพ์ทรง..เนื้อหามวลสาร)

การอธิบายลูกชมพู่…กับ…พระเครื่อง…..มันก็เลยไม่ต่างกันตรงไหน…เลย

หรือ..ผู้อ่าน..เพื่อนๆ…จะปฏิเสธว่า..ไม่จริง..

สรุป…ชมพู่กับพระเครื่อง…หากดูเนื้อกับพิมพ์..ก็จะเหมือนกัน..ตรงที่..
ไม่มีมาตรฐานเหมือนกัน..นั่นเองครับ.

คำตอบที่เราได้รับ..มันก็เลยดูมั่วๆ ตลอดเวลาหน่ะครับ
ชอบ..ไม่ชอบ..ใช่ไม่ใช่…วันนี้แท้..พรุ่งนี้ปลอม..เพราะ…
การเรียนรู้ คำอธิบาย คำตัดสินฯ…ในเรื่องของพระเครื่องที่ผ่านมา
มันไม่มีมาตรฐานวัดค่าได้ มันไม่มีหน่วยวัดค่าอะไรให้เห็นได้
(นอกจากความรู้สึก ชอบไม่ชอบ บนความเชื่อของตัวผุ้ตัดสินเอง)

ทีนี้…หากการตัดสินพระเครื่องฯ
หากอ้างว่า..เนื้อและพิมพ์..ความเก่าฯลฯ หรือจะอะไรก็แล้วแต่.เป็นมาตรฐาน…
แค่ผมย้อนถามว่า…
เนื้อกับพิมพ์มีมาตรฐานไหม?…วัดค่ายังงัย?

ถ้าตอบคำถามนี้ไม่ได้..ผมแนะนำให้เพื่อนๆ..
อย่าเอาพระไปประกวดเลยครับ..สะสมคนเดียวดีกว่า…สบายใจกว่าครับ
แท้วันนี้เท็จพรุ่งนี้….แท้ตรงนี้…ไปเท็จอีกที่นึง…มีบ่อยไป….
เสียอารมณ์เสียเงินเปล่าๆ ครับ (บนความรู้ไม่ถูกต้อง พร่องความรู้จริง ของบรรดา
เหล่ากรรมการฯ นั่นเอง)…ไม่รุ้อะไรคือมาตรฐาน..อะไรไม่ใช่มาตรฐาน?…
จึงเหมารวมเอา “ความเชื่อทุกอย่างจากสิ่งที่ตาตัวเองเห็น จากความรู้สึกส่วนตัว”
เป็นคำตอบให้พระองค์ที่เห็นอยู่ตรงหน้า…”ใช่ หรือ ไม่ใช่”..”ถูกต้องหรือไม่ถูกต้อง”
“ชอบหรือไม่ชอบ” เป็นเกณฑ์เป็นหลักในการพิจารณา
(คำว่า “มาตรฐาน” มันเป็นเพียง “ข้ออ้าง”…เท่านั้น)

ชมพู่กับพระสมเด็จฯ หรือพระเครื่องโบราณ…ถ้าเรามองว่า…มาตรฐานดูที่เนื้อ…ดูที่พิมพ์..
ดูที่รอยที่ปรากฏบนพื้นผิว (เช่น จุด รอยคราบ ความเก่าฯลฯ)…..สิ่งที่เหมือนกันคือ
สิ่งต่างๆ เหล่านั้น..
มันไม่มีมาตรฐาน…เมื่อ มันไม่มีมาตรฐาน จะตัดสินให้มาตรฐาน..ได้อย่างไร?

๕๕๕๕๕๕๕

ขอปัญญาจงสถิตย์กับเพื่อนๆ ครับ

กดแชร์บทความไปยัง Social Network ของท่าน
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
เรียนรู้วิธีการดูพระเครื่องร่วมกับเพื่อนสมาชิกได้ในกลุ่มพระเครื่องเรื่องง่ายๆ ในเฟสบุ๊ค https://web.facebook.com/groups/277552462284906

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *