เรียนรู้ล้มเหลว เลยดูพระเครื่องไม่เป็นซักที (๒๒๘)


ในการศึกษาพระเครื่องฯ ทุกวันนี้ ถือว่า “ล้มเหลว” เราไม่สามารถเรียนรู้หาคำตอบอะไรได้ “บนความเชื่อ” ได้เลย สาเหตุใหญ่ๆ ก็จะประกอบด้วย คน รวมถึงผู้คนที่เกี่ยวข้อง

คน…..มักจะหลอกตัวเอง
เหล่าผู้คน (เซียน)…มักจะหลอกกันและกัน
คน…หลอกตัวเอง หมายความว่า หลอกว่าตัวเองรู้ ดูพระเป็น มีพระแท้ครอบครอง

เหล่าผู้คน (เซียน)…มักจะหลอกกันและกัน ในเหล่าผู้อ้างรู้ตรูชำนาญการ ต่างก็ให้ข้อมูลเท็จ สร้างเรื่องราวหลอกลวง เพื่อผลประโยชน์….อ้างนิทานนิยายเพื่อขายพระฯ…….หลอกตัวเองและคนอื่น ทำให้เกิดการเรียนรู้ผิด หลงทาง ในหมู่พวกคนด้วย “ข้อมูลอันเป็นเท็จ” เหล่านั้น

คนและเหล่าผู้คน (เซียน) ……ไม่อาศัยความเป็นจริงเป็นหลัก อาศัยความเชื่อ “ส่วนตัว” กันเป็นหลัก โดยวางอยู่บนผลประโยชน์เป็นใหญ่
เมื่อไม่ได้ยึด “ความจริง” เป็นหลัก ทำให้การเรียนรู้ไม่ประสบความสำเร็จ….ไม่รู้ว่า…อะไรคือปัญหา ใช่สิ่งที่ตัวเองกำหนดกันขึ้นบน “ความเชื่อ” หรือ

ไม่?…..ตัวเองก็ไม่รู้ เพราะหลอกตัวเองว่า “ตนรู้”….เพราะหลอกคนอื่นว่า “ตนรู้”…..นั่นเอง…(หลอกตนและคนอื่นว่าตัวเองรู้ ทั้งๆที่ไม่รู้จริง…ไม่รู้ความจริงอะไรเลย…บนความมโนนึก บนความเชื่อของตนของกลุ่มตน…นั้น)
เมื่อ “ไม่รู้ความจริงอะไรเลย”….ก็เลยหลอกกันไปหลอกกันมา…นั่นเอง

ทำให้เรียนรู้ “ความจริง” ไม่ได้บน “ความเชื่อ” นั้น
เมื่อไม่รู้ความจริงอะไรเลย…….ก็เลยไม่รู้ว่าอะไรคือปัญหา และจะแก้ไขปัญหานั้นได้อย่างไร?

จึงได้แต่ “หลอกกันไป หลอกกันมา” อยู่อย่างนั้น
ไม่รู้ว่าอะไรคือความจริง…..ไม่รู้ว่าอะไรคือความเชื่อ……แยกแยะส่วนนี้ไม่ได้

บัณฑิตที่ดี พึงแยกแยะให้ได้ ด้วยการยอมรับความจริง ยึดถือเอาความจริงเป็นที่ตั้ง เพื่อเรียนรู้บนความถูกต้องของข้อมูลบนความจริงที่สิ่งนั้นเป็น และสิ่งสำคัญคือต้องเรียนรู้อย่างถูกต้องแล้วมีความจริงใจต่อกันและกันตลอดเวลา
ให้ความรู้ตามความจริง …..ตามที่สิ่งนั้นเป็น

อธิบาย…ถ่ายทอดความรู้ตามความจริง …..ตามที่สิ่งนั้นเป็น
ตัดสินความ…ตามความจริง …..ตามที่สิ่งนั้นเป็น

สิ่งนี้เองที่จะทำให้เกิด “กระบวนการเรียนรู้จนกระทั่งตัดสิน” ได้อย่างบริสุทธิ์ยุติธรรมได้ ตามความเป็นจริง …..ตามที่สิ่งนั้นเป็น ตัดสินได้อย่างถูกต้องตามความจริงนั้น

กรณีที่เกิดปัญหาในการพิจารณา….ก็สามารถใช้ “ความจริง” ที่สิ่งนั้นเป็น เป็นคำตอบเพื่อแก้ไขปัญหา ให้ลุล่วงได้อย่างไร้คำครหาได้ เพื่อให้ทุกฝ่ายสบายใจตรวจสอบ “ความจริงที่สิ่งนั้นเป็นได้”…..

จะเห็นได้ว่า…การเคารพ “ความจริงที่สิ่งนั้นเป็น”….เป็นเรื่องที่สำคัญ ในการที่จะพัฒนาวงการการศึกษาให้เจริญก้าวหน้าได้..พัฒนาคนให้เกิดความรู้(จริง) ชำนาญการเหมาะแก่สถานภาพของแต่ละคนได้ เรียนรู้ รับรู้ ตามความรู้ของแต่ละคนได้
ยังผลให้เกิดผลดี เกิดความเจริญงอกงามของความรู้ เพิ่มพูนความรู้ได้ในโอกาสต่อไป

“…ถัดจากวันนี้…ทุกคนจึงต้อง …ยอมรับความจริง….ความจริงที่สิ่งนั้นเป็น…เคารพความจริงตามความจริงที่สิ่งนั้นเป็น..เรียนรู้ด้วยการยึดหลักความจริง ยึดมั่นในความจริง…….เราก็จะได้คำตอบแห่งความจริงทั้งมวลได้….”

การหลอกกันไป หลอกกันมา….มันแก้ปัญหาไม่ได้….รังแต่สร้างปัญหาต้องยึดคำตอบคนอื่นเป็นหลัก บนความเชื่อของคน เหล่าผู้คน (เซียน)….เวลามีปัญหา พบปัญหา ก็ใช้เหล่าผู้คน (เซียน) มาร่วมกันตัดสินวินิจฉัย ด้วยการอาศัย “ความเชื่อ” ของแต่ละคนเป็นคำตัดสิน…..

เราก็จะได้คำตัดสิน “บนความไม่รู้จริง”….ของเหล่าผู้คน ที่อุดมงมงายไปด้วยความเชื่อเหมือนเดิม …ตัดสินซ้ำแล้วซ้ำเล่า…..”บนความไม่รู้จริง” ของเราและเหล่าผู้คนทั้งหลายเหล่านั้น

หลอกกันไป หลอกกันมากับการส่งประกวดฯ…ซ้ำแล้วซ้ำเล่า….
หลอกกันไป หลอกกันมากับการให้ใบรับรองแท้ๆ ได้มาตรฐาน (มาตรฐานอะไร? ”ไม่รู้”) ร่ำไป

หลอกกันไป หลอกกันมาบนความอยากได้ใคร่มี…บนผลประโยชน์…แฮปปี้ด้วยกันทั้งสองฝ่าย
ฝ่ายผู้ซื้อ…ดีใจได้พระแท้?…..ครอบครอง….
ฝ่ายผู้ขาย..ดีใจได้เงิน?……….ครอบครอง…

ส่วนพระจะแท้จะเท็จอย่างไร?….ไม่สนใจ…ต่างฝ่ายต่างแฮปปี้เอ็นดิ้ง……
หลอกกันและกัน…”บนความไม่รู้เหมือนกัน”….
ต่างก็ใช้คำอ้างว่า“เกิดไม่ทัน” กันทั้งนั้น….นั่นเอง

หายนะ…ทางความรู้…หายนะทางปัญญา
หายนะ…กับการศึกษาเพื่อสะสม…. หายนะต่อการอนุรักษ์อย่างถูกต้อง?

ก็เพราะ…”หลอกตัวเองกันหรือเปล่า?….หลอกกันและกันอยู่หรือเปล่า?”….
“หลอกว่าตัวเองมีความรู้จริง เชื่อว่ามีความรู้ถูกต้องกันอยู่หรือเปล่า?”……

ขอปัญญาจงสถิตย์กับเพื่อนๆ ครับ

กดแชร์บทความไปยัง Social Network ของท่าน
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
เรียนรู้วิธีการดูพระเครื่องร่วมกับเพื่อนสมาชิกได้ในกลุ่มพระเครื่องเรื่องง่ายๆ ในเฟสบุ๊ค https://web.facebook.com/groups/277552462284906

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *