ความจริงเรื่องพระเครื่อง น่าเสียดายถ้าไม่รู้ (๑๘๘)


…..น่าเสียดาย
ที่เพื่อนๆ ทุกคนต่างก็อยากจะรู้ว่า
พระแท้ พระเท็จ ดูอย่างไร?….แต่เพื่อนๆ กลับไม่ชอบที่จะศึกษา ไม่ชอบอ่าน ขวนขวายใฝ่หาความรู้..

…น่าเสียดาย…
ที่เพื่อนๆ เลือกที่จะฟัง ชอบที่จะชื่นชมกับคำตอบจากคนที่เขาเชื่อว่ามีความรู้….จากคนที่เขานับถือ เหล่าผู้คนนับถือ…ที่เรียกตัวเองว่า..”เซียน” โดยให้พวกเขาเหล่านั้น….บอกเล่า…ให้พวกเขาอธิบายให้ฟัง……

…น่าเสียดาย…
ที่เพื่อนๆ ไม่หาวิธีเรียนรู้….คิด วิเคราะห์ แยกแยะ…
“ความรู้ของคนเหล่านั้น”….ให้ได้ก่อน ที่จะยอมรับในความรู้เหล่านั้น
เมื่อเห็นว่า…ข้อมูลเหล่าน้ันถูกต้องดีแล้ว…ข้อมูลนั้นเป็นจริงดีแล้ว…จึงค่อยเชื่อ…เชื่อในความจริงน้ัน…เชื่อตัวเองให้ได้จากข้อมูลตาม “ความจริงที่สิ่งนั้นเป็น”

…น่าเสียดาย….
ที่เพื่อนๆ ไม่เลือกที่จะ…คิด วิเคราะห์ แยกแยะ ….เพื่อจะหาทางเชื่อตัวเองให้ได้….เคารพความรู้ตัวเองให้ได้….บนความจริงที่สิ่งนั้นเป็น…

…น่าเสียดาย….
ที่มัวแต่ส่งพระประกวดฯ เพียงหวังเพื่อให้เป็นพระแท้?..โดยไม่รู้ว่าแท้เพราะอะไร?….ให้เป็นที่ยอมรับของกลุ่มเป็นที่ยอมรับของเพื่อนๆ เป็นที่ยอมรับของคนอื่นว่าพระของตนเองแท้?……..เอาใบรับรองแท้มายืนยัน….ว่าฉันก็มี….ฉันก็ครอบครองพระแท้?….พร้อมใบรับรองมาตรฐานพระแท้?…..(สุดท้ายก็ไม่รู้ว่า…แท้เพราะอะไร?…เพราะการประกวด?…เพราะใบรับรองเหล่านั้น?)

…น่าเสียดาย…
ที่ไม่ตรวจสอบความรู้ของผู้คนที่รับรองว่าเป็นพระแท้….แท้เพราะอะไร?….มีความรู้ของคนตัดสินทั้งหลาย..มีเพียงพอที่จะตัดสินแยกแยะพระแท้ฯได้…..จากความรู้…ที่พวกเขามี..
บนข้อเท็จจริงที่ถูกต้อง ตามความเป็นจริง….ของพวกเขาได้หรือไม่?…….

…น่าเสียดาย…
ที่ การจัดประกวดพระฯ…เป็นเพียงการสร้างชื่อเสียงให้กลุ่มผู้จัดการประกวด…เหล่าผู้คน เหล่าผุ้แสวงหาผลประโยชน์จากความไม่รู้ของคนอื่นได้โดยชอบธรรม ตัดสินด้วยความเชื่อ บนความรู้ที่ตนเชื่อ ที่คนอื่นต่างก็ไม่รู้ว่า “ถูกต้องคืออะไร?” …”ไม่ถูกต้องคืออะไร?….
ตัดสินกันเอง “ตามอำเภอใจ”…มาตรฐานที่กำหนดให้พระแท้บนความ “เชื่อ”…บนความ “ชอบ” ของตนนั้น

…น่าเสียดาย…
ที่เราเองไม่รู้ว่า….พวกเขาเอา..”พระปลอมย้อมแมวเป็นพระแท้ฯ..ออกใบรับรอง..รับประกันว่าแท้…เอาไปหลอกขายแมงเม่า..โดยข้ออ้างว่าผ่านประกวดฯ ได้ใบรับรองเป็นพระแท้ฯ..จากงานประกวดฯ.นั้นๆ…(สังคมไม่มีการตรวจสอบ กลับสนับสนุนให้เกิดเหตุการณ์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า)

…น่าเสียดาย…
ที่แมงเม่า…ตัวแล้วตัวเล่าตกเป็นเหยื่อ…บนความไม่รู้ของตน…ตกเป็นเหยื่อโดยเต็มใจ…บนความโลภ อยากได้ใคร่กมี..ร่วมเข้าสนับสนุนการประกวดฯ ทั้งหลายเหล่านั้น

….น่าเสียดาย…
ที่เพื่อนๆ…ไม่พยายามหาหนทางทางเรียนรู้…ตรวจสอบ…ค้นหาความจริง…จากเหล่าบรรดาผู้ให้ความรู้…จากเหล่าบรรดากรรมการใหญ่…กรรมการน้อย….เหล่านั้นได้เลย
…จึงเป็นเรื่องที่

….น่าเสียดาย……
เมื่อไม่เลือกที่จะ..เรียนรู้…เลือกที่จะเชื่อ…ในหมู่ในเหล่าผู้คน
ที่อุดมงมงายไปด้วยความเชื่อแล้ว จึงถือว่าเป็นเรื่องที่

…….น่าเสียดาย
“ที่…ความจริง ความรู้ ความรู้จริง..ความเข้าใจในความรู้จริง
ความรู้การค้นหาความรู้…คู่ปัญญาให้เกิดปัญญารู้ได้เอง

…..น่าเสียดาย…
ความรู้บนความเชื่อที่ผ่านมา การเรียนรู้บนความเชื่อทั้งหลายเหล่านั้น มันได้ความรู้อะไรเลย
บนความเชือ่แบบนี้……คงไม่…สามารถที่จะเข้าใกล้ความรู้จริงได้เลย…ตัวผู้ศึกษาเอว หากไม่อาศัยปัญญาตัวเองได้ คอยแต่อาศัยความเชื่อ ความรู้บนความเชื่อคนอื่นฝ่ายเดียว…ก็คง
เป็นเรื่องที่….น่าเสียดาย…

…..น่าเสียดายที่
พฤติกรรมการเรียนรู้ ค้นหาความรู้บนความเชื่อ..ทำให้ไม่สามารถค้นพบคำตอบ
ไม่สามารถค้นพบข้อเท็จจริงได้..ซึ่งก็เป็นเรื่องของความเชื่อที่เรียนรู้ไม่ได้อยู่แล้ว….
จึงช่างเป็นเรื่องที่

….น่าเสียดายจริงๆ….กับเวลาที่ผ่านไป
กับกาลเวลาที่สูญเสียไป..มันไม่ได้ความรู้อะไร…ตอบแทนกลับมาจากความเชื่อเหล่านั้นได้เลย

….น่าเสียดายมาก…..
ที่เหตุการณ์นี้จะไม่สามารถพัฒนาได้…ถ้าเราขาดซึ่ง…”ความรู้ คู่ปัญญา”…
เราขาด “ความรู้ ความคิด วิเคราะห์ แยกแยะได้เอง”….
เราขาด “ปัญญารู้”….ได้เอง

ขอปัญญาจงสถิตย์กับเพื่อนๆครับ

กดแชร์บทความไปยัง Social Network ของท่าน
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
เรียนรู้วิธีการดูพระเครื่องร่วมกับเพื่อนสมาชิกได้ในกลุ่มพระเครื่องเรื่องง่ายๆ ในเฟสบุ๊ค https://web.facebook.com/groups/277552462284906

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *