เล่นพระเครื่อง ดูพิมพ์ทรงเป็นหลัก แม่นพิมพ์ครับ ๑-๒ (๕)

เวลาศึกษาพระเครื่องฯ เราก็มักจะได้ยินผู้รู้..ผู้ชำนาญการ..

เซียน..หรือแม้กระทั่ง..ตัวเราเอง..ก็เลือกที่จะพิจารณา

พิมพ์ทรง..หรือ..ยึดเนื้อเป็นหลัก

ก่อนอื่น..ผมจะเปรียบเทียบ…ง่ายๆ ..ให้พิมพ์ทรง…เหมือนกับ

คนที่เรารู้จัก…เช่น พ่อ แม่ เพื่อน น้อง ลูก แฟนสาว ก็ได้

ในที่นี้ เราสมมุติให้ พิมพ์ทรงคือ แฟนสาว…ของเรา..ก็แล้วกัน

แฟนสาวของเรา..ถึงจะมีฝาแฝด..หรือไม่??…เมื่อเราได้คลุกคลี

เราย่อม…แยกออกได้..คนไหน..? คือ..แฟนของเรา….

โอเค…พิมพ์ทรงองค์พระฯเปรียบได้เสมือนกับ…หน้าตาของ

แฟนสาวของเราเอง..นะครับ

ขอให้เพื่อนๆ หลับตา..นึกถึงเรื่องที่ผมจะเปรียบเทียบ…

เรื่องราวที่จะเกิดขึ้นต่อไปจากนี้ …ครับ

แฟนสาวของเรา..เราจดจำหน้าตาเธอ..รูปร่างเธอได้

เป็นอย่างดีอยู่แล้ว(เพราะว่า….เราแม่นพิมพ์…ทั้งหน้าตาและสรีระ)

เมื่อเราเห็นภาพถ่าย..ของแฟนเรา..ใบหน้าเป็นเอกลักษณ์

เราจำเธอ..ได้ไหม??? ไม่ต้องเห็นตัวจริง..เราก็ย่อมรู้..ว่าใช่เธอ

แน่นอน..ใช่หรือไม่…ไม่ว่าเธอจะใส่ชุด..สีอะไร???..

โดยจะเห็นทั้งตัว หรือ ไม่เห็นทั้งตัว…ก็ย่อมจำได้

ถ้าแฟนสาวของเรา…ไปเล่นน้ำที่ทะเล…ตัวดำไปหน่อย..

ผิวลอก…(เนื้อผงใบลานเผา…เนื้อดำไป) เราจะยืนยันได้ไหม???

ว่า…ยังเป็นเธอ…(ครับ..เรายังคงยืนยันได้แน่นอน..ว่าเป็นเธอ)

ถ้าแฟนสาวของเรา..ใส่เสื้อสีแดง..(เนื้อว่านสบู่เลือด)….

เราจะจำเธอได้ไหม??? (ครับ..เราก็ยังคงยืนยันได้) เราแม่นพิมพ์

ถ้าแฟนเรา..ไม่ใส่เสื้อผ้า..(เนื้อมาตรฐาน) เราก็ย่อมพิจารณา

ได้ง่าย..อยู่แล้ว…ชิวชิว

ผู้รู้..ผู้ชำนาญการ..หรือ..เซียน..ที่อ้างว่า..ผมแม่น..พิมพ์..

(หน้าตาของแฟนตัวเอง…) แต่..เวลาที่เธอตัวดำไป..(ผงใบลาน

เผา)…กลับจำเธอไม่ได้…โดยกล่าวว่า…ผิดเนื้อ

ผู้รู้..ผู้ชำนาญการ..หรือ..เซียน..ที่อ้างว่า..ผมแม่นพิมพ์..

(หน้าตาของแฟนตัวเอง..) แต่..เวลาที่เธอใส่เสื้อสีแดง (ว่าน

สบู่เลือด) ..กลับจำเธอไม่ได้…โดยอ้างลอยๆ ว่า…ผิดเนื้อ

ผู้รู้..ผู้ชำนาญการ..หรือ..เซียน..ที่อ้างว่า..ผมแม่น..พิมพ์

(หน้าตาของแฟนตัวเอง..) จำเธอได้เฉพาะ..ตอนที่เธอ..

ไม่สวมใส่อะไร…เท่านั้น…..(เนื้อมาตรฐาน)….

ผู้อ่าน..สรุปได้หรือยังว่า….ผมแม่นพิมพ์..ผมดูพิมพ์เป็นหลัก

……ตัวเราเอง..คงต้องลองใช้วิจารณญาน..อย่างเป็นกลาง..จาก

สิ่งที่ผมเขียนดูครับ…ถึงแม้ว่า..เราก็อาจจะมีลักษณะ..ว่าเราเองก็

ยึดถือพิมพ์ทรงเป็นหลัก…เหมือนกัน….แล้วเนื้ออื่น..ทำไม???

……เราไม่รู้จัก…เราไม่สามารถนำพิสูจน์..พิมพ์ทรงเดียวกัน..ที่

เป็นเนื้ออื่นได้…..ว่าเนื้อนี้..ก็เป็น พระที่..สมเด็จฯ โต ท่านทำ

กับมือท่านก็ลองปรับเปลียน…ทัศนคติใหม่ครับ..บางทีเพื่อนๆ

อาจจะพบ..คำตอบว่า…จริงๆ แล้ว..พิมพ์ทรง..ของพระฯ

ก็ยึดไม่ได้ดั่งคำ..ที่ผมบอก..

ดังนั้น..ข้ออ้างว่า..ผมแม่นพิมพ์…ก็คงเป็น….เรื่องที่ไม่ถูกต้อง

เสมอไป..ครับ…ปล่อยให้เซียน..เขาอ้างกันดีกว่า..ช่างเถอะ

เพราะว่า…ถ้าหากเราจำหน้า…แฟนของตัวเอง..

เวลาใส่ชุดอื่นไม่ได้..หรือเธอจะใส่เสื้อสีอื่นไม่ได้…เธอจะใส่เสื้อผิดไปจาก

ที่เราเคยเห็น…(ที่เราเคยตัดสินมา..มากมาย)

ก็…ตัวใครตัวมันหล่ะครับ…หล่อนไม่ไว้หน้าคุณแน่…555

และสิ่งนี้คือ…อวิชชา..ข้ออ้างลอยๆ ให้ตัวเองมีความรู้จริงว่า
ข้านี่…แน่….เจ๋งสุดๆ ดูพิมพ์แม่น..ดูพิมพ์เก่ง เท่านั้นเองครับ

พิมพ์ทรงองค์พระ/มวลสาร..ยึดเป็นหลักมาตรฐาน..ได้หรือไม่..

ในการที่เราเลือกที่จะศึกษา..พระเครื่อง..มี…พื้นฐาน..ให้เราเรียนรู้

ในเบื้องต้น..มีอยู่ไม่กี่อย่าง…เช่นพิมพ์ทรง…เนื้อหามวลสาร…และ…

ความเก่า……ผู้รู้ผู้ชำนาญการส่วนใหญ่…ก็มักจะพูดว่า..ดูเนื้อ…หรือ

ไม่ก็..ดูพิมพ์ก่อน..เป็นอันดับต้นๆ….

เวลาเราถาม..อาจารย์ครับ..อาจารย์ดูเนื้อ..หรือ..ดูพิมพ์..เป็นหลักครับ

ในการพิจารณา..ความแท้ ความเท็จ..ของพระสกุลใด..ๆ โดยไล่
ตั้งแต่พระรอด..ยันพระใหม่ในปัจจุบัน คำตอบที่เราได้..

หากเขาไม่ตอบว่า..ยึดเนื้อเป็นหลัก……

ก็จะตอบว่า….ยึดพิมพ์…เป็นหลัก….แสดงว่า..

ความรู้แบ่งเป็นสองกลุ่ม…ที่พิจารณาไม่เหมือนกัน….ทำให้เราก็ไม่รู้ว่า
กลุ่มไหน.?.จะตัดสินพระของเราที่เห็นตรงหน้า…ให้..แท้ หรือ เท็จ…นั่นเอง

ดังนั้น ในงานประกวด..จึงยึดหลักการพิจารณา..สองมาตรฐาน..คือเนื้อ..
กับพิมพ์. หมายความว่า….ต้องดูทั้งเนื้อและพิมพ์ประกอบกัน…เพื่อใช้เป็นหลัก

…ในการตัดสินให้พระองค์หนึ่งองค์ใด แท้ หรือ เท็จ..จากการที่..ตัวของผู้ตัดสิน..

มีประสบการณ์ที่เคยเห็น…เคยสัมผัสมาก่อน..

ในขณะที่..บางที…พระองค์เดียวกัน..ประกวดสองงาน.ได้รับคำตอบ…แท้..
งานหนึ่งแล้วก็ไป.เท็จ.อีกงานหนึ่ง (แสดงว่า..มีความไม่เหมือนกัน..ในการตัดสิน

กรรมก่ีารต่างก็ใช้มาตรฐานไม่เหมือนกันในการตัดสิน “คือเราก็งง” ทำไมจึงเป็นเช่นนั้น)

หมายความว่าอย่างไร..?

ผมกำลังจะบอกว่า…เป็นไปได้ไหม..ที่….มาตรฐานที่เขากำหนดขึ้นมา..เพื่อใช้

ในการตัดสินนั้น..ไม่มีความมาตรฐาน..ตามที่เขาอ้างว่า..เนื้อกับพิมพ์..คือ.มาตรฐาน

เพื่อนๆ ลองเอาภาพพระสมเด็จพิมพ์เดียวกัน เช่นพิมพ์ใหญ่พิมพ์ที่หนึ่งที่เซียน
ใหญ่ๆ ตัดสินว่าเป็นพระแท้ถูกต้องตามมาตรฐานสากล…มาเรียงๆ กัน แค่สามองค์
แล้วให้เพื่อนๆ พิจารณาดูครับว่า… พระสมเด็จฯทั้งสามองค์ที่เรานำภาพพระที่ตัดสิน

มาแล้วว่าแท้ (องค์ครู) ..ตัดภาพมาวางเรียงกันดู…..ภาพทั้งหลายที่เป็นพระแท้

พิมพ์เดียวกันเหล่านั้น

มีพิมพ์ทรงที่เหมือนกันไหม…(ใกล้เคียง)
มีเนื้อหามวลสารที่เหมือนกันไหม…(ใกล้เคียง)

มีคราบกรุที่เหมือนกันไหม (ใกล้เคียงกัน)

มีความกว้างยาวสูงเท่ากันไหม…(ใกล้เคียง)……..

ผมจึงถามว่า…แต่ละองค์..ไม่มีความเหมือนกัน..ทั้งเนื้อหาและพิมพ์ทรง..หรือ

คราบกรุ…ความไม่เหมือนกันอย่างนี้แหละที่ผม..ขอถามย้อนกลับว่าไปยังผู้รู้

ผู้ชำนาญการ ผู้ตัดสินว่า..องค์ไหนแท้?..

ถูกต้องตามมาตรฐาน (สากล) ในด้านพิมพ์ทรงและเนื้อหา ความเก่า ฯลฯ

ในกรณีที่เราอธิบาย..รูปเศียรพระต้องเป็น.(เม็ดพริกไทย “เม็ดพริกไทย”มันมีขนาด
เดียวกันเหมือนกันที่ไหน?). มือพระต้อง..มีลักษณะ…..ฐานพระต้องมีลักษณะ..

เกศพระจะ…ต้องมีลักษณะ…

ผมก็จะบอกได้เลยว่า…..นั่นคือปัญหา…ครับ…

ในขณะที่…เนื้อพระจะต้องเห็น…จะต้อง…จะต้อง…จะต้องมี..จะต้องใช่….

ผมก็บอกได้เลย..นั่นคือ..ยิ่งสร้างปัญหาเป็น…สองเด้ง

ในขณะที่…คราบกรุ…ก็จะต้องเป็นอย่าง..นี้..ต้องมี…เพราะว่า..ต้อง…..

ผมก็บอกได้เลย..นั่นคือ…ยิ่งสร้างปัญหาเป็น…สามเด้ง

ในขั้นตอนของการผลิต….ถึงแม่พิมพ์…จะได้มาตรฐาน…แต่..หากเนื้อหา

มวลสาร(ดินผงหรือฯลฯ) ไม่ได้..มาตรฐาน..เราไม่สามารถควบคุมการผลิตให้ได้

มาตรฐาน…ไม่ว่าส่วนใดส่วนหนึ่ง..ของการพิมพ์…เช่น..แรงที่เราดัน..เนื้อดิน..

เข้าสู่แม่พิมพ์..ไม่เสมอกันทุกครั้ง…. หรือ…ดันด้วยแรงดันเสมอกันทุกครั้ง…

แต่เนื้อดินที่ถูกลมในเวลาที่ต่างกัน…ย่อมส่งผลให้..ความนิ่มแข็ง..ไม่เท่ากัน..

รูปทรงที่ปรากฏ..ก็ย่อมแตกต่างกัน

ในเมื่อ..กระบวนการการผลิตไม่ได้มาตรฐาน…(ทั้งๆที่ไม่เคยเห็น..แม่พิมพ์

ว่าเป็นอย่างไร?…ไม่เข้าใจกระบวนการในการผลิต)แล้วดันไป….ยึดพิมพ์ทรง…

ยึดรูปทรง..ให้เป็นมาตรฐาน…จะต้องมี..จะต้องเป็น…จะต้องเห็น…..แล้วใช้

ความเชื่อส่วนตัว.สรุปด้วยความรู้สึกส่วนตัว ตาม “ความเชื่อว่าน่าจะใช่..
หรือไม่น่าจะใช่…นั่นนั่นเอง

ผมว่า…..ไม่ใช่วิถีแห่งการอนุรักษ์..ครับ….เป็นวิธีแห่ง..การทำลายล้างพระฯ

ที่ผิดพิมพ์อันเนื่องจาก..กระบวนการการผลิตที่ไม่ได้มาตรฐานครับ กระบวนการใน

การผลิตที่ควบคุมไม่ได้ และถือเป็นการ……เจตนา…..จ้องทำลายพระฯ….จาก

ความรู้สึกชอบไม่ชอบ นั้นเสียด้วยซ้ำครับ..

ดินที่..มีความต่างชั้นวรรณะ…ก็เกิดจากการทับถมของดิน..การย่อยสลาย

ของสิ่งที่ทับถมกันนั้น…จนกลายเป็นดินเหนียว…เมื่อดินมีความแตกต่าง..เผาใน

เตาเดียวกัน..ในไฟที่อุณหภูมิที่เท่ากัน…จึงแสดงวรรณะแตกต่างเป็น..หลายสี..ได้

ในองค์เดียวกัน…

มีผู้รู้ได้อธิบาย..ให้ผมฟังว่า….ที่เขายึดพิมพ์เป็นมาตรฐานนั้น…เนื่องจากว่า..

เหมือนกับ…ลายนิ้วมือ…กดกี่ครั้ง..มันก็ต้องเป็นพิมพ์เดิม..ครับ..

ผมตอบว่า….ไม่จริงเสมอไปครับ..ถ้าหากเราเอา..ลายนิ้วมือ..เราไปกดบนวัสดู

..ที่ไม่ได้…มาตรฐาน..หรือมีความอ่อนนุ่มได้…เช่น..ดินเหนียว…ความเฉไฉ..เเฉลบ

ไหลลื่น.ทำให้..ลายนิ้วมือของเราเสีย..รูปทรงไป…จนเพี้ยนไป…ผมถามว่า…รอยนิ้วมือ

ที่..มีรูปทรง..ที่มีรูปทรงที่ผิดปกตินั้น..เป็นลายนิ้วมือเราหรือไม่?…

(…เพื่อนๆ….เลือกที่ตอบคำถามนี้กันเองครับ…)

ทีนี้..ถ้ายอมรับว่าใช่..แล้วพระที่ผิดพิมพ์..เพราะ..มีสิ่งหนึ่งสิ่งใดในกระบวนการ

พิมพ์ที่ไม่ได้มาตรฐาน..หรือ..การถอดพระรอด…ออกจากแม่พิมพ์..ในขณะที่เนื้อเหลว

หรือหมาดๆอยู่จนอาจจะทำให้..พระรอด..หรือพระเครื่องใดๆมีรูปทรงที่แปลกไป………

ทำไม?…จึง…ยอมรับ “ความจริงไม่ได้..”…..หล่ะครับ…….แปลกใจไหมครับ…..

ทีนี้…คำตอบเรื่อง..ทำไมพระรอด..ถึงมีเนื้อที่แข็งแกร่ง…ได้…มีผู้รู้อ้างว่า..เพราะว่า

..มีการกรองเนื้อดินก่อนพระรอด..เป็นพระเครื่องที่สร้างจากดินเหนียว…การกรองเนื้อ..

ทำอย่างไร..ให้ละเอียด..เนื้อดินเหนียว…เป็น..เนื้อที่ละเอียดอยู่แล้ว…ครับ…กรองอย่างไร

..ให้ละเอียด…(เขาก็จะตอบว่าไม่รู้..ไม่เห็น..เกิดไม่ทัน..หรือไม่ตอบนั่นเอง)…

อ้าว..แล้วรู้อย่างไรว่า…ต้องกรองเนื้อให้ละเอียด คำตอบก็คือ..เพราะว่า..เขาเห็น..

แบบนั้น..เข้าใจแบบนั้น..นั่นเอง….อาจจะถูกหรือไม่ถูกเราก็ไม่สามารถรู้ได้ครับ…เราเคย

เห็นการทำดินที่ด่านเกวียน..ดินเขาก็..ละเอียด..ผลผลิตที่ปรากฏ..ก็แข็งแรง…ไม่ต้องรอ

เป็น..พันปี..ความแกร่ง..จนเป็นหิน..ถึงจะปรากฏเลยนี่ครับ..

(จริงอยู่ส่วนใหญ่จะมีการกรองเนื้อครับ) แต่….

ความแข็งแกร่งของเนื้อที่ปรากฎ..อาจจะอยู่ในขั้นตอน..การผลิตที่เป็นความลับก็ได้ครับ

หากเพื่อนๆ พิจารณารุปถ่ายพระที่ตัดสินว่าแท้มาแล้ว เอาภาพมาเรียงๆ ดูครับ
(ไม่ว่าพระเนื้อดิน พระสมเด็จฯ)..ทั้งเนื้อและพิมพ์..ต่างก็ไม่มีความเหมือนกันเลยสักองค์

ผมจึง…ถามว่า…องค์ไหนแท้…ดูเนื้อหรือพิมพ์..(แต่ละองค์ต่างก็ไม่มีความเหมือนกัน)

คือเอาภาพเหล่านั้น..ยกขึ้นมาองค์นึง..เพื่อนๆ ลองอธิบายให้แท้…แบบเซียนซิครับ…

รับรองเพื่อนๆ เอง หรือลูกๆ ของเพื่อนเอง..ก็สามารถอธิบายภาพนั้นได้อย่างถูกต้องแน่นอน

ในขณะที่..องค์ถัดไป..ไม่ต้องอธิบาย..ก็ได้..เพราะผิดพิมพ์..ผิดเนื้อ…

ไม่เหมือนองค์ที่ผมอธิบายไป..เมื่อกี้…แน่นอน……ถูกต้องหรือไม่……?

ทีนี้…องค์ไหนแท้?ครับ จากภาพที่เรานำมาเรียงกัน

(ต่อให้เป็นพระที่ตัดสินว่าแท้แล้วทั้งหมด)

ผมก็ต้องบอกองค์ที่ผมเป็นเจ้าของ..ซิ..เป็นพระแท้.เพราะองค์อื่นของคนอื่น..ผิดพิมพ์…

พระของผม.. ผมรับประกันตลอดชีพครับ..(สำหรับองค์ที่ผมเป็นเจ้าของ)

ส่วนอีก….สององค์ที่เป็นของคนอื่น…ปลอมสนิทครับ ไม่เชื่อลองส่งประกวดซิ…..5555

(เห็นทางข้างหน้าไหม..ใครรอตัดสินอยู่…ก็พวกเขารอตัดสินอยู่…พระของเรา..
จะดูวันไหน..ดูเมื่อไหร่? ดูยังงัย…มันก็ปลอมทุกวันเเหละครับ…๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕)…คำแนะนำ
ที่จะพาเราเข้าไปเสียเงิน..ค่าประกวด…เสียความรู้สึก..จากการประกวด…เสียอารมณ์กับ
คำตอบที่ไม่ชัดเจนทั้งหลายเหล่านั้น….จนเลิกประกวดไป..เหลือเพียง..พวกเขาเหล่านั้นที่..
ย้อมแมวกัน งานแล้วงานเล่านั่นเอง พวกที่เบื่อวงการก็เลิกไป..(ช่างหัวปะไร? เขาไม่สนใจอยู่แล้ว)
รอเหยื่อรายใหม่เข้ามา..เปลี่ยนหน้าเปลี่ยนตากันเข้ามานั่นเอง

“….สิ่งนี้คือ..ที่มาของคำว่า การให้คนที่..กำหนดมาตรฐาน…ตัดสินใน..มาตรฐานที่เขา

กำหนด” …..เขาจะกำหนดให้เป็นยังงัยก็ได้…..

มาตรฐานทุกวันนี้…ไม่ได้วางอยู่บนมาตรฐานที่พระมีฯ…เซียนต่างไม่รุ้ว่า..พระแท้ฯ
ท่านมีมาตรฐานตรงไหน??๋?…มาตรฐานดูอย่างไร…แท้-เท็จ???? แยกแยะได้อย่างไร?
ก็เลยกลายเป็นให้ “คนกลาง” ตัดสินในความที่ไม่รู้นั้น…ในความที่ต่างคนต่างก็ไม่รู้
มาตรฐานนั้น…นั่นเอง…อยู่หรือเปล่า?….55555

มาตรฐานที่อยูที่องค์พระฯ…เซียนไม่รู้ เราไม่รู้…..แต่พระฯ กลับถูก…กำหนด ให้แท้

หรือเท็จ.. บนมาตรฐานแห่งความเชื่อ ของผู้รู้ ผู้ชำนาญการ (เอาเรื่องบรรทัดฐาน พื้นฐาน
ในการมองเห็น วัดค่าไม่ได้ มีเพียงควมเชื่อที่ตัดสินได้….หรือเปล่า?.) เอาความชอบมา
ตั้งกฏกำหนดให้เป็นมาตรฐานที่เกิดจากความรู้สึกของตัวเอง….ของคนบางกลุ่มกัน
หรือปล่าวครับ…รับรองกันบนมาตรฐานวัดค่ามาตรฐานกันได้หรือเปล่าครับ?

ฝากให้เพื่อนๆ ช่วยกันตรวจสอบความรู้…ของผู้กำหนดมาตรฐานเหล่านั้นกันหน่อยครับว่า
สิ่งที่พวกเขากำหนดขึ้นมา พิจารณาแยกแยะพระเครื่องฯ เนื้อ พิมพ์ ความเก่า รอยตัดตอก ทั้งหลาย

ทั้งปวงเหล่านั้น…มันมีมาตรฐานตามที่ท่านอ้างได้หรือไม่?….ครับ

ขอปัญญาจงสถิตย์กับเพื่อนๆ ครับ

กดแชร์บทความไปยัง Social Network ของท่าน
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
เรียนรู้วิธีการดูพระเครื่องร่วมกับเพื่อนสมาชิกได้ในกลุ่มพระเครื่องเรื่องง่ายๆ ในเฟสบุ๊ค https://web.facebook.com/groups/277552462284906

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *