มาตรฐานพระเครื่อง เปรียบเทียบเรื่องมาตรฐานแบบง่ายๆ (๑๑๘)

มาตรฐาน คืออะไร? มาตรฐานคือสิ่งที่วัดค่าได้ จะต้องมีหน่วยวัดค่ากำกับด้วยเสมอ
ในกรณีของ ไม้บรรทัดมีหน่วยวัดค่าเป็นหน่วยวัดแทนค่าได้…มีหน่วยวัดเป็น นิ้ว กับ เซนติเมตร กำกับอยู่ เป็นต้น
ความเป็นไม้บรรทัด จึงพิจารณาและสามารถสรุปได้ตรงจุดนี้

ในกรณีที่เราเห็นไม้หน้าสาม ไม้ระแนง หรือไม้ใดๆ แม้จะเป็นเส้นตรงหรือ
เป็นไม้ที่ ไม่มี “หน่วยวัดใดๆ กำกับ”….

แสดงว่า ไม้ที่เราเห็นนั้น…ไม่ใช่ไม้บรรทัด
เป็นเพียง ไม้ธรรมดา..เรียกชื่อไปตามชนิดนั้นๆ ที่มันเป็น

เหตุการณ์เปรียบเทียบต่อไปนี้….
ให้เพื่อนๆ มองภาพที่ผมพยายามจะสื่อบอกให้เรียนรู้ ได้ทำความเข้าใจใหม่กันครับ

ผมจะเปรียบเทียบ เทียบเคียงคำว่า มาตรฐานของไม้บรรทัด เฉกเช่นเดียวกับ พระเครื่องฯ เพื่อใช้ในการอธิบายในเบื้องต้นนะครับ…(เพราะต่างก็ มีหน่วยวัดค่าได้เหมือนกัน ..ส่วน หน่วยวัดค่าจะ เหมือนกันหรือแตกต่างกัน ผมก็ขอละไว้ในที่นี้ก่อนครับ)

เรามาดูว่า…เวลาเหล่าผู้รู้ ผู้ชำนาญการ เซียน เล็กใหญ่ฯลฯ
เมื่อเห็น ไม้บรรทัด ตรงหน้า…เขาจะใช้อะไร? เป็น มาตรฐานในการดูว่า..เป็นไม้บรรทัดชิ้นนั้นเป็นไม้บรรทัดแท้หรือเท็จ…เขาใช้ความสามารถอะไร? ความรู้ความชำนาญอะไร?…

จนสามารถ ออกใบรับรองมาตรฐาน… มาตรฐานสากล… ให้เป็นพระแท้…กันบ้าง…..
คนในวงการพระเครื่องส่วนใหญ่เขาจะ

ยึดเนื้อ กับ ยึดพิมพ์ เป็นหลัก
(ความเป็น ไม้บรรทัด พวกเขายึดเนื้อ กับ ยึดพิมพ์เป็นหลักในการพิจารณาให้แท้หรือเท็จ)

เริ่มต้นกำหนดให้ เนื้อกับพิมพ์เป็นมาตรฐาน
ก็หายนะ ไม้บรรทัด เป็นการกำหนดมาตรฐานที่ไม่ถูกต้อง แล้วครับ

การยึดเอาเนื้อเอาพิมพ์ เป็นหลัก กำหนดให้เป็นมาตรฐาน?
มีปัญหาตั้งแต่…ไม้ เนื้อไม้ ที่เอามาทำเป็น ไม้บรรทัด…

เพราะเนื้อไม้…มันมีลวดลาย..ไม่เหมือนกัน…
แต่ละชั้นของเนื้อไม้ก็จะลายไม้ที่แตกต่างกัน…แม้จะเป็นไม้ชนิดเดียวกันก็ตาม

ความผิดเพี้ยน องศาของลายไม้…เนื้อไม้…มันไม่ใช่ สิ่งที่เหมือนกัน..
จริงอยู่เกิดจากต้นเดียวกัน…ก็ตาม…การจะมายึดกำหนดให้เป็นมาตรฐานแบบนั้นไม่ได้…

(นี่ขนาดไม้ยังไม่มีส่วนผสมมากมายเหมือนเนื้อพระสมเด็จฯ หน่ะครับ)
คือใช้ในการพิจารณาเบื้องต้นได้ แต่จะไปกำหนดให้เหมือนกันเป๊ะๆๆๆ ไม่ได้

มันวัดค่าไม่ได้ ถ้าเอา ไม้บรรทัด บริเวณเนื้อด้านกลาง กับ เนื้อด้านข้างติดแก่น ติดเนื้อ
ใกล้เปลือกฯลฯ แน่นอนว่า…ความแตกต่างกันของเนื้อต้นเดียวกัน…

มันก็แตกต่างกันชัดอยู่แล้ว เราจึงยึดเนื้อไม้ เสี้ยนไม้ ตาไม้ เป็นหลักมาตรฐานไม่ได้
การยึดพิมพ์ทรง รูปร่าง รูปทรงเป็นหลัก กำหนดให้เป็นมาตรฐาน?
………………………………………………………………………………..
ความเป็น ไม้บรรทัด มันไม่ได้อยู่ที่ รูปร่างลักษณะของมัน ….
ช่างตัดเสื้ออาจจะมี ไม้บรรทัด ที่โค้ง…งอ….ตามรูปร่างการใช้..นั้น..

มันก็เป็น ไม้บรรทัด เช่นกัน
การบิดงอ รูปร่างที่ประหลาดๆ (นอกพิมพ์)…ของ ไม้บรรทัด เหล่านี้…
เราจะบอกว่า ไม่นิยม (ก็เรื่องนึง) แต่จำเป็นมากสำหรับคนใช้ไม้บรรทัดงอๆ แบบนั้น

การที่ตัดสินโดยอ้างว่า…ไม้บรรทัด งอๆ แบบนั้น เป็นหรือพับได้แบบนั้น..ไม่ใช่ไม้บรรทัด
โดยอ้างถึงความ..ไม่มีมาตรฐาน ไม่สากล ไม่แท้พันตา…ผิดพิมพ์ ไม่นิยม สากลไม่นิยม
สากลไม่รองรับ….ฯลฯ

คำอ้างแบบนี้ถือว่า เป็นคำตัดสินที่”ไม่ถูกต้อง”
..บนความไม่รุ้..บนความพร่องความรู้..ไม่รู้อย่างดีพอของตัวผู้ตัดสินเอง”..นั่นเอง

นั่นเป็นเพราะว่า..คนตัดสินไม่รู้จัก…”หน่วยวัดค่ามาตรฐานของไม้บรรทัด” นั้น ต่างหาก
คนตัดสินไม่รู้เรื่องมาตรฐานต่างหาก ขาดความรู้ความชำนาญการในเรื่องมาตรฐานนั่นเอง

ในกรณีถ้า เอาไม้หน้าสามมาใส่ “หน่วยวัดค่า” ที่ถูกต้องลงไป (นิ้วกับเซนติเมตร)
ไม้หน้าสามไม่ว่าจะยาวจะสั้น…ก็เป็นไม้บรรทัด ได้ครับ

เราจะเรียกมันว่า ไม้บรรทัดหน้าสาม งัยครัท่านบ…จะบอกว่า…ผิดพิมพ์ (หนาเกินใหญ่ไป)ไม่ได้ จะบอกว่าไม่ใช่ (ปลอม) ไม้บรรทัด เพราะ ไม่มีมาตรฐานไม่ได้

คำอ้างว่า….หนาเกินไป ผิดมาตรฐาน
หนาผิดปกติกว่าที่ผมและพวกเคยเห็นมา
หนาแบบนี้….ไม่ได้มาตรฐานสากลนิยม..สากลไม่นิยม..สากลไม่รองรับ”

นี่คือ สิ่งที่ผมทวงถามพวกเขาเหล่านั้นว่า
…มาตรฐาน…คืออะไร?…นั่นเอง
ยึดความเก่า คราบกรุ รา รัก ทองคำเปลว ที่แปะอยู่บนไม้บรรทัดฯลฯ…

มันไม่ใช่มาตรฐาน ที่เราต้องไปยึดเลยครับ….
ไม่ต้องอธิบายเรื่องเหล่านั้นยังได้เลย…ถ้าเรารู้จัก…ไม้บรรทัดอย่างดีพอ

ถ้าเรารู้จักมาตรฐานของไม้บรรทัด อย่างดีพอ.
ถ้าเรารู้จัก หน่วยวัดค่าถูกต้องในเบื้องต้น….อย่างดีพอ

การยึดเรื่องเล่า…เหล่าหลวงๆ ยึดแม่พิมพ์ของเหล่าหลวงๆ เป็นหลัก
ในการพิจารณากำหนดมาตรฐาน?………………………….
แนะนำให้เพื่อนๆ ห่างพวกอ้างหลวงๆ..อ้างแม่พิมพ์หลวงๆ..เลยครับ..พวกสู่

รู้..หาประโยชน์บนความไม่รู้ของตนของคนอื่นกันทั้งนั้น (พวกที่อ้างพระฯ ที่ผลิตจากแม่พิมพ์หลวงๆ ล้วนเป็นพระเก๋…พระเก๋ๆ…ทั้งนั้นครับ)
อ้างแม่พิมพ์ชาวบ้าน (ไม่นิยม) นิยมแต่แม่พิมพ์หลวงๆ มีระดับ(ไม่มีตัวตน)
ซึ่งความจริงแล้วการมีอยู่ของเหล่าขุนนางฯ เรื่องเล่าเหล่าหลวงฯ มันไม่ได้เกี่ยวกับ….

ความแท้หรือเท็จของความเป็น ไม้บรรทัด เลยครับ ความสำคัญของ ไม้บรรทัด ความเป็น ไม้บรรทัด มันอยู่ที่ หน่วยวัดค่านั้นได้ ต่างหาก
(คนที่อ้างแบบนี้เอานิทานนิยาย..เพื่อขายพระฯ..จัดประกวดพระฯ…พระเก๋ๆ..ทั้งนั้นครับ)
การอ้างความรู้ความชำนาญ อ้างประสบการณ์ของเหล่าผู้รู้ ผู้ชำนาญการ

เคยเห็นเคยตัดสินพระแท้ได้มาตรฐาน?………………………….
คำตอบก็ย้อนกลับไปที่….เคยเห็นเคยตัดสินพระแท้ รับรองพระแท้ได้มาตรฐาน มาตรฐานสากลมามากมาย…อยู่วงการมาหลายสิบปี…สิ่งนั้นก็ต้องเคารพเช่นกัน ประสบการณ์ช่วยได้ ในบางเรื่อง..เช่นทำให้เกิดความรู้สึก “ชอบ” รู้สึก “ไม่ชอบ”…แต่

ประสบการณ์การเห็น..กับ ความรู้เรื่องมาตรฐานที่พระมีฯ
มันอาจจะเป็น คนละเรื่องกัน กับการเป็นผู้รู้ผู้ชำนาญการ…
การเป็นผู้รู้ผู้ชำนาญการ…จะต้องชำนาญการที่

หน่วยวัดค่ามาตรฐานที่ตัวเองใช้ในการตัดสินนั้น ต่างหากครับ
เพื่อให้คนอื่นสามารถตรวจสอบ มาตรฐานที่ท่านใช้ในการตัดสินได้
ตรวจสอบความถูกต้องของคำตอบ…ตรวจสอบความรู้ของท่านที่มีได้

ใบรับรองมาตรฐาน ได้มาตรฐานสากล
พระแท้พันตาได้มาตรฐาน วงการยอมรับ…………………………..
วงการไม้บรรทัดต่างใช้ มาตรฐานอะไร?ใช้หน่วยวัดค่ามาตรฐานอะไร?..ในการตัดสิน ความเป็น ไม้บรรทัดของคนอื่น..

เพราะความเป็นไม้บรรทัด
มาตรฐานคำตอบ…มันไม่ได้อยู่ที่เนื้อ มันไม่ได้อยู่ที่พิมพ์…

ความแท้หรือเท็จของ ไม้บรรทัดตรงหน้า..
ไม่ได้อยู่ที่ประสบการณ์เคยเห็นเคยขายเคยได้ตัดสิน

….มาตรฐานของ ไม้บรรทัด…ที่ท่านใช้ตัดสิน แท้ได้มาตรฐาน….
ความเป็นไม้บรรทัดของตนและคนอื่น….ได้นั้น

จะต้องมีชื่อของ หน่วยวัดค่ามาตรฐาน ที่ได้อ้างว่ามีมาตรฐานนั้น…
มีหน่วยวัดค่ามาตรฐานเพื่อการตรวจสอบ….หน่วยที่ท่านใช้นั้น…เรียกชื่อว่าอะไร?
เพราะ…เนื้อไม้บรรทัด กับ พิมพ์ทรงของไม้บรรทัดมันไม่มีมาตรฐานที่จะวัดค่าใดๆ ได้นั่นเอง

กำหนดมาตรฐานเนื้อ (๑) กำหนดมาตรฐานพิมพ์ทรง (๒) กำหนดความเก่าได้อายุ (๓)
กำหนดมาตรฐานรอยตัดตอก (๔) กำหนดมาตรฐาน (๕ ๖ ๗ ๘ ๙…..) มาตรฐานมันจะเยอะไปถึงไหน??? ครับอาจารย์

การพิจารณาความแท้ของไม้บรรทัด…แท้เท็จจากเนื้อและพิมพ์…ย่อมไม่ถูกต้อง…
เมื่อไม่ถูกต้อง..มันก็คือ…ใช้สิ่งที่ไม่ถูกต้อง ไม่มีมาตรฐาน (เนื้อกับพิมพ์)…

แล้ว…นำสิ่งไม่มีมาตรฐาน..มากำหนดให้เป็นมาตรฐาน
(ที่ไม่มีหน่วยวัดค่ามาตรฐานใดๆ ในสากลโลกรองรับหรือ…วัดค่านั้นได้…นั่นเอง) มาใช้
จึงต้องอาศัย “ความเชื่อส่วนตัว” ในการตัดสินวินิจฉัย (ใครก็ไม่รู้ ตรวจสอบคำตอบไม่ได้)

เมื่อคำตัดสินแท้แท้ที่ผ่านมาในอดีต
ไม่มี “หน่วยวัดค่ามาตรฐานใดๆ รองรับ”….

คำตัดสินว่า “แท้ได้มาตรฐานแท้ถูกต้องตามมาตรฐานนิยม เป็นพระแท้พันตาครับ”….
คำตอบเหล่านี้…คำรับรองเหล่านี้….คำอ้างว่าสากลรองรับเหล่านี้…

มันวางอยู่บนความ ”ไม่มีมาตรฐานอะไรเลย”
บนความเชื่อส่วนตัวของพวกเขาเหล่านั้น..จึงไม่สามารถตรวจสอบได้ว่า..

ถูกต้องไม่ถูกต้อง..แท้..แท้ได้มาตรฐาน…แท้ได้มาตรฐานสากล…สากลยอมรับ สากลรองรับ
สากลรับรอง….(5555555555555555555555)

เพราะข้ออ้างของคำตอบเหล่านั้น บนมาตรฐาน (ที่ไม่มีมาตรฐานเหล่านนั้น) คำตัดสินเรื่อง
พระแท้ได้มาตรฐานแบบนี้ในวันนี้…
จะไม่มีปัญหา ไม่เกิดความวุ่นวายในอนาคต ครับ

คำเตือนของผมคือ
วันนี้…ผู้รู้ ผู้ชำนาญการ ต่างก็ใช้สิ่งที่ไม่มีมาตรฐาน ไม่ได้มาตรฐาน ไม่ใช่มาตรฐาน (เพราะวัดค่าไม่ได้)..เป็น มาตรฐาน มาตรฐานสากล ในการตัดสินอยู่ ณ เวลานี้..ใจขณะนี้…นั่นเองครับ

คำตัดสินที่ว่า…แท้ในอดีต…อาจจะกลายเป็นแค่..เคยแท้…เนื่องจากการตัดสินที่…
“ไม่มีมาตรฐานใดๆ รองรับ” มาจากผู้อ้างรู้ ตรูชำนาญการในยุคก่อนแล้วนั่นเอง
เหตุการณ์นี้กำลังจะเกิดขึ้นต่อไปในอนาคตอันใกล้ครับ…(พระเคยแท้)

ขอปัญญาจงสถิตย์กับเพื่อนๆ ครับ

กดแชร์บทความไปยัง Social Network ของท่าน
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
เรียนรู้วิธีการดูพระเครื่องร่วมกับเพื่อนสมาชิกได้ในกลุ่มพระเครื่องเรื่องง่ายๆ ในเฟสบุ๊ค https://web.facebook.com/groups/277552462284906

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *