เมื่อเซียนพระตัดสินพระแท้พระเก๊จากความรู้พื้นฐาน (๒๓๑)


วันนี้…พวกเราอาจจะเห็นการเปลี่ยนแปลงในวงการประกวดพระเครื่องฯ บ้างพอสมควร เช่นเราอาจจะไม่เห็นคำว่า..”มาตรฐาน” .ใบประกาศรับรองผลการตัดสิน….ใบรับรองพระฯ..ในวงการประกวดฯ บางชมรม จะไม่ใช้คำว่า…พระแท้ตามหลักมาตรฐาน….พระแท้ตามหลักสากลนิยม…พระแท้ได้มาตรฐานสากล

นั่นเป็นเพราะว่า….”พวกเขา…ไม่รู้ว่ามาตรฐาน…ที่จะทำให้พระแท้นั้น…ดูอย่างไร?..วัดค่าได้อย่างไร?….นั่นเอง” เลยเลี่ยงคำว่า…มาตรฐาน…(เพราะตอบไม่ได้ วัดค่าไม่เป็น แต่ก็ยังอ้างว่า “รู้จักพระแท้”……เฮ้อ…อ…..กรรมการตัดสินต้องราดยางอย่างหนา…ครับ)
มาตรฐานพระเครื่องฯ มีจริงไหม?….

มีครับ….แต่…จะมีคนไม่กี่สิบคน…เท่านั้นที่รู้…..ที่จะอธิบายให้ความรู้ในเรื่องนี้ได้?..
(ในอนาคตอันใกล้คนเหล่านี้ คนพวกนี้จะแสดงตัวและเป็นผู้ให้ความรู้กับเพื่อนๆ ได้ครับ)
คำตัดสิน พระแท้ พระเท็จ ในวันนี้……จึงใช้ความรู้แค่พื้นฐานในการพิจารณาเท่านั้น

หมายความว่า….
วันนี้…ผู้อ้างรู้ ตรูชำนาญการ….ต่างยึดเนื้อ ยึดพิมพ์เป็นหลัก
อ้างว่าเป็นมาตรฐานที่ใช้ในการพิจารณาตัดสิน

พร้อมทั้ง…ดูคราบ ดูธรรมชาติความเก่า…ดูรอยตัดตอก…ดู….ดูฯลฯ กายภาพทั่วไป
ก่อนที่จะตัดสินให้เป็น “พระแท้”……ซึ่งไม่ถูกต้องเลย..เพราะความรู้แค่นั้น
มันเป็นเพียงแค่ พื้นฐานของความรู้ที่…ทุกคนสามารถเรียนรู้เบื้องต้น….เท่านั้น

ส่วนการ…อธิบายเหตุผลว่า…แท้ยังงัย?…แท้เพราะเหตุใด?…
พระที่เห็นตรงหน้า…จึงแท้…จึงเป็นพระแท้ได้?….

ความรู้นี้…เป็นเรื่องของมาตรฐาน….(คืออะไร? วัดค่ายังงัย?)….
จึงเป็นเรื่องของความรู้..ความเป็นผู้รู้…..ในอีกขั้นหนึ่ง…นอกเหนือจาก
พื้นฐานของความรู้ทั่วไป (ดูเนื้อ ดูพิมพ์ ดูความเก่า ดูกายภาพ)

ความรู้เรื่อง “มาตรฐาน” จึงทำให้คนที่รู้เรื่องมาตรฐานเหล่านี้…
เป็นผู้รู้….ในเรื่องพระเครื่องได้….(ชั้นกลางของความรู้)
ส่วนความรู้ เรื่องกระบวนการผลิตพระฯ ขั้นตอนต่างๆ ในการได้มาซึ่งพระฯ องค์ที่เราเห็นตรงหน้า…ได้อย่างถูกต้อง….บนมาตรฐานที่พระมี…..ได้อย่างถูกต้อง

สิ่งนี้จึงเรียกคน ผู้คน….คนที่รู้จริงอธิบายเหตุผล ได้ทั้งระบบเเบบนั้นว่า…
“ผู้รู้ ผู้ชำนาญการ” ได้อย่างสมบูรณ์….ยกย่องให้เป็นผู้รู้ผู้ชำนาญการได้อย่างสมบูรณ์….
(ผู้รอบรู้ มีความรู้ในศาสตร์….ที่ตนเองรู้…และรู้ทั้งหมดเป็นอย่างดี….สมควรให้เกียรติ

เรียกคนผู้นั้น คนเหล่านั้นว่า…”ผู้ชำนาญการ”….)
“ผู้ชำนาญการ” จึงไม่ใช่แค่รู้แค่ งูๆ ปลาๆ รู้แค่พื้นฐาน แบบในปัจจุบัน
วันนี้…เหล่าผู้อ้างรู้ ตรูชำนาญการ…ที่เราเรียกกันเกร่อ……มีความรู้กันแค่ตรงไหน?….

พื้นฐาน…ของความรู้จริงที่ควรรู้….หรือไม่?……มีความรู้แค่พื้นฐาน ดูเนื้อ ดูพิมพ์ ดูความเก่า..อ้างธรรมชาติความเก่า…ดูรอยตัดตอก…ดู…ดูฯลฯ……มีความรู้เรื่องพื้นฐานพระเครื่องฯ…มีความรู้….เพียงแค่นี้…..ความรู้เดินทางกันมาได้แค่นี้

จากนั้น แต่ละคน
ต่างก็ตั้งตัวตั้งตน…เป็นผู้อ้างรู้ ตรูชำนาญ….ตัดสินพระเครื่องกันได้แล้ว…(เกลื่อนเมือง)…..
ทุกคนต่างก็แสดงตนเป็น “ผู้รู้ เป็นครู ผู้ตัดสิน อ้างรู้ตรูชำนาญการกันได้แล้ว”………

ตัดสินพระเครื่องโดยมีความรู้…แค่พื้นฐานแค่นั้น…..ก็พอแล้ว…..เป็นกรรมการกันได้แล้ว???
ยึดอก พกกล้อง ส่องพระฯ มีลูกศิษย์…ติดโบว์เป็นกรรมการตัดสินพระฯ….กันเกร่อ…..
บนความรู้แค่นั้น….แค่พื้นฐาน…ที่ไม่รู้อะไรคือ…มาตรฐาน….อ้างตัวมั่วเป็น ผู้รู้ ผู้ชำนาญการ

อาจหาญตัดสินพระชาวบ้านให้แท้ให้เท็จ….รับรองพระแท้…พระเท็จ…กันได้แล้ว…..บนความรู้ที่…”ไม่รู้อะไรเลย”….ในเรื่องมาตรฐาน อาศัยความรู้แค่พื้นๆ…ก็ตัดสินพระฯ ชาวบ้านเขาได้แล้ว ย้อมพระฯ ตัวเองได้แล้ว ??????????? ด้วยความรู้ “แค่นั้น” แบบนี้ถูกต้องดีแล้วหรือไม่?

วันนี้….เราจึงเห็นเหล่าผู้คนตั้งตนเป็น…คนรู้ ตรูชำนาญการฯ….บนความรู้เเค่พื้นฐาน…ทั่วไปในการดูพระฯ….เพียงแค่..จดจำคำเซียน….เรียนรู้เรื่องเล่านิทานนิยาย….ขายพระ…(แท้ปลอมไม่รู้)…จากบรรดาอาจารย์ตนคนสอน (โดยไม่รู้อีกว่า…ความรู้ตนที่ได้รับมา…ถูกต้องหรือไม่ถูกต้อง…คนสอนมีความรู้บนความจริงหรือสอนด้วยความเชื่อ) ก็มั่วๆกันไป…ไม่ตรวจสอบ….

ผมไม่ได้ดูถูกความรู้ (บนความเชื่อของเหล่ากรรมการทุกท่านในวันนี้)
ผมพูดแบบชัดเจน และพูดอย่างตรงประเด็น ที่สุดแล้ว …..ให้ท่านย้อนมองกลับไปว่า… สิ่งที่ผมพูด…. สิ่งที่ท่านรู้ สิ่งที่ท่านใช้ตัดสินนั้น…มันเป็นเพียงแค่…พื้นฐานของความรู้…จริงหรือไม่??
พร่องความรู้จริงหรือไม่?….ไม่รู้จักมาตรฐานจริงหรือไม่?

การตัดสินพระแท้ในวันนี้…ใช้การคาดเดา…บนความเชื่อโดยอ้างประสบการณ์..ใช้ความรู้สึกส่วนตัวล้วนๆ บนพื้นฐานของความรู้ ที่เคยรู้มาในการพิจารณาตัดสินพระตรงหน้า จริงหรือไม่?
ถ้า…รู้สึกว่าชอบพระองค์นั้น……คิดว่าน่าจะใช่…เชื่อว่าน่าจะใช่…..ก็ให้…ผ่านเข้าไป
ถ้า…รู้สึกว่าไม่ชอบพระองค์นั้น….คิดว่าไม่ดี ไม่น่าใช่….ไม่เชื่อว่าใช่….ก็…ไม่สนใจต่อ

ความรู้สึก ความชอบไม่ชอบ……มันไม่ใช่ “มาตรฐาน” ที่จะวัดค่ากันได้…ที่จะตรวจสอบความถูกต้องในคำตอบ…ซึ่งกันและกันได้…..(ทะเลาะกัน แล้วก็ไม่ได้คำตอบอย่างไร?)…555
พระปลอม?……เหล่ากรรมการสายปลอม….ชอบ….รู้สึกว่าชอบ….ก็…..ตีแท้ให้หมด

พระแท้?…เหล่ากรรมการสายแท้…..ไม่ชอบ…รู้สึกไม่ชอบ (เพราะอาจจะเป็นคู่แข่งกับพระตน รวมถึงต้องการลดประชากรพระแท้ฯ)….ก็ตีปลอมให้หมด….ย่อมทำได้ไม่ต่างกัน
บนพื้นฐานของความรู้ที่เหมือนกัน….(ที่ไม่รู้อะไรคือ มาตรฐาน ที่สามารถใช้ตรวจสอบ คำตัดสิน…ซึ่งกันและกันได้)

ความแท้เท็จ…ในพระองค์เดียวจึงต่างกัน?…..บนความรู้ที่อ้างว่าเหมือนกัน…บนผลประโยชน์ที่ต่างกัน…นั้น…….บน จิตสำนึกความรับผิดชอบชั่วดีต่อสังคม ต่อส่วนรวมที่แตกต่างกัน….นั้น
วันนี้…เหตุที่วุ่นวาย หลายคณะฯ หลายหมู่ หลายกลุ่ม หลายชมรม หน่วย องค์กร

มีความแตกต่างกัน…หาข้อสรุปไม่ได้…ตรวจสอบกันเองไม่ได้….เพราะว่า….
หมู่เหล่า กลุ่ม ชมรม หน่วย องค์กร ก๊วน…ฯลฯ…..ต่างก็ “ไม่รู้มาตรฐาน”…พร่องความรู้….ขาดเครื่องมือที่จะตรวจสอบ “มาตรฐาน” ของคำตัดสินในแต่ฝ่ายได้นั่นเอง”

บนความรู้ที่ อ้างว่าเหมือนกัน มาตรฐานเดียวกัน (ที่ไม่มีมาตรฐานเหมือนกันทั้งหมดทั้งสิ้น) นั่นเอง….ตัดสินบนความชอบไม่ชอบ….อีกทั้งจะตั้งมาตรฐานอะไรยังงัยก็ได้…ให้พระเป็น..ต้องเห็น..ต้องมี..ฯลฯ….สุดท้ายคนเหล่านี้ก็ใช้…ความรู้สึกส่วนตัวในการตัดสิน….นั่นเอง
(โดยอ้างรู้ ตรูเก่ง เบ่งกร่าง อ้างอวด สวดพระฯ…….ก็แค่นั้น…ความรู้ไม่มีอะไร)

มองเห็นปัญหาหรือยังครับเพื่อนๆ……
ผู้อวดรู้ ตรูชำนาญการ (บนความรู้แค่พื้นฐาน)….แต่ละคน…ต่างก็อ้างว่านั่นคือ…มาตรฐาน

แล้วสุดท้ายต่างก็ใช้….พื้นฐานของความรู้นั้น…ความไม่รู้จริงนั้น..ตัดสินพระฯ..บนความรู้สึก…บนผลประโยชน์….เพื่อให้ได้มาในคำตัดสินแท้ (เท็จ)….นั้นนั่นเอง
ที่ผ่าน…”กล้วยรางวัล..จากงานใหญ่ เล็ก”…นั่น…ไม่ใช่คำตอบเรื่อง “มาตรฐานพระฯ”

คำตัดสินที่ผ่านมา…มันไม่ได้เกี่ยวกับ “มาตรฐาน”….อะไรเลย
คำตัดสินที่ผ่านมา…ไม่ได้เกิดจาก…….”ผู้รู้ (จริง) ผู้ชำนาญการ เรื่องมาตรฐาน”…..อะไรเลย

คำตัดสินที่ผ่านมา…มันเกิดจาก “ความไม่รู้…พร่องความรู้..” ของบรรดาเหล่าผู้คนที่ต่างก็ “อวดรู้ ตรูชำนาญการ (พื้นฐาน)”…..ตัดสินบน ความเชื่อ บนความรู้สึก ของตน….แล้วอ้างว่า…ตัดสินได้มาตรฐาน?….ตัดสินอย่างมีมาตรฐานดีแล้ว….ตัดสินอย่างบริสุทธิ์ยุติธรรมดีแล้ว

คำตัดสินที่ผ่านมา…แท้ก็ดี…..หรือ…เท็จก็ดี…..
คำตอบทั้งหมดล้วนเกิดจากคน…เหล่าคน…กลุ่มคน..คณะบุคคล…ฯลฯ
“บนความพร่องความรู้…..บนความไม่รู้….บนความคาดเดา..กันทั้งนั้น”…..นั่นเอง

ขอปัญญาจงสถิตย์กับเพื่อนๆ ครับ

กดแชร์บทความไปยัง Social Network ของท่าน
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
เรียนรู้วิธีการดูพระเครื่องร่วมกับเพื่อนสมาชิกได้ในกลุ่มพระเครื่องเรื่องง่ายๆ ในเฟสบุ๊ค https://web.facebook.com/groups/277552462284906

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *