วงการพระเครื่องความเห็นไม่ตรงกันหรือความเชื่อไม่ตรงกัน (๒๑๑)


สาเหตุที่คนเราทะเลาะกันในเรื่องความเห็นไม่ตรงกัน..ความเห็นที่แตกต่างกัน..บนความรู้ที่แตกต่างกันนั้น….นั่นเป็นเพราะว่าความรู้ที่ได้รับรู้มา เรียนรู้กันมานั้น มันแตกต่างกันนั่นเอง

ความรู้ที่แต่ละคนอ้าง…ว่าตัวเองมีความรู้ มีครูดี…เราก็ต้องไปพิจารณาที่ตัวครู…ผู้ให้ความรู้แก่พวกเขาว่า….เขาให้ความรู้ในเรื่องอะไร?….ถูกต้องหรือไม่อย่างไร?…..สอนบนความจริงหรือสอนบนความเชื่อ? สิ่งนั้นคือเรื่องสำคัญ

การทะเลาะกันในเรื่องเดียวกันของคนสองคน…อาจจะเป็นเพราะการสอนของครู ของความรู้ของครู…ที่แตกต่างกันนั่นเอง….(คนทะเลาะกันอาจจะไม่ผิด เพราะได้รับน้ำ..ได้รับความรู้มาแบบนั้น ความรู้ที่แตกต่างกันจากครูสองคนที่รู้ไม่เหมือนกันนั้น) ก็ต้องให้อภัยกันไป

ความผิดทั้งหมด คนที่เป็น “ครูผู้สอน” ต่างหากที่ควรพิจารณาว่า สิ่งที่ตัวเองได้สอนไปนั้น เป็นวิชชา หรือ เป็นอวิชชา เราให้ความรู้บนความจริงที่สิ่งนั้นเป็น หรือ.ให้ความรู้บนความเชื่อ

ไม่ว่าจะเป็นความเชื่อส่วนตัวก็ดีหรือ ความเชื่อที่ได้รับรู้มาจากเเหล่งอื่นๆ ก็ดี…ไม่ว่าจะ..เป็นการได้รับฟังกันมาก็ดี…อ่านมาก็ดี..คนที่เป็นครูผู้สอนต้องเป็นผู้ที่ต้องรู้จักไตร่ตรอง กลั่นกรองข้อมูล..ปะติดปะต่อเรื่องราว..วิเคราะห์..แยกแยะ..สังเคราะห์ข้อมูลให้ดี พิจารณาให้ถี่ถ้วน…หาเหตุหาผล…บน

เหตุ…บนผล…จนกระทั่งความรู้นั้น…”ตกผลึก” ทางความรู้ให้ได้ก่อนในเบื้องต้น แยกข้อมูลใดแท้ ข้อมูลใดเท็จต้องแยกแยะให้ได้ก่อน ก่อน ที่จะทำการ…ถ่ายน้ำสู่ผู้เรียนรู้อีกทีหนึ่ง ก่อนที่จะถ่ายทอดวิชชานั้นไป

ณ วันนี้ เวลานี้…เหล่าผู้ให้ความรู้ ตั้งตัวเป็นผู้รู้…ย่อม..รู้ดีที่สุดว่า…กำลังใช้ความเชื่อ หรือ ความจริงในการให้ความรู้ นั้น แต่ละคนต่าง “พร่อง” ความรู้ สับสนกับการให้ความรู้ผิดๆ กันอยู่หรือไม่?….ย่อมรู้อยู่แก่ใจ จากการที่ไม่สามารถตอบคำถามอะไรตามความเป็นจริงได้?

สามัญสำนึกความรับผิดชอบต่อส่วนรวม ต่อองค์ความรู้…ต่อ “น้ำ” แห่งความรู้..ที่จะถ่ายทอดไปยังเหล่าบรรดาผู้รับน้ำ..ที่เขา “ไม่รู้ ..ต้องการความรู้”..เขาย่อมได้รับ “น้ำ” นั้นไปด้วย จะเป็น นำ้เสีย หรือ น้ำดี ผู้ให้ความรู้…ย่อมรู้ดี สมควรที่จะ…หยุดคิดพิจารณาการให้ความรู้นั้น
เพราะการเป็นครู การเป็นผู้ให้ความรู้..

“ท่านย่อมยิ่งใหญ่ในฐานะผู้ให้ความรู้” ในสายตาบรรดาลูกศิษย์เสมอ
จึงต้องพึงระมัดระวัง “ข้อมูลบนความเชื่อ หรือ ข้อมูลที่ไม่ถูกต้องให้มาก”
อย่าใช้ความเชื่อเจือปนลงไป

น้ำความรู้ที่ท่านถ่ายทอดไป…มันเป็นน้ำดี หรือ น้ำเสีย….ตัวท่านเองย่อมรู้….รู้อยู่แก่ใจ
โปรดใช้สามัญสำนึกความรับผิดชอบต่อสังคม..ผลของน้ำ…ที่จะตามมา..สู่คนรุ่นหลังด้วย
ถ้า นำ้ที่ท่านสอนลงไป เป็นนำดี ถูกต้อง ย่อมเป็นที่สรรเสริญ เยินยอได้ในอนาคต

ถ้า น้ำที่ท่านถ่ายทอดลงไป เป็นน้ำเสีย ไม่ถูกต้อง ย่อมถูกติเตียนสาปแช่ง ในภายหน้า
ก็คงเป็นเรื่องธรรมดา ที่ผู้คนจะกล่าวขานถึง
อนาคตอันใกล้ น้ำดี หรือ น้ำเสีย

ผู้คน เหล่าผู้คนเมื่อได้รับความรู้อย่างถูกต้อง
ย่อมคิดพิจารณาได้เองบนปัญญาของตนเองนั้นได้
“การเป็นครูผู้ให้ ยิ่งใหญ่เสมอ”

สำนึกดี สังคมดี ทำสิ่งดีดีให้ปรากฏได้
ย่อมเป็นที่รัก ย่อมเป็นที่เคารพนับถือได้
ขอปัญญาจงสถิตย์กับเพื่อนๆ และรวมถึง ผู้ให้ความรู้ทุกท่านครับ

กดแชร์บทความไปยัง Social Network ของท่าน
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
เรียนรู้วิธีการดูพระเครื่องร่วมกับเพื่อนสมาชิกได้ในกลุ่มพระเครื่องเรื่องง่ายๆ ในเฟสบุ๊ค https://web.facebook.com/groups/277552462284906

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *