พร่องความรู้…ความรู้ที่ขาดหาย (๑๗๒)


การเรียนรู้พระเครื่องฯ…หรือการเรียนรู้เพื่อให้เกิดความชำนาญการในเรื่องหนึ่งเรื่องใดก็ดี….
คุณสมบัติเบื้องต้น..คงอยู่ที่ความสนใจใฝ่รู้ของผู้เรียนรู้เป็นสำคัญ…คือตัวเราเองเป็นสำคัญ
การเรียนรู้ที่ดี….ย่อมสามารถที่จะเรียนรู้ได้จากผู้ที่ประสบความสำเร็จในเรื่องนั้นๆ เป็นอย่างดีแล้ว…เช่น

เราอยากเรียนรู้…สูตร วิธีทำ ขนมครก ที่อร่อยเพื่อที่จะมาลองทำขายดู อยากประสบความสำเร็จเหมือนคนผู้นั้น..ที่ได้รางวัลมากมาย มีคนกล่าวถึงในร้านของเขาในการผลิตขนมครกที่อร่อย….จนเขาเป็นผู้มีชื่อเสียงในสังคมในวงการ….เราอยากได้ความรู้แบบนั้น…อยากเป็นเจ้าของร้านขนมครกที่มีรสชาติอร่อยๆ แบบนี้

ก่อนอื่นเราควรมีพื้นฐานความรู้ที่ดี เช่น….เราจะต้องรู้ส่วนต่างๆ ในเบื้องต้น เช่น เตาขนมครก ส่วนผสม ความร้อน ระยะเวลา…เพราะทุกสิ่งทุกอย่างนั้น..ต้องอาศัยความชำนาญจากการลงมือปฏิบัติจริง…เรียนรู้จริง…เท่านั้น…ส่วนจะประสบความสำเร็จหรือไม่?….คงเป็นอีกเรื่องหนึ่ง แต่จะต้องฝึกฝนจนเกิดทักษะความชำนาญการควบคู่ไปด้วย (รู้มาเบื้องต้น)

จากนั้นเราก็ค่อยมาศึกษาหาความรู้ สูตรความอร่อย การควบคุมส่วนต่างๆ เพื่อให้เกิดความเป็นมาตรฐานในด้านความอร่อย เราจะควบคุมคุณภาพอย่างไร?….คนที่ประสบความสำเร็จนั้นเขาควบคุมคุณภาพอย่างไร? น่ันคือส่วนที่เราไม่รู้
เมื่อมองย้อนทาง…ความรู้เรื่องพระเครื่องฯ….อาจจะแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงในศาสตร์นี้

คนที่จะเก่งได้ต้องเป็นผู้คร่ำหวอดในวงการ….อยากเก่งต้องเรียนรู้ดูพระจากเซียนใหญ่..เซียนเล็กทั้งหลาย เห็นพระบ่อยๆ ซื้อขายเก่ง ซื้อเป็น..เป็นต้น…ในขณะที่…อาศัยความจดจำเพียงอย่างเดียวเท่านั้น…เนื้อพระแบบนี้…พิมพ์แบบนี้….ความเก่า ความแห้ง ความย่น…ฯลฯ….
ก็ต้องติิดตามกันตลอดเวลา เรียนรู้เพื่อจะเก่ง ต้องอาศัยการจดจำรูปร่าง รูปลักษณะภายนอกได้เท่านั้น หมายถึงว่า…เรียนรู้ด้วยความเชื่อๆ กันไป ว่าพระแท้มีลักษณะแบบนี้ แบบนี้นะ …ประมาณนี้นะ…ต้องมี ต้องเห็น ต้องมีแบบนี้นะ….ต้องดูตรงจุดนี้นะ

ย้อนกลับไปที่…ขนมครก…ครับ
เราไปเรียนรู้ดูว่า…คนขายขนมครกที่ออกสื่อ ประสบความสำเร็จในการขาย มีชื่อเสียงนั้นเขาประสบความสำเร็จได้เพราะอะไร? เราอยากรู้เราก็คงต้องถามๆๆๆ และก็ถามเพื่อเก็บเกี่ยวประสบการณ์ ความรู้ ความสำเร็จในเรื่องการทำขนมครกนั้น สูตรส่วนผสม กระบวนการในการผลิต การควบคุมการผลิต ควบคุมคุณภาพ รสชาติ รูปลักษณ์ของขนมครก

แต่เมื่อเราไปพบ ไปถามสัมภาษณ์…เรื่องราวต่างๆ เรากลับพบว่า…เขาตอบอะไรไม่ได้เกี่ยวกับขนมครกที่เขาประสบความสำเร็จ มีคนยกย่อง นับหน้าถือตามากมาย..

เขาอธิบายส่วนสำคัญต่างๆ ในความชำนาญนั้น….ไม่ได้เลย…ตอบคำถามอะไรไม่ได้เลยเราจะรู้สึกอย่างไร? เช่น….(ยกกรณีเปรียบเทียบเทียบเคียงให้เพื่อนๆ ฟัง เพื่อเทียบเคียงกับความรู้พระสมเด็จฯ…พระเครื่องฯ…นะครับ)
เราถาม….

ท่านครับ? แม่พิมพ์ขนมครกที่ท่านใช้ทำขนมครก เป็นดินเผา หรือเหล็กหล่อ วัสดุใดครับ
ท่านตอบ…

ผมคิดว่าน่าจะเป็น…ดินเผา…/.ผมเชื่อว่า…น่าจะเป็นเหล็กหล่อ……(แสดงว่าไม่รู้จริงแล้ว)
เราถาม…..

ท่านครับ? เนื้อขนมครกที่เราเห็นนี้…ท่านใช้เทหยอด หรือ ปั้นกดครับ…ดูมันกลมมนสวยงาม
ได้มาตรฐานครับ
ท่านตอบ…

เออ..บางทีก็เทหยอด บางทีก็ปั้นกด แล้วแต่ อันนั้นมันแล้วแต่ไฟ ไฟแรงก็เทให้น้ำ..มันเยอะๆ แต่ถ้าไฟมันไม่แรงก็กดๆๆ เอา
(ตกลงมันมีทั้งเทหยอดก็ได้ ปั้นกดก็ได้หรือ?)
เราถาม…..

ขนมครกที่นิยมนี่ครับ จะรู้อย่างไร?…ว่าฝาไหน? กำลังดี อร่อย
ท่านตอบ….

ขนมครกมันจะเหมือนๆ กัน ส่วนฝาไหน?..จะนิยมหรือไม่นิยม..อร่อยหรือไม่อร่อย…คุณต้องใช้ประสบการณ์…คุณต้องเคยเห็น ความรู้สวยเป็นอย่างไร?…จึงนิยม…… รสชาติอร่อยคุณก็ต้องเคยชิมของคนอื่นมาก่อนเยอะๆ…แล้วคุณจะรู้ว่าอร่อยเป็นอย่างไร?….แตกต่างจากรสชาติที่ผมปรุง ผมผสมส่วนผสมอย่างไร? เพราะเป็นเรื่องยากที่จะอธิบาย…..ส่วนผสมนั้นได้

(อืม..ม์..ก็ต้องให้คนขายชิมดู….ขนมครกของคนอื่นอาจจะไม่อร่อยทั้งหมดก็ได้)
เราถาม…

การเอาขนมครกออกมาจากเตาอย่างไร? ครับ
ท่านตอบ….

รอให้มันแห้ง ให้มันแข็งตัวแล้วก็คีบๆ มันออกมาเรียงๆ กัน รอหน้ามันแห้งก่อนแล้วค่อยเอาอีกฝานึงคว่ำใส่หากัน……ฯลฯ….
คำตอบเหล่านั้น ถ้ามันเป็นความจริงที่สิ่งนั้นเป็นก็แสดงว่า….เขาเก่งจริง…

แต่ถ้า…คำตอบคำอธิบายของเชา มันไม่ได้เป็นไปตามแบบที่เขาอธิบาย การได้มาของขนมครกฝาฝาหนึ่ง….นั่นก็คงพร่องความรุ้แล้วครับ…
คือใช้เรื่องเล่า เดาเอง…ตามความเชื่อของตน…แล้ว….ขาดความชำนาญการแล้วครับ?

สิ่งใดสิ่งหนึ่ง….การเป็นผู้รู้ผู้ชำนาญการ….ต้องอธิบายบนความถูกต้องได้…บนความรุ้จริง…บนความจริงที่สิ่งนั้นเป็นได้…อธิบายกระบวนการผลิตขนมครกได้ทั้งระบบจากความรู้ความเข้าใจ ความชำนาญการนั้น…มิใช่คาดเดาทุกเรื่อง…..

เมื่อคาดเดาเรื่องหนึ่งเรื่องใดผิดแม้นิดเดียว…ส่งผลให้ความเข้าใจเรื่องอื่นใด…จะผิดตามๆ กันไปด้วย…บนความเชื่อที่ผิด..บนความเชื่อส่วนตัวนั้นนั่นเอง…..อันตรายครับ…สำหรับคนพร่องความรู้…แล้วอวดรู้ ตรูชำนาญการฯ…….เพราะหากมีคนเชื่อถือยึดถือในตัวบุคคลผู้นี้…บุคคลที่ให้ความรู้ บนความมั่ว แบบนี้แล้ว…คำพูดต่อไปย่อมมีคนจดจำเรียนรู้จากตัวเขาเองไปด้วย

เมื่อยึดคน ยึดคำตอบของคนเป็นหลัก ด้วยความนับถือเชื่อถือ…ได้ไม่ผิดปกติอะไร?..แต่อย่าลืมตรวจสอบความรู้ที่เขาแสดงออกมา….กันนะครับ…..ว่า “ข้อมูล” ถูกต้องหรือไม่ถูกต้อง?…..อะไรถูกต้องก็รับไว้…(นับถือข้อมูล) …..อะไรไม่ถูกต้องก็ทิ้งไป (นับถือข้อมูล)…..

การนับถือข้อมูล…จึงเป็นทางออกมากกว่า…ไม่ว่าจะเป็นข้อมูลถูกต้องหรือผิดพลาด….ก็ล้วนแต่เรียนรู้ได้….(ถ้าเราวิเคราะห์แยกแยะได้)
แต่ถ้าเรานับถือคน…ผู้คน….เหล่าคน……ยึดเป็นสรณะ ยึดเอาคำตอบของคนเป็นสรณะ….

ข้อมูลจะถูกต้องหรือผิดพลาด…จึงมองข้าม…ไม่ตรวจสอบที่มาที่ไป เหตุผล…ของข้อมูล..เราจึงหาความจริงจาก
“…..ความพร่องความรู้ ความรู้ที่ขาดหายไม่ได้”…….เพราะ มัวแต่นับถือคน กลุ่มคนคนที่มั่วความรู้ พร่องความรู้…อวดรู้ ตั้งตัวตนเป็นผู้รุ้ ชำนาญการเหล่านี้…..นั่นเอง

ขอปัญญาจงสถิตย์กับเพื่อนๆ ครับ

กดแชร์บทความไปยัง Social Network ของท่าน
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
เรียนรู้วิธีการดูพระเครื่องร่วมกับเพื่อนสมาชิกได้ในกลุ่มพระเครื่องเรื่องง่ายๆ ในเฟสบุ๊ค https://web.facebook.com/groups/277552462284906

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *