เรียนรู้พระเครื่องจากจุดปฐมบทพระเครื่อง (๑๙๑)


การเรียนรู้เพื่อออกนอกกรอบของความรู้ให้ได้….ทุกเรื่องต้องเริ่มจากสิ่งที่เกิด

ในการเรียนรู้เพื่อค้นคว้าหาความจริง…นักวิทยาศาสตร์ส่วนใหญ่ก็จะย้อนเวลาไปค้นหาสิ่งที่เป็นเหตุ..ที่ส่งผล…เพื่อเป็นคำอธิบายเรื่องราวที่เกิดปรากฏการณ์ในปัจจุบัน

เช่นในกรณีของวิวัฒนาการของมนุษย์ เป็นต้น…พัฒนามาอย่างไร?…..นั่นคือไปหาหลักฐาน….ไปที่เหตุ…เพื่อใช้อธิบายความเกี่ยวข้อง ความสัมพันธ์ที่ส่งผลนั่นเอง

การเรียนรู้พระเครื่องฯ….ก็เหมือนกัน ต้องย้อนเวลากลับไปค้นจุดเริ่มต้น…ต้นเหตุ..ในกรณีนี้คือแม่พิมพ์….เพราะแม่พิมพ์เป็นต้นเหตุให้เกิดผล…นั่นเอง

พระพิมพ์ทุกองค์ล้วนเกิดจากแม่พิมพ์…แม่พิมพ์ดั้งเดิม..ของพระนั้นๆ มีลักษณะอย่างไร?….จะส่งผลให้เราได้ความรู้ใน….ส่ิงที่ส่งผล…คือรูปร่างลักษณะที่ถูกพิมพ์มาได้…..อธิบายความเปลี่ยนแปลง…จากกระบวนการในการผลิตได้…อธิบายสาเหตุที่เกิดเรื่องราวที่ตามมาเป็นลำดับขั้นตอน….ทั้งหมดได้เป็นอย่างดี…..ต้องเริ่มเรียนรู้กันที่จุดนั้น….

แต่ความรู้…ในเร่ืองพระเครื่องฯ ที่เรารู้เราได้เรียนรู้กันมาตั้งแต่อดีตจนถึงวันนี้……เรากลับเรียนรู้ในเรื่อง…ที่เป็นรูปลักษณ์ที่ …..“สำเร็จรูป” แล้ว….คำกล่าวผมนี้ผมหมายถึง เราเห็นลักษณะรูปร่างพิมพ์ทรงที่ปรากฏเป็นรูปทรงองค์พระแล้ว….

เราเรียนรู้จากสิ่งที่….สำเร็จแล้ว….แล้วเราก็อธิบาย..รูปลักษณะ ต่างๆ บนองค์พระเครื่องเหล่านั้นให้คนอื่นได้เรียนรู้….แน่นอนการอธิบายสิ่งที่สำเร็จรูปนั้นย่อมถูกต้อง…จะวัดขนาด.. ปริมาตรของพระที่เราเห็นได้…ก็ย่อมถูกต้องในแต่ละองค์นั้น…เป็นเรื่องปกตินั่นเอง

ทีนี้…. เมื่อเห็นเฉพาะรูปลักษณ์ที่สำเร็จรูปเหล่านั้น….ก็อาศัยความเก่า….แล้วก็คาดเดาอธิบาย
ปรากฏการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นรอบๆ สัณนิษฐานลักษณะคราบ…..คิดว่า…เชื่อว่า….น่าจะฯลฯ….กันไป ก็ไม่ผิดปกติอะไร?…ใครๆ ก็สามารถใช้ข้อสัณนิษฐานเหล่านั้นได้

อธิบายปรากฏการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นโดยความเชื่อว่า……น่าจะเกิดจาก…….เนื่องจาก….เชื่อว่า…. จากนั้นก็มีการโยงเรื่องราวเคล้าประวัติศาสตร์เอามาอ้างอิง…เพื่อให้ตนมีความชอบธรรม มีความรู้จริง เหมาะสมที่เป็นผู้รู้ ผู้ชำนาญการ บนความเชื่อของตนว่าถูกต้อง…ให้คนอื่นได้เชื่อตามความรู้ของตนที่เชื่อว่าถูกต้องน้ันนั่นเอง

การไม่เห็นไม่รู้จักแม่พิมพ์…ทำให้คนเหล่านี้…ไม่สามารถอธิบายจุดเริ่มต้นแห่งการเกิด ที่ส่งผลให้เกิดปรากฏการณ์ต่างๆ ได้ เช่น กรณีของ พระผิดพิมพ์ เพี้ยนพิมพ์ (กรณีนี้คือ เนื้อใช่ พิมพ์ไม่ใช่)

นั่นเป็นเพราะความที่เขาไม่รู้จัก กระบวนการพิมพ์…เขาจึงไม่รู้ว่า..ในระหว่างการผลิตนั้น…ไม่สามารถควบคุมมาตรฐานได้….ไม่สามารถควบคุมสิ่งต่างๆ ให้เหมือนกันทุกองค์ได้นั่นเอง…

ทำให้ไม่สามารถ…จัดพิมพ์ทรงให้เป็นมาตรฐานได้…จากความเพี้ยนพิมพ์เหล่านั้น…(หายนะ) บนความพร่องความรู้

การไม่เห็นไม่รู้จักแม่พิมพ์…ทำให้คนเหล่านั้น…ไม่สามารถอธิบายเนื้อก่อนที่จะพิมพ์ได้…ไม่สามารถรู้ว่าเนื้อก่อนพิมพ์มีลักษณะอย่างไร?….ทำให้ไปยึดเนื้อเป็นหลัก…ยึดมวลสารที่เป็นส่วนผสมเป็นหลัก เวลาพิจารณาก็พยายามค้นหามวลสารให้ครบ ให้เจอ ต้องเห็นต้องมี…..(กรณีนี้คือพวกอ้างแม่นเนื้อ …เนื้อไม่ใช่ พิมพ์ใช่)….ปัญหาก็คือ…เวลาผสมมวลสาร ผู้สร้างคงไม่ได้…ประสงค์จะแสดงเนื้อทุกอย่างให้เห็นได้หมด หรือ มวลสารชนิดนั้นก็อาจจะอยู่ภายใน ไม่ปรากฏตัวออกมาให้เห็นภายนอกก็ได้ …..

รวมถึง การผสมให้ได้มาตรฐาน ชั่งตวงวัด ก็คงไม่ได้เจาะจง…ต่อให้เจาะจง…ก็ไม่สามารถควบคุมกระบวนการผสมทั้งหมดได้….ดังนั้นการที่มวลสารจะปรากฏสู่ภายนอกทั้งหมดก็ไม่สามารถจะควบคุมให้ปรากฏได้นั่นเอง การไปกำหนดให้มวลสาร…ต้องเห็น ต้องมี ของเหล่าาผู้รู้ ตรูชำนาญการ…

เป็นการกำหนดบนความไม่รู้…(พร่อง) ความรู้นั้้น….ไปกำหนดความไม่เท่ากัน ไม่เหมือนกันของมวลสาร ค้นหามวลสารให้ต้องเห็นต้องมี…ถึงจะได้มาตรฐานเนื้อ….บนความไม่รู้ หรือ รู้อย่างไม่ถูกต้องนั่นเอง
(หายนะพระเครื่องฯ) บนความพร่องความรู้นั้น

กำหนดสิ่งที่ไม่มีมาตรฐาน ให้เป็นมาตรฐาน โดยที่สิ่งนั้นไม่มีมาตร…ไม่มีฐาน…อะไรรองรับ…นอกจากต้องเชื่อพวกเขาที่กำหนดมาตรฐานนั้น……….บนความไม่รู้..บนความพร่องความรู้หรือรู้อย่างไม่ถูกต้องนั้น…..

การไม่รู้จักแม่พิมพ์เพียงเรื่องเดียว…..ย่อมไม่รู้เนื้อก่อนพิมพ์เป็นอย่างไร?…จากนั้นก็คาดเดากระบวนการในการผลิตทั้งระบบ…..ย่อมไม่รู้ว่าจะตัดตอกอย่างไร?…นำพระออกจากพิมพ์ได้อย่างไร? ไปด้วย…

คำสอน คำอธิบายของพวกเขาจึงเต็มไปด้วยความเชื่อ “กระบวนการในความเชื่อจาก รูปลักษณ์ที่เขาเห็นนั้น”…..ไม่มีอะไร?….ความรู้ไม่มีอะไร?…ไม่แตกต่างจากคนทั่วไปที่…จะเชื่ออย่างไร?…จะสัณนิษฐานยังงัย?….คิดว่า…น่าจะ…..ที่แตกต่างกันได้….บนความไม่รู้จริง…..บนความคาดเดาเหล่านั้น……

และความที่ต่างคนต่างไม่รู้จักแม่พิมพ์ และใช้การคาดเดาใส่กัน บนความพร่องความรู้เหมือนกัน…ก็ยกตนข่มกัน ยกพวกพ้องข่มกัน ทะเลาะกันบนความไม่รู้จริงนั้น…เหมือนกัน….

บทความปฐมบทแห่งพระเครื่องนี้…..ให้ท่านฉุกคิด…ย้อนหาเหตุที่ส่งผล…ในการเรียนรู้ นำเหตุผลบนความจริงไปพิสูจน์…ความเชื่อของเหล่าผู้คนที่งมงายหลงอยู่ในวังวน ยึดตนเป็นหลักในการให้ความรู้ที่พร่อง นั้น……เหตุผลที่ทะเลาะกัน….เพราะพวกเขารู้ในสิ่งที่ผิดๆ หรือ..ขาดความรู้ดีในเรื่องนั้น……..เหมือนกันก็ได้นั่นเอง

เอาความจริงเข้าไปจับ ค้นหาความรู้จริง ตรวจสอบเหล่าพวกอุตริ….คำตอบรออยู่ข้างหน้าครับเป็นกำลังใจให้เพื่อนๆ ในการค้นคว้าหาความจริงครับ

ขอปัญญาจงสถิตย์กับเพื่อนๆ ครับ

กดแชร์บทความไปยัง Social Network ของท่าน
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
เรียนรู้วิธีการดูพระเครื่องร่วมกับเพื่อนสมาชิกได้ในกลุ่มพระเครื่องเรื่องง่ายๆ ในเฟสบุ๊ค https://web.facebook.com/groups/277552462284906

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *