เมื่อวงการพระเครื่องเอาสิ่งที่ไม่มีมาตรฐานมารับรองพระแท้มาตรฐาน


เรียนรู้ให้ให้ถูกต้อง แยกแยะความจริงกับความเชื่อออกจากกันให้ได้…จะพบทางออกของปัญหาได้ ทุกปัญหามีปัญญาแก้ไข…ต้องใช้ให้เป็น…..ไม่ยากครับที่จะเรียนรู้…..สิ่งที่ผ่านมา เวลาที่ผ่านไป….เราได้เรียนรู้อะไรบ้าง…..

สมัยก่อนมีการรับรองแท้ได้มาตรฐาน…มาตรฐานสากลรับรอง..สากลรองรับ บนความเชื่อของคน กลุ่มคน..เหล่าผู้คนที่อุดมงมงายไปด้วยความเชื่อทั้งหลาย เป็นผู้ผูกขาดความรู้ ผูกขาดการตัดสินพระเครื่องฯ….

…….วันนี้…เมื่อความจริงปรากฏว่า…สิ่งที่ใช้รับรองพระแท้ได้มาตรฐาน…ได้มาตรฐานสากล…มันใช้ไม่ได้…..มันไม่มีมาตรฐานรองรับ…วัดค่าไม่ได้…ไม่มีหน่วยวัดค่ารองรับ

พวกเราต่างก็…โดนครอบงำกันมานานหลายสิบปี….ตั้งแต่แรกเริ่ม..เริ่มมีวงการพระเครื่องฯ กันเลยทีเดียว ยาวนานมาก
(ถ้า..ผมไม่เริ่มพูดก็คงยังใช้คำว่ามาตรฐาน..กันต่อไป) โดยไม่รู้สึกกระดากกระเดื่องอะไร?….

การนำสิ่งต่างๆ ที่ไม่มีมาตรฐานทั้งหลายเหล่านั้นมาตั้งเป็นมาตรฐาน เพื่อยึดเป็นหลัก…
ให้คนอื่นเดินตาม “ความเชื่อ”…..ที่คน กลุ่มคน เหล่าผู้คนที่…ตั้งมาตรฐานอะไรยังงัยก็ได้….ขึ้นมาเพื่ออ้างกล่าวเล่าบอก…..มันใช้ไม่ได้แล้ว….เอามาอ้างไม่ได้แล้ว

“เพราะตรวจสอบได้แล้วว่า…”ความเชื่อ”…ทั้งหลายล้วนจัดให้เป็นมาตรฐานไม่ได้ “
พระฯ ที่เคยรับรองว่า..เป็นพระแท้ได้มาตรฐาน….ก็คงเหลือเพียงแค่ พระแท้…เฉยๆ..เพราะเหล่าผู้รู้..ตรูชำนาญการในทุกวันนี้…ไม่รู้จัก

มาตรฐาน…จึงยังไม่มีมาตรฐานใดๆ…รองรับ…ได้นั่นเอง (บนความมึนงงกับ ความรู้ที่เกิดจากความเชื่องมงาย….มาอย่างยาวนานนั้นนั่นเอง)
แล้วที่เคย รับรองพระแท้ได้มาตรฐานกัน…ออกใบรับรองให้เป็นพระแท้ได้มาตรฐาน..กัน…หล่ะ?….?????

ทุกกลุ่ม ทุกหน่วย ชมรมองค์กร..ตกลงว่างัย….ที่ผ่านมา…เกิดอะไรขึ้น?….กับวงการพระเครื่อง
ที่ต่างก็…ออกใบรับรองพระแท้ได้มาตรฐาน ออกใบเซอร์รับรองพระแท้ได้มาตรฐาน…..วันนี้…ยอมรับแล้วใช่ไหม?

ว่า “สิ่งที่…ใช้ในการพิจารณาตัดสินนั้นมันไม่มีมาตรฐาน…มันไม่ได้มาตรฐาน…มันไม่สามารถวัดค่ามาตรฐานใดๆ ด้วยหน่วยวัดใดๆ ได้นอกจากความรู้สึกของ ตน..กลุ่มตน..หน่วยองค์กรของตน”

แล้วเหตุการณ์วันวาน…..”อวดอุตริ ตั้งมาตรฐาน…อ้างรู้…ตรูชำนาญการ..กันหรือเปล่า?”
ตั้งหน่วย ชมรม องค์กร…รับรองพระแท้ได้มาตรฐาน…บนความไม่รู้จริง…..กันหรือเปล่า?

สังคมเรียนรู้อะไรได้บ้างไหม?….หรือ…ไม่สนใจ ไม่จำ
สังคมยัง…ไว้วางใจ..หน่วย ชมรม องค์กร…เหล่านั้นบ้างไหม?…หรือ….ไม่สนใจไม่จำ

การที่เราจะอ้างอะไรเป็นมาตรฐานก็แล้วแต่…สิ่งนั้นต้องวัดค่าได้…วัดค่าความเปลี่ยนแปลงไปจากเหตุ ส่งผล ที่เกิดขึ้นได้….และมี…ชื่อเรียกหน่วยวัดค่าเฉพาะของมันเอง……

พระเครื่องฯ….วันนี้…”ไม่รู้จัก” มาตรฐาน ไม่รู้จัก “หน่วยวัดค่ามาตรฐาน..เฉพาะนั้น”….แต่ก็ยังอ้าง…อ้างฯลฯ….อะไรยังงัยก็ได้…อยู่อีก…ที่จะคง “ความเป็นผู้รู้..ตรูชำนาญการนั้น”…ไว้
ในความเป็นผู้มากความรู้…มากความสามารถ…

”คำตัดสินพระแท้” ก็ยังคงใช้…..อะไรยังงัยก็ได้นั้น…ตัดสินพระฯ ได้ถูกต้องแม่นยำ

….อืม..ม์….
สิ่งที่พวกเขาอ้างต่อจากนี้ไป…”มันคืออะไร?”….จะเหมือนเดิมไหม?….
“ใช้ความรู้สึก คิดว่า เชื่อว่า น่าจะ………… ของแม่พิมพ์”

“ใช้ความเชื่อที่คิดว่า………เนื้อก่อนพิมพ์จะเป็นอย่างไร?”
“ใช้ความคาดเดา…คิดว่า…น่าจะเป็นกรรมวิธีการผลิตของ…แม่พิมพ์ที่…(ตัวเองก็ไม่เคยเห็นนั้น แม่พิมพ์ที่ตัวเอง กลุ่มตัวเองคิดว่าน่าจะเป็น….นั้น)
“อ้างประสบการณ์” เคยซื้อ ขายมามาก เคยเห็นมามาก…(ก็ไม่รู้ประสบการณ์เดิมถูกต้องหรือมีผิดพลาดบ้างหรือเปล่า? บนความไม่รู้จักแม่พิมพ์….(ทำจากอะไร?…มีลักษณะอย่างไร?) นั้น

บนความไม่รู้จักมาตรฐาน แล้วไปกำหนดให้เป็นมาตรฐานนั้น
“อ้างความน่าเชื่อถือของคน ของสมาชิกตน”…..ในการตัดสินพระฯ ยังคงได้คำตอบที่ถูกต้อง (ไม่ถูกต้อง?)….บนความรู้ (ไม่รู้?)…ที่ถูกต้อง…..บนความบริสุทธิ์ยุติธรรม (ยังงัย?..??????)

อืม..ม์….เพื่อนๆ ลองเก็บไปคิดกันครับ…
เมื่อไม่รู้จักแม่พิมพ์….ย่อมไม่รู้จักเนื้อก่อนพิมพ์เป็นอย่างไร?…

เมื่อไม่รู้จักแม่พิมพ์….ย่อมไม่รู้กระบวนการผลิต…
เมื่อไม่รู้ขั้นตอนในกระบวนการผลิต จากแม่พิมพ์ที่ไม่รู้จักนั้น…

ย่อมไม่เข้าใจระบบทั้งหมด…ที่จะอธิบายการได้พระฯ ออกมาจากพิมพ์ได้ (อย่างไร?)…….
เมื่อไม่มีความรู้เรื่องระบบเป็นอย่างดี…ย่อมคาดเดาทุกเรื่องที่คิดเอง เออเอง..สอนให้เรียนรู้ไม่ได้…อธิบายไม่ถูกต้อง…นั้น…แสดงว่า….”พร่องความรู้”

เมื่อพร่องความรู้….จะตัดสินพระให้แท้เท็จ…จะตัดสินให้การตัดสินได้บริสุทธิ์ยุติธรรม…ได้อย่างไร?….ทำได้อย่างไร?….มีหลักการที่จะตัดสินได้ถูกต้องบริสุทธิ์ยุติธรรมได้อย่างไร?….

จะให้สังคมเกิดการ “ยอมรับในคำตัดสิน”…ได้อย่างถูกต้องและบริสุทธิ์ยุติธรรม. ได้อย่างไร?

ดังนั้นคำอ้างว่า…”ถึงอย่างไรก็ตาม ผม กลุ่มผม ชมรม หน่วย องค์กรผม” ก็ยัง
ตัดสินได้ถูกต้อง (?)……ตัดสินได้อย่างยุติธรรม บนความยุติธรรม (?)

เพราะมีบุคลากรที่เป็นผู้รู้ ผู้ชำนาญการตัดสินได้อย่างถูกต้อง (?)…. ต้ดสินรับรองได้อย่างแม่นยำบริสุทธิ์ยุติธรรมดีแล้วดีแล้ว (?)
มันคงเป็นเรื่องที่…….เป็นไปได้จริงหรือ?….

บนความรู้…ที่ “ไม่รู้อย่างถูกต้อง”….จะตัดสินให้พระเครื่องฯ องค์ที่เห็นตรงหน้า…ถูกต้องได้
บนความรู้…ที่ เกิดจากความเชื่อ จากการคาดเดา…จะตัดสินได้ถูกต้องอย่างบริสุทธิ์ยุติธรรม
คงเป็นเรื่องที่…….

อืม..ม์…นะ
ขอปัญญาจงสถิตย์กับเพื่อนๆ ครับ

กดแชร์บทความไปยัง Social Network ของท่าน
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
เรียนรู้วิธีการดูพระเครื่องร่วมกับเพื่อนสมาชิกได้ในกลุ่มพระเครื่องเรื่องง่ายๆ ในเฟสบุ๊ค https://web.facebook.com/groups/277552462284906

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *