พระแท้ พระเก๊ ตัดสินจากธรรมชาติความเก่า ได้หรือไม่ (๑๓๕)


ในการเรียนรู้พระเครื่อง ที่ผ่านมาเราได้เรียนรู้เรื่องอะไรกันมาบ้าง เรายึดอะไร? กันมาบ้าง?…
เหล่าผู้รู้ผู้ชำนาญได้อธิบายอะไร?…ให้เราได้เรียนรู้กันบ้าง รวมถึงกำหนดอะไร? เพื่อใช้ในการ
ให้เราได้ใช้พิจารณากันบ้าง? เรามาค่อยๆ ทำความเข้าใจกันครับ

มาตรฐานที่ “เหล่าเซียนกำหนด” ไว้เป็นหลักเพื่อใช้ในการพิจารณาตัดสินประกอบไปด้วย
มาตรฐานที…”เหล่าเซียน”…กำหนดไว้มากมาย…แม้แต่ในเนื้อพระฯ ก็ยังแยกเม็ดแดงอย่างละเอียด..มาตรฐานเม็ดแดง..ขนาดของเม็ดแดง…แดงพอดี เยอะไปหมด ดูวุ่นวายไปหมด

เป็นมาตรฐานที่ซ้อนมาตรฐาน ในมาตรฐาน (กำหนดมาตรฐานให้เยอะ ให้คนงงหลงทาง)
(๑) พิมพ์ทรงองค์พระฯ ….จากนั้นก็อธิบายเรื่องพิมพ์ ที่เห็นตรงหน้า
(๒) เนื้อหามวลสาร………..จากนั้นก็อธิบายเรื่องเนื้อ ส่วนประกอบของเนื้อฯลฯ
(๓) ธรรมชาติความเก่า…..จากนั้นก็อธิบายเรื่องความเก่า เพราะอายุ…เก่าเพราะ…ฯลฯ…
(๔)……….(๕)…………(๖)………ฯลฯ

แต่วันนี้…ผมจะอธิบายให้ข้อคิดให้ความรู้..”…เรื่องความเก่า…” ค่อยๆ มาทำความเข้าใจกัน
มาตรฐานหลักใหญ่ๆ ที่..”เหล่าเซียน ผู้รู้ผู้ชำนาญการ”..ยึดเป็นหลักคือ พิมพ์ทรงกับเนื้อหามวลสารซึ่งสองส่วนที่ยึดเป็นหลักนี้…เป็นส่ิงที่ไม่มีมาตรฐาน…ไม่ได้มาตรฐาน

(๑) พิมพ์ทรง….จัดให้เป็นมาตรฐานไม่ได้…เพราะไม่มีมาตรฐาน…ควบคุมการผลิตไม่ได้
(แม้แม่พิมพ์จะเป็นเหล็ก หรือ วัสดุใดๆ ที่แข็งแรงก็ตาม)
(๒) เนื้อหามวลสาร..มีมากมาย..ไม่สามารถจัดให้เป็นมาตรฐานได้ในความไม่เท่ากัันไม่เหมือนกันนั้น..เนื่องจากควบคุมส่วนผสมให้พอดีกันไม่ได้
(๓) ความเก่า สิ่งนี้ก็ไม่สามารถใช้เป็นหลักในการพิจารณาได้ เพราะว่า ความเก่าที่แต่ละคนเห็นแต่ละคนรู้สึก มันไม่เหมือนกัน จริงอยู่ อาจจะเห็นเหมือนกันว่าเก่า แต่ก็ “รู้สึกว่าเก่า” ไม่เท่ากัน ความรู้สึกที่แตกต่างกันนี้นั้น ก็จะกลายเป็นข้อโต้แย้งกันได้ในอนาคต วันนี้ผมเลยนำมาพูดวันนี้
ความเก่าที่เรามองเห็น ที่หลายคนอาจจะเรียกว่า…

“…ดูธรรมชาติความเก่าบ่งบอกแท้เท็จได้..”….หรือ…”…ธรรมชาติความเก่าปลอมไม่ได้…”
“…พระถ้าถึงอายุ (?) มีอายุ (?)…จะแสดงความเก่าจากความเหี่ยวย่น ยับย่นได้…”
“…คุณปลอมธรรมชาติ ปลอมความเก่าไม่ได้หรอก เพราะเกิดจากกาลเวลา…” ฯลฯ เป็นต้น

คำอธิบายของ “ธรรมชาติความเก่า”….เราก็จะได้รับคำชี้แจงแสดงคำตอบกันในลักษณะนี้…..
เวลาที่พวกเขาอธิบายก็มักจะมีส่วนนี้..คำชี้แจงแสดงคำตอบกันประมาณนี้…..ทีนี้…เราไปมองที่ความจริงที่สิ่งนั้นเป็น….เพื่อที่จะอธิบายในเรื่องนี้กันครับ
ขั้นแรก…เพื่อนๆ หากระดาษสีขาว เอสี่ ที่ยังไม่ได้ใช้…มาหนึ่งแผ่น…(พระใหม่)

ต่อมา…..เอาแค่น้ำชาหรือจะผสมสี ถ่าน ขี้เถ้า ไปในน้ำนั้น เทลงไปบนกระดาษ..กรณีนี้เพื่อ
ทำให้เกิดคราบ ความเก่าพรางเก่า ดูเก่า ซึ่งเราจะเห็นความเก่าปรากฏแล้ว ณ จุดนี้

จากนั้น….เอาไปทำให้แห้ง..แล้วพิจารณาดูครับ ได้ความเก่าแล้ว…(คราบ พรางได้ ปลอมได้)
พอมาถึงจุดนี้…คำตอบของเซียนก็จะตอบว่า

“…ธรรมชาติความเก่ามันปลอมไม่ได้ เพราะอายุ..”…กระดาษ..(พระ).ที่ได้อายุ มันจะต้องเหี่ยวย่น เพราะเสียน้ำด้านในภายในองค์พระฯ…ตามกาลเวลา โกหกพวกผมไม่ได้หรอกความรู้เด็กๆ…ต่อให้พรางเก่ามา ผมก็แยกได้…มันเหมือนผิวคนแก่กับเด็กไง…พอแก่ได้อายุผิวหนังก็จะเหี่ยวเอง….5555 เข้าใจธรรมชาติก็ตอบได้ง่ายๆ ไอ้น้อง…”

และขั้นสุดท้าย…เพื่อนๆ ขยำขยี้กระดาษ แผ่นเมื่อกี้ดูว่า….รอยยับย่น…ที่ปรากฏในแผ่นกระดาษใบน้ัน…มันเกิดจากสาเหตุอะไร?…เพื่อนอยากได้อายุกระดาษมากน้อยแค่ไหน?.ก็ขยำไป

จะเอาอายุให้ได้ประมาณสัก 150 ปี ก็ค่อยๆ ขยำไปแล้วให้เซียนดู…ว่าจะได้อายุพอดีที่…
”เขารู้สึกว่า…ถูกต้องแล้วเมื่อไหร่?” 55555 บางทีคำอธิบายการได้มาของความรู้ของพวกเขาเหล่าเซียน มันอาจจะเป็นคนละเรื่อง…กับความจริงที่สิ่งนั้นเป็น..รวมถึงเมื่อเข้าใจผิดก็อธิบายอย่างผิดๆ กำหนดอะไรอย่างผิดๆ อยู่…..ก็ได้ครับ

คำอธิบายเปรียบเทียบให้ฟังในเรื่องนี้ ผมอยากบอกเพื่อนๆ แบบนี้ครับ
ถ้าความเหี่ยวย่นที่เราเห็นบนองค์พระฯ…เป็นเพราะธรรมชาติของอายุพระฯ…เปรียบเหมือนคนแก่ชรากับเด็กเเรกเกิดที่มีผิวที่แตกต่างกัน…..คำตอบแบบนี้..คำอธิบายแบบนี้…เป็นคำอธิบายที่เอาความจริงเรื่องนึง…(ผิวหนังของคนชรากับผิวหนังของเด็ก)….เพื่อให้ดูว่าตัวเองเก่ง ฉลาด แม่นยำ ถูกต้อง

แต่ในความเป็นจริงที่สิ่งนั้นเป็น…ให้ย้อนไปพิจารณาคำพูดให้ดีๆ ครับ เพราะถ้าเป็นดังคำอธิบายแบบนี้….พระสมเด็จฯ…วันนี้อาจจะเหี่ยวงอหงิกในอีกสิบยี่สิบปีข้างหน้าก็ได้…มันเป็นคำตอบแบบคนละเรื่องกันครับ….
แม้แต่เซียนพระรอด…เขาก็ตอบแบบนี้…ลักษณะนี้…สอนกันแบบนี้

“เนื้อต้องไม่ตึง ถ้าตึงเป็นผิวเด็กทารกเพิ่งคลอดใหม่….55555 คำตอบได้………..จริงๆ
ผมเองอยากสื่อให้…”พวกที่ใช้คำพูดพวกนี้ย้อนพิจารณาคำพูดตัวเอง”…ใหม่

ถ้า…ธรรมชาติได้อายุ เสียน้ำ จึงเหี่ยวย่น…ตุ่มที่ใส่น้ำ ก็คงเสียรูปเหี่ยวย่นไปตามคำอธิบายนั้นเช่นกัน….(คำตอบพวกเขา…ไม่ได้วางอยู่บนความจริงที่สิ่งนั้นเป็นนั่นเอง)

สิ่งที่เผาไฟออกมา มันก็แข็งเป็นเช่นนั้น แล้วมันก็จะคงอยู่เป็นเยี่ยงน้ัน..ตั้งแต่เริ่มแล้วหน่ะครับ
บางที…คำตอบก็ออกมาจาก…ความรู้คู่ปัญญา…
ของคนแต่ละคน…ที่เป็น…นั่นเอง เอาแค่นี้ก่อน

คำตอบอาจจะถูก…หรือจะผิด….จากการที่ยึดความเก่านั้นได้…เช่นกัน…พระที่สร้างในยุคหลัง ใกล้เคียงกัน….การเก็บรักษาไม่เหมือนกัน…ก็อาจจะให้..ธรรมชาติความเก่าใกล้กันได้…องค์ไหน?ย้อน..องค์ไหนทัน?….คำตอบจึงไม่ได้อยู่ที่…ความเก่าครับ

พระที่อายุ…100 ปี อาจจะเก่าเท่ากับพระ 160 ปีก็ได้…เราแยกไม่ออกจากความเก่าครับ

สมชาย น้อยสาคร ความเก่า…ไม่มีหน่วยวัดค่าอายุความเก่าใดๆ วัดค่าได้เลย….ดังนั้นสามารถจดจำเพื่อเรียนรู้ได้..แต่เอามากำหนดให้เป็นจุดตายในการชี้ชัดฟันธงว่าแท้……………..ไม่ได้ครับ

ขอปัญญาจงสถิตย์กับเพื่อนๆ ครับ…

กดแชร์บทความไปยัง Social Network ของท่าน
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
เรียนรู้วิธีการดูพระเครื่องร่วมกับเพื่อนสมาชิกได้ในกลุ่มพระเครื่องเรื่องง่ายๆ ในเฟสบุ๊ค https://web.facebook.com/groups/277552462284906

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *