ครู..ความรู้..คู่ปัญญา (๑๒๖)


วันครู….เป็นวันสำคัญสำหรับผู้ให้ความรู้…สอนให้เด็กอ่านออกเขียนได้การเป็นครูู จึงเป็นผู้ให้….ให้ความรู้ที่ถูกต้องกับบรรดาเหล่านักเรียนนั่นเอง…..
“……..ครูรู้อย่างไร?….ก็สอนไปอย่างนั้น
ครูรู้แค่ไหน?…..ก็สอนได้ไม่เกินความรู้ตัวเองนั้น
ครู..เรียนรู้จากความเชื่อ เชื่อมาอย่างไร?….ก็สอนกันไปด้วยความเชื่อนั้น
และถ้าความรู้ที่เกิดจากความเชื่อที่ผิดพลาด…โอกาสที่ศิษย์ย่อมเชื่อแบบผิดๆ ไปด้วย
การเป็นครู…จึงสำคัญยิ่ง…ในการถ่ายทอดส่งผ่านความรู้ให้คนรุ่นต่อไป…”
(สะมะชาย)
วงการพระเครื่องฯ….มีบรรดาอาจารย์หลายท่านที่แสดงตนเป็นผู้แนะนำให้ความรู้….ความรุ้ที่แต่ละท่านให้ก็ต้องเคารพนับถือในความรู้นั้นบนคำอธิบายที่ได้แนะนำกับบุคคลทั่วไป
การให้ความรู้ของบรรดาเหล่าอาจารย์ใหญ่ๆ ที่ได้อธิบายถึงวิธีการดูพระฯ…มักจะเน้นเรื่องพิมพ์ทรง…เนื้อหามวลสาร…ความเก่าฯลฯ…..จากนั้นก็เป็นเรื่องลงลึกในรายละเอียดของพิมพ์ทรง…ตำหนิต่างๆ ในพิมพ์ทรงเป็นต้น
จากนั้นก็ลงลึกในเรื่องเนื้อหามวลสาร…รายละเอียดของส่วนผสมมวลสารเป็นต้น…..จากนั้นก็มีการประมาณการเรื่องความเก่า…ให้ความรู้เรื่องการมองพระเพื่อแยกแยะความเก่า….เป็นต้น
สิ่งต่างๆ ที่บรรดาเหล่าอาจารย์ใหญ่ที่เป็นทั้งผู้รู้ ผู้ชำนาญการ ผู้ตัดสินพระเครื่องฯ…..ได้สอนนั้น..เป็นเพียงแค่บรรทัดฐาน พื้นฐานในการมองแยกแยะ วัสดุใดในสิงที่ตาเห็น คนอื่นเห็นเหมือนกัน…เรียนรู้ร่วมกันได้ในระดับหนึ่งเท่านั้น…เหมือนเราเห็นขนมครกฝานึง…เราก็อธิบายเราก็สอนไปตามลักษณะที่มันเป็น…ให้ฟัง….แนะนำให้เด็กๆ ได้รู้จักรูปร่างของขนมครกนั้นนั่นเอง
การชี้หรือนำอธิบายแบบนั้น….คือเรื่องพื้นฐานของการดูพระองค์ใดองค์หนึ่ง…ตรงหน้าเท่านั้น? ความรู้ตรงส่วนนี้จึงมีเพียงพื้นฐานการเรียนรู้ดูพระ…..แค่สามสิบเปอร์เซนต์ของความรู้จริง……จากความรู้จริงทั้งหมดที่ควรรู้…จำเป็นต้องรู้…เท่านั้น
การที่จะเรียนรู้ระดับกลาง….เป็นต้นว่า…เรื่องแม่พิมพ์….ลักษณะของกระบวนการที่ทำให้เกิดปรากฏการณ์ต่างๆ กับองค์พระที่ถูกพิมพ์ขึ้นมาจากแม่พิมพ์นั้น……คนที่เห็นแม่พิมพ์/คนที่รู้จักแม่พิมพ์…….ก็จะสามารถรู้ว่าแม่พิมพ์ที่แท้จริงนั้น…ทำจากวัสดุอะไร?….มีลักษณะอย่างไร? พระที่ถูกพิมพ์จากแม่พิมพ์นั้น…มีลักษณะของมวลสารอย่างไร?…เริ่มจนจบกระบวนการในการพิมพ์….ทำอย่างไร?….เอาออกจากแม่พิมพ์ได้อย่างไร?..ตัดตอกอย่างไร?..จากไหนไปไหนได้..
คนที่รู้ คนที่รู้จักแม่พิมพ์..จะสามารถอธิบายส่วนนี้ได้ จะเล่าอธิบายขั้นตอนในการผลิตได้ทั้งระบบ….จริงอยู่เขาอาจจะเกิดไม่ทัน…แต่สามารถจำลองเหตุการณ์ย้อนกลับ…ในรูปแบบเดิม
ตามหลักฐานที่รู้นั้นได้…..นั่นเอง (เกิดไม่ทันแต่เรียนรู้ทันได้ครับ)…..ความรู้ของคนที่เห็นแม่พิมพ์นี้….จึงมีความรู้เพิ่มขึ้นจากพื้นฐานการดูพระเครื่องอย่างน้อยสามสิบเปอร์เซนต์…..รวมกับพื้นฐานในการดูเนื้อ…ดูพิมพ์…ดูความเก่าที่รวมกันอีกสามสิบเปอร์เซนต์……เขาก็จะมีความรู้เท่ากับหกสิบเปอร์เซนต์……..
ในขณะที่….ความลับของแม่พิมพ์ที่แท้จริง…ก็ยังเก็บความรู้เอาไว้อีกมากมายในส่วนที่เหลือ
นั่นคือ เรื่องมาตรฐาน…ที่จะวัดค่าได้….นั่นเอง….มาตรฐานจะแยกตัวออกจากแม่พิมพ์….อีกมากมาย….แต่…จะมีผู้ที่ได้รับเลือก..จะต้องมีผู้มีคุณสมบัติดีพอเท่านั้น..ที่จะได้เรียนรู้…มองเห็น เข้าใจ..รวมถึงอธิบายสิ่งที่เป็นมาตรฐาน….ที่อยู่บนองค์พระฯ…นั้นได้..
คนเหล่านี้..จึงสามารถใช้ “มาตรฐาน” นั้น ในการแยกแยะพระปลอมออกจากพระแท้ได้..จากความรู้ที่เขาได้เรียนรู้ไปบนความจริง….ที่สิ่งนั้นเป็น….ด้วยคุณสมบัติที่ดีๆ ที่พระมี….ครับ…..
ไม่ใช่เป็นเรื่องของการจับพลัง…
หากเป็นเรื่องของมาตรฐาน…มาตรฐานที่ต้องมี หน่วยวัดค่า….กำกับ…นั่นเอง
ครับ….ดังนั้น การเลือกผู้คนที่จะรับการเรียนรู้…จึงเป็นเรื่องสำคัญ….ยิ่งเรียนรู้ลึกมากเท่าไหร่
ยิ่งจะเป็นสิ่งดี (ตามลักษณะของบัวสี่เหล่า)…..เพียงแต่ต้องเลือกให้ ให้คนดีดี…
เพราะความรู้นี้…คือดาบสองคม….ถ้าความรู้นี้ตกอยู่ในคน…หรือ กลุ่มคนที่ไม่ดี…หาก “มาตรฐาน” เกิดการปลอมแปลงได้แล้ว…ซึ่งแน่นอน…ย่อมไม่เหลือใครให้แยกแยะ “พระแท้ออกจากพระปลอม”…ได้ในอนาคต นั่นเอง
ผมได้แยกความรู้เรื่อง…”มาตรฐาน”…คร่าวๆ เป็นแนวทางให้เพื่อนๆ ได้มองเห็นองค์ความรู้ที่ผมกำลังอธิบายถ่ายทอด ณ วันนี้ ให้เพื่อนๆ สมชายได้เรียนรู้กันไปแล้ว แบ่งปันให้บนความจริงใจ…ใครจะรับได้ช้าเร็วนั้น…ก็ว่ากันไปครับ…..แต่สิ่งที่ผมได้ทำในวันนี้….ผมก็ถือว่า
ผมได้ให้ความรู้ บนความรู้ บนความจริง…บนความจริงใจ…ที่ผมมี….ออกไปแล้ว
ความเป็น “ครู”…ที่ผมมองเห็น…
ความรู้ของเหล่าอาจารย์ ผู้รู้ ผู้ชำนาญการพระเครื่องฯ….ผู้ตัดสินพระเครื่องฯ ในวันนี้…..ต่างก็ยังอยู่ในขั้นพื้นฐานของความรู้….(ยึดเนื้อยึดพิมพ์ยึดคราบ…ยึดฯลฯ)…สิ่งที่ไม่มีมาตรฐาน
ไม่ได้มาตรฐาน…ไม่ใช่มาตรฐาน…เป็นหลัก…..จากนั้น

ก็อ้าง ตัวรู้ ตรูเก่ง เบ่งอวด สวดพระฯ ชาวบ้านกันได้แล้ว…..ตัดสินพระของชาวบ้านบนความเชื่อของตน ของกลุ่มตนกันได้แล้ว……ด้วยความรู้ทียัง “พร่อง”….อีกมาก
ตัวผมเอง ก็เป็นผู้ศึกษาสะสมพระเครื่อง….ขอพูดในฐานะ “ครู”..ในวันนี้

ผมได้ชี้จุด ความบกพร่องขององค์ความรู้ของเหล่าอาจารย์…เหล่าผู้รู้ผู้ชำนาญการ…เหล่าเซียน…เหล่ากูรู…..ทั้งหลายเอาไว้แล้ว….
ผมพูดในฐานะ…”ครู”….ที่มองเห็นความรู้ของทุกท่าน….ตรวจสอบความรุ้ของท่านเหล่าเซียน..กูรู ผู้รู้ผู้ชำนาญการทั้งหลายนั้นแล้วว่า
มีความรู้อยู่ในระดับไหน?….ใช้อะไรเป็นมาตรฐาน…บนความไม่มีมาตรฐานนั้น….หรือไม่? ผมได้ ตรวจสอบความรู้ พร้อมทั้งชี้แนะ แนะนำ ด้วยความบริสุทธิ์ใจ หวังว่าท่านคงได้หยุดคิด….พิจารณา ตรวจสอบกันเองในเรื่องมาตรฐานที่เคยยึดถือปฏิบัติมา เรียนรู้ต่อๆ กันมา ฟังเล่ากันต่อๆ กันมา….ว่ามีความจริงเท็จอย่างไร?
วงการพระเครื่องฯ….จะพัฒนาไปได้ ต้องพัฒนาความรู้ของบุคลากรในองค์กรให้มีความรู้ในเรื่องที่ถูกต้อง…..เรียนรู้ไปให้ถูกต้องบนเเนวทางเดียวกัน….ตรวจสอบความรู้ที่ถูกต้องนั้นได้
บนความจริงที่สิ่งนั้นเป็น…บนมาตรฐานที่พระมี……ได้ ทุกคนตรวจสอบกันเองได้
พระแท้ฯ….จึงแท้ที่พระฯ พระจะแท้อยู่ที่มาตรฐานพระฯ………
มาตรฐานคืออะไร?…..
พระแท้…มีมาตรฐานอะไร?…ใช้หน่วยวัดค่าใดกำกับ…ส่งผลให้เกิดการเรียนรู้ได้ ยอมรับได้ ยอมรับสู่วงกว้างและสากลได้อย่างแท้จริง….จะทำได้อย่างไร?….ต่อไป
ฝากให้เหล่าครู….ที่ตั้งตัวเป็นผู้รู้ ผู้ชำนาญการ เซียน ผู้ตัดสินพระเครื่องฯ…ทั้งหลายในวันนี้….
โปรดย้อนมองความรู้ตัวเองว่า…..ดีพอที่จะถ่ายทอดความรู้สู่สาธารณะได้หรือไม่?…..มีความรู้เพียงพอที่จะสอนเหล่าลูกศิษย์บนความรู้ได้หรือไม่?…..
วันนี้…เราท่านให้ความรู้ ที่สอนให้ศิษย์สามารถเรียนรู้ได้ จดจำ จนนำไปใช้ได้หรือไม่?
หรือท่านกำลัง..ใช้ความเชื่อ (เรียนรู้ไม่ได้ต้องเชื่อตัวผู้สอนเป็นหลัก ให้ยึดตัวเองเป็นหลัก ผู้เรียนรู้..เรียนรู้ไม่ได้ ทำความเข้าใจในสิ่งที่ท่านอธิบายไม่ได้……
เหตุเหล่านี้…ท่านก็คงต้องย้อนพิจารณาตัวเองกันครับ…….ว่ามีความรู้พอ…ที่จะสอนหรือพร่องความรู้อีกเยอะ…ตามที่ผมได้ชี้แนะ…แนะนำ…หรือไม่?…..
ถ้าไม่รู้ดีพอ…ก็อย่าสอนต่อเลยครับ…เพราะว่า…สอนผิดไปแล้ว…กลายเป็นความเชื่อไปแล้ว….มันจะขยายวงจนแก้ยาก…กลายเป็นปัญหา…ท่านเองนั่นแหละที่สร้างปม…บนความไม่รุ้จริงนั้น….ซึ่งเมื่อความเชื่อฝังรากลึกแล้ว…ยากที่จะแก้ไขได้โดยง่ายนั่นเอง…
คิดดี ทำดี พูดดี สอนดี ความรู้ดี……..ผมมั่นใจว่าวงการพระเครื่องฯ นี้จะน่าอยู่น่าอาศัย บนความจริงใจ บนความรู้ที่ถูกต้องบนมาตรฐานที่แท้จริง…ได้ หากทุกคนเปิดใจเรียนรู้ใหม่ครับ
ขอปัญญาจงสถิตย์กับเพื่อนๆ ครับ
๑๖ มกราคม ๒๕๕๙ (วันครู)…….

กดแชร์บทความไปยัง Social Network ของท่าน
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
เรียนรู้วิธีการดูพระเครื่องร่วมกับเพื่อนสมาชิกได้ในกลุ่มพระเครื่องเรื่องง่ายๆ ในเฟสบุ๊ค https://web.facebook.com/groups/277552462284906

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *