จรรยาบรรณ กับ สามัญสำนึก (๒๑๑)


จรรณยาบรรณ แปลว่าอะไร?
สามัญสำนึก แปลว่าอะไร?

จรรณยาบรรณ (ความหมายจาก พจนานุกรมแปล ไทย-ไทย ราชบัณฑิตยสถาน)
[จันยาบัน] น. ประมวลความประพฤติที่ผู้ประกอบอาชีพการงานแต่ละอย่างกําหนดขึ้น เพื่อรักษาและส่งเสริมเกียรติคุณชื่อเสียงและฐานะของสมาชิก อาจเขียนเป็นลายลักษณ์อักษรหรือไม่ก็ได้.

สามัญสำนึก (ความหมายจาก พจนานุกรมแปล ไทย-อังกฤษ NECTEC’s Lexitron Dictionary)
[n.] common sense
[syn.] สำนึก

ความรู้สึกธรรมดาๆ ที่เกิดขึ้นจากประสบการณ์ ไม่ใช่เกิดจากการศึกษาเล่าเรียนโดยตรง ตัวอย่างประโยค หากจะถามหาสามัญสำนึกจากโจรพวกนี้ คงไม่ปรากฏในจิตใจของพวกมัน

จรรณยาบรรณ (ในวงการพระเครื่องฯ) มีไหม? คืออะไร?
ในวงการพระเครื่องทั้งหลายเหล่านี้ คนที่เป็นผู้ที่ประกอบอาชีพนี้……

รักษาและส่งเสริมเกียรติคุณ ชื่อเสียง ในสมาชิก ให้กันและกันหรือไม่? ถึงแม้จะไม่มีการเขียนเป็นลายลักษณ์อักษรก็ตาม
จริงอยู่มีการ “ยกอาจารย์” ของตน ให้เกียรติอาจารย์ของตน ก็เพื่อแค่เบ่งข่มคนอื่น ในฐานะที่เขาเคยเป็นผู้รู้ผู้ชำนาญการ เคยซื้อ-ขาย เคยตัดสินพระเครื่อง

เคยให้ความรู้….เพื่อให้คนทั่วไปรู้จักว่า “เขามีความรู้ในสายใคร?” อาจารย์เขาคือใคร?………….ก็คือทำกันได้แค่นี้…ยกตนข่มท่าน..กันได้แค่นี้เอง แต่ละคนก็ทำได้เท่านี้……คิดว่า เชื่อว่า มั่นใจว่า….ความรู้ที่อาจารย์ของตนนั้น “เก่งกว่าคนอื่น ถูกต้องกว่าอาจารย์คนอื่นๆ เพราะมีชื่อเสียงมากกว่า…ฯลฯ”

…..แต่นั่นมันก็แค่ ความเชื่อว่า คิดว่า น่าจะ ว่าความรู้ของอาจารย์ตนเก่งกว่า ดีกว่า มีประสบการณ์มากกว่า อยู่ในวงการมานานกว่า มีชื่อเสียงมากกว่า ฯลฯ……บนความ “รู้สึกส่วนตัวของตัวเองเท่านั้น”

ความจริงอาจจะไม่ได้เป็นเช่นนั้น…เสมอไปก็ได้..ในความเชื่อว่า คิดว่า น่าจะ…เหล่านั้น… อาจารย์ของท่านอาจจะ….”พร่อง…รู้อย่างไม่ถูกต้อง…ยึดเอาข้อมูลที่ไม่ถูกต้อง…และ/หรือ… ไม่มีความรู้อย่างถูกต้องดีพอ แล้วใช้ความ..”พร่องความรู้บนความไม่รู้” นั้นอยู่ ไม่ต่างกันกับคนอื่นๆ เช่นกัน ก็ได้ (บรรดาเหล่าอาจารย์ทุกคนต่างไม่รู้ พร่องความรู้จริงในสิ่งที่ควรรู้นั่นเอง)

จรรยาบรรณ ของคนที่ไม่รู้เหมือนกันเหล่านี้…ก็สั่งสอนความไม่รู้ หรือรู้ไม่ถูกต้องไปยังเหล่าลูกศิษย์ลูกหาบนความไม่รู้นั้นเช่นกัน ลูกศิษย์…ต่างก็ยึดคำตอบ ยึดความรู้ของอาจารย์ตนเป็นต้นแบบ เวลาผิดพลาดก็ผิดเหมือนกันไปทั้งหมด….คือ ถ้าเอาพระปลอมมาสอน มาเรียนรู้ มารับรองว่าแท้…..คนเหล่านี้ที่ยึดเอาคำตอบของอาจารย์ตัวเองเป็นหลักก็จะผิดกันไปตามๆ กันนั่นเอง…..(วันนี้ก็เป็นแบบนี้…ยังเป็นแบบนี้อยู่…เหล่าพวกอ้างตัวเป็นอาจารย์…ก็ยังเกลื่อนเมือง ทั้งตัดสินทั้งรับรองพระแท้ฯ บนความพร่องความรู้นั้นกันอยู่)

จรรยาบรรณ ของคนเหล่านี้…คือยึดตัวผู้สอนเป็นหลัก อาจารย์ตรูถูกต้องเสมอ…
แม้แต่ตัวอาจารย์แต่ละสายเอง….บนความไม่รู้….ต่างคนต่างก็ไม่รู้…สอนกันบนความไม่รู้…ด้วยข้อมูลที่ผิดพลาดคาดเดา…..ต่างก็ “สาดโคลน” ใส่กัน เพื่อให้ตัวเอง กลุ่มตัวเองดูดี…ดูเก่ง..เบ่งได้….เพื่อให้ลูกศิษย์ชื่นชมตัวเอง ยึดตัวเองเป็นหลักได้…..ตลกขำขำครับ

ในขณะที่ลูกศิษย์ก็ไม่เคยฉุกคิด ตรวจสอบ ตรวจทาน ความรู้ ตรวจสอบข้อมูลที่อาจารย์ของตนได้อธิบายสั่งสอน เพราะต่างก็เรียนรู้มาบน….”ความเชื่อผิดๆ ไปตามๆ กันนั่นเอง”….บนความรู้ของข้อมูลเดิมที่เกิดความเชื่อมาแบบผิดๆ เหมือนกันนั้นนั่นเอง
จรรยาบรรณของคนในสังคมวงการพระเครื่องคือ?…….

ทะเลาะกัน มุ่งจ้องทำลายอาจารย์ ของอีกฝ่าย หรือ ความรู้ของอีกฝ่าย…..เพื่อให้ตัวเองได้มาซึ่งชื่อเสียง…เงินทอง…ได้ผลประโยชน์…ด้วยการทำลายล้างอีกฝ่าย ใส่ความสาดโคลนอีกฝ่าย

เช่น ฝ่ายนั้นมันพวกเยอะมันเล่นพระเล่นพรรคเล่นพวก…ตีพระแท้เป็นพระปลอมไปหมด
หรือ ฝ่ายนั้นมันเล่นพระปลอม ตัดสินพระปลอม เล่นพระปลอม…เอาพระปลอมมาย้อมแมว…เป็นต้น

จรรยาบรรณของคนในสังคมวงการพระเครื่องคือ?……….
ทะเลาะกัน สาดโคลนใส่กัน…..เพื่อนๆ ไม่แปลกใจเหรอครับ…?…..
แต่…..สำหรับผมแล้ว…ไม่แปลกใจครับ….เพราะว่า…?……

“…บนความไม่รู้….บนความพร่องความรู้…ไม่รู้ว่า “พระแท้ดูอย่างไร?”…..มาตรฐานพระที่จะใช้ยึดเป็นหลักเพื่อเทียบกำหนดกำหนดได้คืออะไร?….อะไร? คือ “มาตรฐานที่พระมี?”……ต่างคนต่างก็ไม่รู้….เลยต้องใช้ความเชื่อ..เชื่อในตัวผู้สอนแต่ละคน…แต่ละกลุ่ม…แต่ละแก็งค์

ก๊วน ชมรม องค์กรหน่วย…ฯลฯ….สร้างความเชื่อถือ สร้างเครดิตให้ตน ให้คนตัดสิน คนหากินกับการขายพระฯ…บนศรัทธาของผู้คน..ก็ไม่มีอะไร?……

อาจารย์แต่ละคน/ทุกคน ไม่ได้สอน “ความรู้”…..ให้ความรู้ (หนังสือ) เหมือนกัน …..ให้เรียนรู้ (หนังสือ) เข้าใจ(หนังสือ) เหมือนกัน…….เพื่อเคารพกันได้ในความรู้ (หนังสือ) เดียวกันได้

และ…นี่แหละสาเหตุที่ สังคมวงการพระเครื่องขาดจรรยาบรรณ (ส่ิงที่จะเคารพนับถือกันได้)

……….เนื่องจากทุกคนต่างไม่รู้ (หนังสือ) ไม่รู้จะสอน (หนังสือ) ให้ถูกต้องได้อย่างไร?….ให้ทุกคนเรียนรู้เข้าใจ (หนังสือ) เหมือนกัน เพื่อให้ทุกคนมีความรู้ (หนังสือ) เดียวกันได้…..นั่นเอง
ต่างคนต่าง “ไม่รู้ (หนังสือ) ที่ถูกต้องคืออะไร?”…..

ต่างคนต่างเรียนรู้มาบนความเชื่อที่ผิดพลาด (หนังสือ) เดียวกันเหมือนกัน….
ต่างคนต่างก็ ไม่มีความรู้ (หนังสือ) ที่ดีพอ
แต่…กลับให้ความรู้บนความไม่รู้นั้น…แก่เหล่าศิษย์….

สุดท้ายก็สอนอะไรให้รู้ (หนังสือ) ไม่ได้…เพราะว่า
ตัวผู้สอนเองก็ “พร่องความรู้ (หนังสือ) ไม่รู้ (หนังสือ) ความจริงคืออะไร?”….นั่นเอง
เมื่อไม่รู้ว่าความจริงคืออะไร?….การสอนจึงวางอยู่บนความไม่รู้…..

การค้าขาย…จึงวางอยู่บนความไม่รู้
มั่วข้อมูลเล่ามาเล่าไป นิทาน นิยาย เรื่องเล่าเหล่าหลวงๆ พ่วงด้วยใบตรวจอายุ กันไป

สร้างเรื่องโกหกหลอกลวง เพื่อให้ได้มาซึ่งทรัพย์ ให้เกิดผลในทางการค้าขาย (จัดประกวดพระฯ) เพื่อให้เกิดผลประโยชน์กับตัวเอง กลุ่มก้อน แก๊งค์ ก๊วน ชมรม องค์กร หน่วยกันไป

หากินกันบนความไม่รู้ พร่องความรู้ ทั้งครูทั้งนักเรียนกันไป…..อาจารย์ตอบไม่ได้ก็สอนให้เลี่ยงประเด็นถามข้ามประเด็นตอบ สอนให้ออกทะเล.เรียนรู้กัน บนเล่ห์เหลี่ยมที่เคยใช้ได้ผล…กับแมงเม่า ตัวเเล้วตัวเล่า…รวมทั้งวิธีหาเงินเข้ากระเป๋ากันได้อย่างไร?…บนความเชื่อ บนความชั่ว มั่วศรัทธาประกอบ…..เหล่านั้น

การสร้างภาพ…สู่รู้…ดูเก่ง…เบ่งกร่าง…อ้างอวด…สวดพระฯ…….กันไป บน “ความไม่รู้” ของตนและของคนอื่น โกหกได้อย่างไม่สะทกสะท้านกับเรื่องราวที่ทุจริต ผิดปกติ กับพระปลอมย้อมแมวที่คอย หลอกลวงชาวบ้านไปวันๆ…จัดงานประกวดพระฯ (ผู้จัดงานได้ชื่อ)…..ตั้งตนตั้งพวกตนเป็นคนตัดสินพระฯ (ได้ชื่อ)…..อ้างเป็นนักบุญ (ได้ชื่อ)……รายได้จากการประกวดทั้งหมดให้สาธารณะกุศลฯ (ได้ชื่อได้ใจ)…….กรรมการไม่หักค่าตัว (ได้ชื่อ)…….มีถ้วยรางวัลใหญ่ๆ มากมายจากผู้มีชื่อเสียงสนับสนุนการจัดงาน (ได้ชื่อว่างานใหญ่)……………..

เบื้องหลังแล้วอาจจะย้อมแมว…เอาพระตัวเองมาย้อมแมว….ตั้งราคาพระปลอมย้อมแมวเหล่านั้นได้กำไรมหาศาล….หลังจากการจัดงานประกวดฯนั้น…….ก็ได้….(ผลประโยชน์ที่วางซ้อนกัน….เจ้าของสถานที่จัดได้ตังค์…เจ้าของถ้วยรางวัลได้หน้าภูมิใจ…หน่วยงานสาธารณกุศลได้เงิน…วินวิน)…..

แต่คนซวยคือ “เหล่าแมงเม่า ที่…เสียเงินทองมากมายจากพระปลอมย้อมแมว ที่ได้รับรางวัลจากการประกวดฯ เหล่านี้นี่เอง”……น่าสงสารครับ (กรรมการตัดสินดูพระแท้ไม่เป็น ไม่รู้พระแท้มีมาตรฐานยังงัย…แล้วจะตัดสินพระแท้ได้อย่างไร?….ส่วนใหญ่งานประกวดพระฯ ทุกวันนี้ ประกวดพระปลอมกันทั้งนั้น….”ด้วยความเคารพและปรารถนาดี”….ครับ)

….”นี่คือสภาพความเป็นจริงที่ วงการพระเครื่องฯ เป็นอยู่ ณ ปี ๒๕๖๐ นี้”……และมันจะเป็นอยู่ตลอดไปหากไม่มีการตรวจสอบความรู้กันได้…ตรวจทานข้อมูลเดิมกันได้…..หายนะครับ

แต่ละคน แก๊งค์ ก๊วน ชมรม องค์กร หน่วย ต่างก็เป็นกันแบบนี้…(ต้องขออภัยสำหรับคนดีดีที่โดนหางเลข กลุ่มดีดีที่มีไม่ถึงหนึ่งเปอร์เซนต์ นอกนั้นเหมือนกันหมด)……ผมไม่ได้อคตินะ….แต่เราต้องยอมรับความเป็นจริงกัน….มันคือปัญหา…ที่ต้องการ…การแก้ไข…ครับ…..

และทุกคนต้องช่วยกันแก้ไข…ตรวจสอบ…ตรวจทาน…เริ่มด้วยอาจารย์ของตัวเองก่อน….เริ่มด้วยข้อมูลความรู้ของอาจารย์ของตัวเองก่อน….ช่วยๆ กันครับ…จะได้ไม่ต้องตกเป็นเหยื่อ…”อวิชชา”…มันอันตราย

มันส่งผลไปในอนาคต ยากที่จะแก้ไขได้โดยง่าย…อีกทั้งส่งผลเสียทำให้เสียทรัพย์…เกิดความอุตริหลอกลวง เกิดแก๊งค์มิจฉาชีพขึ้นได้..กลุ่มแก๊งค์ก๊วนชมรมองค์กรหน่วยก็จะไม่ต่างจาก…”แก็งค์มิจฉาชีพสิบแปดมงกุฏ” เลวๆ นี่เอง

วกกลับเข้ามาเรื่อง สามัญสำนึกของคนในวงการพระเครื่องฯ
ทุกวันนี้…มีทั้งคนดีและคนไม่ดี….แต่คนไม่ดีมันเยอะ…เยอะมาก

ถ้าไม่อยากให้วงการพระเครื่องเป็นแหล่ง “ขี้โม้ โป้ปดมดเท็จ หลอกลวง เหลี่ยมเล่ห์เพทุบาย อุดมงมงายไปด้วยเหล่าสิบแปดมงกุฏทั้งหลาย ก็ต้องช่วยกันก่อนที่จะสายเกินไป

คนเลวๆ คนชั่วๆ ที่มั่วๆ อยู่หากินกับพุทธศาสนาเป็น พวก”โจร/แก๊งค์โจร” พวกสิบแปดมงกุฏเหล่านี้ คำว่าสามัญสำนึกดีดี คงไม่มีหรอกครับ…อย่าหวังความรับผิดชอบชั่วดี…จากคนพวกนี้

สามัญสำนึก
[n.] common sense
[syn.] สำนึก
ความรู้สึกธรรมดาๆ ที่เกิดขึ้นจาก ประสบการณ์ ไม่ใช่เกิดจากการศึกษาเล่าเรียนโดยตรง ตัวอย่างประโยค หากจะถามหาสามัญสำนึกจากโจรพวกนี้ คงไม่ปรากฏในจิตใจของพวกมัน

วันนี้….หากจะถามว่า จรรยาบรรณ และ สามัญสำนึกของวงการพระเครื่องมีไหม?
ผมเองก็จะตอบว่า…ผมยังมองไม่เห็น..ทั้ง จรรยาบรรณและสามัญสำนึก…ครับ

เพราะถ้า…เหล่าพวกอ้างรู้ตรูชำนาญการ…มีสามัญสำนึก……
คงไม่สอนเรื่องพระเครื่องฯ….บนความไม่รู้จริงของตน…บนความเชื่อของตน…

รวมถึง…คงไม่อวดตัวเป็นผู้ตัดสินที่ใช้ “ความเชื่อของตน” ในการตัดสินพระเครื่องฯ ของคนอื่น บนความไม่รู้นั้น…บนความไม่มีความรับผิดชอบของตัวเอง…นั่นเอง

ขอปัญญาจงสถิตย์กับเพื่อนๆ ครับ

กดแชร์บทความไปยัง Social Network ของท่าน
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
เรียนรู้วิธีการดูพระเครื่องร่วมกับเพื่อนสมาชิกได้ในกลุ่มพระเครื่องเรื่องง่ายๆ ในเฟสบุ๊ค https://web.facebook.com/groups/277552462284906

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *