เจตนารมย์แห่งการสร้างพระเครื่องในอดีต (๑๑๑)


ในการสร้างพระเครื่องพระบูชา แยกเป็นกรณีใหญ่ๆ ได้ดังต่อไปนี้ครับกรณีเเรก…สร้างเพื่อ

ระลึกถึง พระพุทธองค์ เป็นตัวแทนให้เราประพฤติปฏิบัติ ครองตนให้อยู่ในศีลธรรมดีงาม

กรณีที่สอง…สร้างเพื่อ เป็นถาวรวัตถุ บรรจุไว้ในสิ่งปลูกสร้างต่างๆ…..ผมจะพูดในกรณีที่สองครับ

…สร้างเพื่อเป็นถาวรวัตถุในบวรพระพุทธศาสนา….

กรณีนี้…ยกตัวอย่างพระสมเด็จพุฒาจารย์โต พรหมรังสี สร้างพระสมเด็จวัดระฆังฯ….

มีการแจกจ่ายไปเรื่อยๆ…รวมถึงบรรจุอยู่ในกรุวัดบางขุนพรหม…แจกจ่ายเพื่ออะไร?..บรรจุเพื่ออะไร?

แจกจ่ายเพื่อ สืบทอด เป็นของที่ระลึก ในกรณีต่างๆ เช่น ในงานพิธี หรือ เทศกาลงานบุญหรือ

เนื่องจากประเพณี แจกงานต่างๆ (ทอดกฐิน ทอดผ้าป่าฯลฯ ) เป็นต้น

บรรจุกรุเพื่อ เมื่อถึงเวลาจะได้มีทุนทรัพย์ในการทำนุบำรุงศาสนา หรือ เพื่อหาทุนทรัพย์ใน

การบูรณะสิ่งก่อสร้าง ปฎิสังขรณ์ถาวรวัตถุ ขยายอาณาเขตบริเวณพื้นที่วัด ซ่อมแซมโบราณสถาน
โบราณวัตถุ เพื่อศาสนสถานนั้นๆ นั่นเอง

พระสมเด็จวัดระฆังฯ กับ พระสมเด็จวัดบางขุนพรหมฯ ก็เป็นพระยุคเดียวกัน สร้างจาก

ผู้สร้างเดียวกัน…กรรมวิธีการสร้างเดียวกัน..พระสมเด็จบางขุนพรหมฯ…เป็นพระที่สร้างจากวัดระฆังฯ…

แล้วเหลือนำมาบรรจุกรุที่วัดบางขุนพรหมฯ…เพื่อสืบทอดเป็นสมบัติวัดก็เท่านั้น..ไม่มีอะไรซับซ้อนครับ…….

ทำไม? ถึงต้องนำพระมาบรรจุที่กรุบางขุนพรหมฯ….เจตนาของการนำพระมาบรรจุกรุ เป็น

เรื่องที่เกิดขึ้นมาช้านานแล้ว..แม้แต่พระรอดเองเมื่อเป็นพันปีแล้วก็ทำเยี่ยงนี้…มีการบรรจุไว้ในเจดีย์..

หรือ..มีพระเครื่องบรรจุอยู่ในหลังคาโบสถ หรือสิ่งปลูกสร้างศาสนสถานต่างๆ รวมถึง บรรจุอยู่ภายใน
พระพุทธรูปโบราณขนาดใหญ่ๆ….ดังที่เคยได้ค้นพบ…(อันเนื่องมาจากการพังทะลายของศาสนสถาน
พังทะลายของโบราณสถาน โบราณวัตถุนั้น

พระเครื่องบรรจุไว้เพื่ออะไร? วัตถุประสงค์อะไร? เจตนาของผู้บรรจุอย่างไร?

เราจะพบว่า…พระที่ถูกบรรจุกรุเหล่านั้น…อาจจะซ่อนจากการโดนรุกรานจากข้าศึก..
(เพราะเป็นพระพุทธรุปสำคัญ)..หรือ..อาจจะมีสาเหตุจากการที่ผู้สร้าง…มองเห็น…อนาคต……..

ผู้สร้างมองเห็น…อนาคต…หมายความว่า…..ในกรณีถ้า..ศาสนสถานที่สามารถผุกร่อน

พังทลายได้…เช่น…ศาสนสถาน..เจดีย์ต่างๆ รวมทั้งพระพุทธรูปโบราณใหญ่ๆ ได้เสื่อมสภาพ

และผุพังล้มลง…สิ่งที่ซ่อนอยู่ภายใน (กรุพระเครื่อง..ซึ่งประกอบด้วยพระเครื่องฯ องค์เล็กๆ

จำนวนมากมาย)…ก็จะแตกกระจายเกลื่อน ปรากฏตัวต่อผู้ปกครองวัด (เจ้าอาวาส)….

พระเครื่องเล็กๆ เหล่านี้…ที่ถูกบรรจุไว้เป็นร้อยๆ ปีก็จะมีค่าเป็นโบราณวัตถุ สามารถแบ่งปัน

แจกจ่ายให้กับผู้มีจิตศรัทธาที่จะร่วมกันบริจาคทรัพย์ เพื่อจะนำเงินกลับเข้ามาทำการบูรณะ

ปฏิสังขรณ์โบราณสถานเหล่านั้น ศาสนสถานเหล่านั้นให้กลับคืนสู่สภาพเดิมได้…นั่นเอง….

นั่นคือเจตนารมย์ของการบรรจุพระเอาไว้ในกรุ…นั่นเอง

แต่ปัจจุบันนี้…วัดวาอารามต่างๆ ต่างผลิตพระ(โรงงาน) ขึ้นมาเพียงเพื่อหวัง

ทุนทรัพย์ให้มากสะสมเอาไว้ใช้โดยการอ้างเหตุ…ต่างๆ ทำให้เกิดการสร้างพระเครื่องฯ

มากมาย ไม่คำนึงถึงอะไร?…ได้ตังค์เป็นพอ..โดยมี..นายหน้าเหล่าผู้ค้าพระฯ..รับเป็น

ผู้จัดการผลิต…ทั้งระบบ…วัดมีหน้าที่..ให้ยืมชื่อเสียงวัด เพื่อการโปรโมทเป็นพอ..

หักค่าใช้จ่ายแล้วทางวัดก็ได้รับเงินก้อนโต..แบ่งกัน.ไป….วินวิน..แฮปปี้เอนดิ้งทุกฝ่าย

ต่างคนต่างแฮปปี้..กันไปขบวนการค้าพระ หากินกับวัตถุมงคล..จึงเติบโต

ขยายตัวมากมาย จนทุกวันนี้…จนกระทั่ง มหาเถระสมาคมต้องมีการออกกฏในการสร้าง

พระเครื่องฯ คือ ต้องทำการขออนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรก่อนทุกกรณีไป (ช่วงนั้นจึง

เกิดมหากาพย์ “จตุคาม รามทุ่ง”) เพราะจตุคามรามทุ่ง ไม่ถือว่าเป็นการสร้างพระเครื่องฯ

จึงไม่ต้องทำการขออนุญาตอย่างเป็นทางการนั่นเอง

ในสมัยปัจจุบัน…มีการอ้างว่า…มีการค้นพบพระสมเด็จฯ..จำนวนมหาศาล

ที่สมเด็จพุฒาจารย์ สร้างทิ้งไว้ บรรจุไว้…ในภาชนะที่เคลื่อนย้ายได้…มอบให้กับหลวงๆ

ท่านหนึ่งเป็นแสนองค์ เก็บรักษาไว้ (จริงหรือ?…เพื่ออะไร?…สืบทอดพระศาสนาหรือไม่?…

เป็นประโยชน์กับศาสนาหรือไม่?….ถ้าคำตอบว่า…ศาสนาไม่ได้ประโยชน์จากการนี้?…
ในอดีตก็ไม่เคยมีการบรรจุหีบห่อนอกสถานที่แบบนี้….คำตอบนี้ก็คงเพียงพอ…บนเหตุและผล
…ที่ผมได้นำแสดงแล้ว)…….เพื่อนๆ รวมถึงคนทั่วไป?…ควรต้องตระหนักถึง..

เหตุและผล ในการสร้างพระเครื่องฯ โบราณ….เพื่อวัตถุประสงค์อะไรเป็นหลัก?…..สร้างและ

มอบให้คนคนหนึ่ง…มากมายเพื่ออะไร?..ตัวเอง(พระผู้สร้าง) ได้อะไร?..เสียเวลาไป แล้วตัวเอง

ได้อะไร?…พระพุทธศาสนาได้อะไร?….พระพุทธศาสนาได้อะไร?…จากการกระทำของ..พระสงฆ์

(อริยะสงฆ์) ผู้สร้างพระนั้น?…(สิ่งนี้สังคมย่อมติติงการกระทำของพระสงฆ์รูปนั้นได้ ท่านเสียหาย
จากการนั้นได้…..เพียงข้ออ้างชื่อท่านได้ความภูมิใจที่ตัวเองได้สร้างพระเครื่องมากมาย?….
ท่านได้ชื่อเสียงจากการนำแสดงพระเครื่องที่ตนเองได้สร้างไว้…(แสดงว่าพระสงฆ์ผู้นั้นยึดติดใน

ลาภยศสรรเสริญ..จะเป็นอริยะสงฆ์ได้อย่างไร?..หรือไม่ก็มีการสร้างเรื่องราวอันเป็นเท็จ..ให้

คนเชื่อในข้อมูลที่ผู้ได้ประโยชน์จากสิ่งนั้นนำแสดง)……ไตร่ตรอง ย้อนคิดดูให้ดีครับ…
คำตอบดีดี เพื่อนๆ คงได้คิด..พิจารณาได้เองครับ….

ขอปัญญาจงสถิตย์กับเพื่อนๆ ครับ..

กดแชร์บทความไปยัง Social Network ของท่าน
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
เรียนรู้วิธีการดูพระเครื่องร่วมกับเพื่อนสมาชิกได้ในกลุ่มพระเครื่องเรื่องง่ายๆ ในเฟสบุ๊ค https://web.facebook.com/groups/277552462284906

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *