พระของท่านเก๊-พระของผมแท้ครับ (๑๒๕)

“…..การที่เราจะกำหนด..หรือ จะตั้งอะไร?
..ให้เป็นมาตรฐาน ก็แล้วแต่….
มาตรฐาน…..ที่ตั้งขึ้นมานั้น…….
จะต้องมีหน่วยวัดค่ากำกับ….เสมอ….”…
สมชาย น้อยสาคร…30/12/58

ผู้คนหรือเหล่าคน ที่อ้างว่าตัวเองเป็นผู้รู้ผู้ชำนาญการ…ตัดสินให้พระของคนอื่น แท้หรือเท็จได้
รับรองมาตรฐานพระแท้….. ออกใบรับรองมาตรฐานพระแท้…แท้สากล….. การันตีพระเครื่องแท้เท็จให้พระเครื่องฯได้….นั้น…จะต้องเป็นผู้ที่มีความรู้ ความสามารถในเรื่องที่เกี่ยวข้องกับ

มาตรฐานพระโดยตรง ชัดเจนตรงจุดนั้นโดยตรง
คำกล่าวนี้ ผมขยายความใหชัดเจน…ตรงจุดนี้สำหรับเพื่อนๆ ได้รับฟัง…ได้เข้าใจเบื้องต้นครับ

เรารู้จักไม้บรรทัด….ความเป็นไม้บรรทัดนั้น…เราพิจารณาได้จากหน่วยวัดค่าด้านข้าง…ประกอบด้วย…หน่วยวัดค่าเป็นนิ้ว กับ เซนติเมตร นั่นคือหน่วยวัดค่ามาตรฐานของไม้บรรทัด…

ในการตรวจสอบวัตถุชิ้นใดชิ้นหนึ่ง…เช่น…กล่องใส่ภาชนะ…..ว่ามีขนาดได้มาตรฐาน….หรือไม่?…..เราก็สามารถใช้ไม้บรรทัด (เครื่องมือ)…นี้เพื่อใช้ตรวจสอบสัดส่วน กว้าง ยาว หนา สูง

ของภาชนะนั้นได้ ว่าตรงตามสเปคชิ้นงานที่สั่งไป สั่งให้ผลิตหรือไม่? ได้มาตรฐานที่ได้กำหนด
ให้ไปหรือไม่?….เราสามารถใช้เครื่องมือนี้ตรวจสอบได้….

ไม้บรรทัด มี…”มาตรฐาน” ….มีหน่วยวัดค่า (นิ้ว-เซนติเมตร) ในตัวมันเอง….มันสามารถใช้เป็นเครื่องมือ….ตรวจสอบมาตรฐานกล่องได้…อีกด้วย (วัดค่าได้ เทียบกำหนดได้)

พระเครื่องฯ….กรณีถ้าการผลิตไม่สามารถควบคุมให้ได้มาตรฐานได้ ทำให้เกิดความผิดเพี้ยนทางพิมพ์ทรง…ผิดเพี้ยนทางเนื้อหามวลสารได้…..สองสิ่งนี้…จัดให้เป็นมาตรฐานใดๆ ไม่ได้

เราไม่สามารถใช้เครื่องมือใดๆ วัดค่า….”ความเหมือนกัน ความเท่ากัน จากสิ่งของที่ผลิตโดยควบคุมมวลสารไม่ได้…ควบคุมกระบวนการในการผลิตไม่ได้”….ควบคุมระบบ.แฮนด์เมก….ได้เลย….

เพราะของที่ผลิตขึ้นแต่ละชิ้นจะไม่มีความเหมือนกัน ของแต่ละชิ้นจะมีความแตกต่างกัน ทั้งเนื้อและพิมพ์…จากการควบคุมกระบวนการในการผลิตไม่ได้นั่นเอง……..

การที่เราไปกำหนดสิ่งที่ไม่มีมาตรฐาน เช่นเนื้อหามวลสาร เป็นมาตรฐาน เราก็ไม่มีเครื่องมือที่จะวัดค่ามาตรฐาน มาตรฐานสากล หรือจะอ้างมาตรฐานอะไรไม่ได้บนความไม่มีมาตรฐานนั้น

การที่เราไปกำหนดสิ่งที่ไม่มีมาตรฐาน เช่นพิมพ์ทรง เป็นมาตรฐาน เราก็ไม่มีเครื่องมือที่จะวัดค่ามาตรฐาน มาตรฐานสากล หรือจะอ้างมาตรฐานอะไรไม่ได้บนความไม่มีมาตรฐานนั้น

ดังนั้้น การไปติพระคนอื่นเก๊….โดยใช้หลักการพิจารณาจากพิมพ์….จากเนื้อหามวลสาร ที่ไม่มีมาตรฐาน…ไม่ได้มาตรฐาน ไม่มีหน่วยวัดค่าได้…..คงเป็นเรื่องที่ไม่สมควรเป็นอย่างยิ่ง

หากจะตีพระฯของคนอื่นเก๊…..เพียงเพราะว่า
ใช้ความรู้สึกว่า………………(น่าจะไม่ใช่)…..
ใช้ประสบการณ์ของตัวเองว่า…… (ไม่น่าจะดี)…..

ใช้การคาดเดาของตัวเองว่า….(ไม่น่าจะเก่าพอ)
ใช้ความเห็นส่วนตัวว่า…(ไม่เคยเห็น…ไม่น่าจะมีพิมพ์นี้…ไม่มีขึ้นที่กรุนี้..ก็เลยตีปลอม)
ใช้ความมั่นใจเหลือเกินที่ว่า….(ผมต้องเคยเห็น…เพราะผมเป็นคนในพื้นที่เท่านั้นถึงรู้)

ใช้ข้อสัณนิษฐานว่า…..(……………ฯลฯ……………….) บรา ….บรา….บรา……
แล้วอ้างอิงสถาบัน….ใช้อ้างอิงหน่วย องค์กร ชมรม…

อ้างอิง…เสียงส่วนใหญ่ที่ตัวเองสังกัดอยู่….ออกใบรับรองแท้เท็จได้มาตรฐาน….จากการใช้ความเชื่อของตัวเองของกลุ่ม.ของพรรคพวก……แล้วอ้างสิ่งนั้นเป็นมาตรฐาน……มาตรฐานสากล…สากลยอมรับ…..แท้พันตา….แท้ต้องแท้ทุกกลุ่ม….ต้องแท้สากล….สากลยอมรับ
(บอกตามตรงผมเองไม่เห็นรู้เรื่อง “มาตรฐานอะไรที่อ้างเลยครับ”…มีแต่ความเชื่อล้วนๆ..)

มันคงไม่มี…มาตรฐานที่เกิดจากความเชื่อส่วนตัว..เอาความเชื่อว่าใช่หลายๆคน มารวมๆกัน
แล้วตัดสินสิ่งที่ไม่มีมาตรฐานให้เป็นมาตรฐานได้แน่นอนครับ…(นี่คือความจริง เพราะความเชื่อส่วนตัว…ความเชื่อแต่ละคน…มันไม่มีมาตรฐาน

รองรับ)….มาตรฐานความเชื่อกันเองในกลุ่ม…รวมๆ กันในองค์กรมองเห็นเหมือนกันพันตา…แล้วจะกลายเป็นมาตรฐาน…มาตรฐานสากลไปได้….ไม่มีหน่วยวัดค่าของความเชื่อได้…มาตรฐานแบบนี้ไม่มีใช้ในสามโลก…..ที่วัดค่าความรู้สึก….วัดค่าความเชื่อของแต่ละคนให้…..เป็นมาตรฐานได้ครับ…..

วันนี้..มาตรฐานที่ใช้ตัดสิน…ออกใบรับรองพระแท้ได้มาตรฐาน…ได้มาตรฐานสากล…แท้สากล…แท้พันตา…ที่ไหนก็แท้…แท้ทุกที่…..สิ่งเหล่านี้..คือ..ข้ออ้างที่ดูดี ฟังดีเข้าท่า….แต่…

ข้ออ้างทั้งหมด…กลับไม่มีหน่วยวัดค่ามาตรฐานใดๆ ที่วัดค่าได้เลยครับ…….
มาตรฐาน…มาตรฐานสากลในวันนี้…เราใช้ความเชื่อ…เชื่อว่าใช่…เชื่อว่าไม่ใช่..จากความรู้สึกของผู้ตัดสิน…ที่อ้างรู้…ตรูเก่ง…เบ่งอวด…สวดพระฯ….กันอยู่หรือไม่

พวกเราถูกคน…กลุ่มคน…หน่วย…องค์กร…อ้างตัวเป็นผู้รู้ผู้ชำนาญการ…เพื่อตัดสินพระเครื่องฯ…..บน…มาตรฐานที่เขาและพวกเชื่อกัน…ใช้ความเช่ือนั้น…ตัดสิน รับรองพระเครื่องฯ….กันอยู่หรือเปล่า?…..ย้อนคิดกันใหม่ครับ?……

ในเบื้องต้นนี้….ก็จะมีแค่….การตรวจสอบข้อมูลในเรื่องมาตรฐานที่แท้จริงเท่านั้นจะทำให้เราได้คำตอบ…โดยเริ่มตรวจสอบมาตรฐานเดิมทีถูกกำหนด…”ครอบหัว”…ที่พวกเขากำหนดให้เป็นมาตรฐานเสียก่อนนั่นเองครับ แล้วเราก็จะถึงบางอ้อ ได้ไม่ยากครับ

หากไม่มีการตรวจสอบมาตรฐาน วงการนี้ก็พัฒนาต่อไปไม่ได้…เต็มไปด้วยอวิชชา (ความไม่รู้..หรือ..รู้สิ่งใดสิ่งหนึ่งอย่างไม่ถูกต้องดีพอ)…..เราก็จะไม่สามารถแยกความเชื่อ…กับ ความจริงออกจากกันได้ เราก็จะยังนับถือ….”อวิชชา”…จนหลงลืมเรื่องราวที่จะเรียนรู้คู่ปัญญาได้

การตรวจสอบความรู้ในเรื่องมาตรฐานได้…เราก็อาจจะเห็นเหล่าอวิชชา…แสดงความอึดอัด…ด่าทอ..ทะเลาะเบาะแว้ง…แทงหลัง…เราจะพบ…ความรู้จริงได้…เราจะตรวจสอบความรู้ของพวกเขาก่อนที่เราจะนับถือได้…ในอนาคตอันใกล้…..

มาตรฐานจะสามารถแยก…ความรู้….กับ…ความเชื่อ ออกจากกันได้อย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาด…
มาตรฐานจะสามารถแยก…เหล่าผู้คนที่รู้…กับ..เหล่าผู้คนที่อวดรู้…หลงทาง….ออกจากกันได้

มาตรฐานจะสามารถแยก…คำตอบของ คนจริงใจกับคนหลอกลวง…ออกจากกันได้
มาตรฐานจะสามารถแยก…พระแท้ฯ…ออกจาก…พระปลอมได้…
มาตรฐานจะสามารถแยก…กลุ่มคนดี ออกจาก กลุุ่มคนชั่วได้ ฯลฯ

การตอบแท้-เท็จ จึงเป็นเรื่องสำคัญที่…ผู้ตอบ..ต้องมีความรู้เรื่องมาตรฐาน….จำเป็นต้องรู้จัก…มาตรฐานเช่นกัน…แล้วเราก็จะแยกได้ว่า…ผู้ตอบผู้สอนมีความสามารถความชำนาญการจริงๆ หรือแค่….ปากพร่อย…สวดพระชาวบ้านเขาไปทั่ว…อวดอ้างสรรพคุณตัวเอง…อวดอ้างกลุ่มตัวเอง…รวมตัวกัน…ตัดสินมาตรฐานที่ตั้งเอง….อวดว่าเก่งกาจ…มีความสามารถเยอะจากการตอบเรื่องมาตรฐานที่ตัวเองและพวก….ไม่มีความรู้เรื่องมาตรฐานอะไร…เลย…5555

มองเห็นความสำคัญของ…มาตรฐาน…เบื้องต้นกันหรือยังครับเพื่อนๆ ถ้าไม่มีการตรวจสอบ
ในเรื่องมาตรฐานเดิมว่ามีความถูกต้อง..หรือผิดพลาด……เราก็จะวนเวียนอยู่ใน “กะลา” ที่ครอบหัวเราอยู่…เราจะออกจากความมืดมิดไม่ได้เลย….เพราะอะไร?….นั่นเป็นเพราะ…”อวิชชา”….ที่เหล่าผู้อ้างรู้…ตรูชำนาญ…ครอบงำเราไว้นั่นเองครับ

ขอปัญญาจงสถิตย์กับเพื่อนๆ ครับ….

กดแชร์บทความไปยัง Social Network ของท่าน
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
เรียนรู้วิธีการดูพระเครื่องร่วมกับเพื่อนสมาชิกได้ในกลุ่มพระเครื่องเรื่องง่ายๆ ในเฟสบุ๊ค https://web.facebook.com/groups/277552462284906

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *