มาตรฐานพระแท้ มาตรฐานสากล ยอมรับได้หรือไม่? (๒๗)


ก…สระ…อา…อ่านว่า กา ทุกคนรู้..ทุกคนเข้าใจ อ่านได้…เหมือนกัน รู้เหมือนกัน….

จัดเป็นมาตรฐานได้ถ้าคนทั่วโลกอ่านได้….ถือว่า..เป็น….สากล…ได้

(จัดให้เป็น….มาตรฐานสากล….ได้) คนไทยทั้งประเทศอ่านหนังสือไทย

ได้…ภาษาไทย..มีมาตรฐาน…แต่ไม่สามารถเป็นสากลได้…(ภาษาอังกฤษเป็นภาษาสากล)…….
แต่…ทำไม??…คนไทยตั้งหกเจ็ดสิบล้านคนอ่าน…ได้…เขียนได้…พูดได้..เรียนรู้ได้….

แต่ภาษาไทย…กลับไม่สามารถจัดให้เป็นภาษาสากลได้…….?????

พระเครื่องมีคนกลุ่มหนึ่ง…ที่เป็นผู้กำหนดมาตรฐาน….มาตรฐานสากล กันขึ้นมา

… เพื่อใช้ในการพิจารณาตัดสินความแท้เท็จของคนในกลุ่ม..หรือ..พระเครื่องของคนอื่นนั้น..

มีความเป็นมาตรฐาน..มาตรฐานสากลอย่างไร???

มาตรฐาน. มาตรฐานสากล ที่ถูกพวกเขาอ้างถึง….เพื่อใช้ในการพิจารณาพระเครื่องนี้…..

เราจะรู้อย่างไร? ว่าสิ่งที่ถูกพวกเขากำหนดขึ้นมานั้น….มันเป็นอย่างไร..แท้เท็จ…เป็นอย่างไร…….

ทำให้เราจึง..จำเป็น (จำใจ)…จะต้องไปถามคนกลาง…เซียนผู้รู้..ผู้ชำนาญการ..

ในการชี้ชัดแท้เท็จ…เราก็จำใจต้องส่งพระองค์นั้นเข้าประกวด…เราจึงจะได้รับคำตอบ

ในเรื่องความแท้เท็จนั้น

….นั่นแสดงว่า…เราไม่รู้…เพื่อนเราไม่รู้…คนข้างๆ เรา….ก็ไม่รู้ …มีรู้เฉพาะ…เซียน…

หรือ..คนกลุ่มใดกลุ่มนึง..เท่านั้นที่ (อ้างว่ารู้…อย่างถูกต้อง???)

กรณีที่รู้…แท้เท็จ…เฉพาะคนบางคน…คนบางกลุ่ม..กลุ่มคนบางกลุ่ม..อย่างนี้…

กรณีเหตุการณ์เช่นนี้…..แล้วคำตอบที่ได้…..มันจะจัดให้เป็น…มาตรฐาน..อะไรได้อย่างไรครับ?

……ในเมื่อคนอื่นไม่รู้..ทุกคนไม่รู้ ทุกคนเรียนรู้ไม่ได้….เข้าใจไม่ได้ อ่านแท้เท็จเรียนรู้ไม่ได้…????

ถ้าพระเครื่อง…เขียนคำว่า…ก…สระอา…อ่านว่า กา แต่เรา-ท่าน ทั้งหลายอ่านไม่ออก

มีคนคนเดียวอ่านออกมีคนกลุ่มเดียวอ่านออก…มีคนชมรมเดียวเท่านั้นที่……อ่านออก…

มีคนพวกเดียวเท่านั้น…ที่อ่านออก…คนอื่นอ่านไม่ออก…อีกทั้งก็ไม่รู้ว่า..สิ่งที่เขาอ่านให้ฟัง…

สิ่งที่คนรุ้..สิ่งที่ผู้รู้ผู้ชำนาญการ อ่านให้ฟังนั้นมันถูกต้อง…ตรวจสอบคำอ่านนั้น…(แท้เท็จ).
เราตรวจสอบความถูกต้องได้ไหม????….ถ้า….ตอบว่าไม่ได้…..ไม่รู้ถูกหรือไม่ถูกต้องอย่างไร?

สุดท้ายต้องยอมรับ…จำใจยอมรับสภาพคำอ่าน (แท้เท็จนั้น) โดยดุษณี…อย่างไม่มีข้อโต้แย้ง

เพราะเราไม่สามารถตรวจสอบคำอ่านนั้นได้..ว่าถูกต้องหรือไม่ถูกต้องอย่างไรได้? นั่นเอง

หากเป็นเยี่ยงนี้แล้ว..มันจะจัดให้เป็น..

มาตรฐาน.มาตรฐานสากล…..อะไร..ได้อย่างไร?….

(รู้คนเดียว..ตัดสินกลุ่มเดียว..ก็ไปเล่นหาสะสมกันเฉพาะกลุ่มเดียว พวกเดียวเท่านั้นผมขอแนะนำ
ให้ไปไปเล่นเฉพาะกลุ่ม) เพราะคนอื่น…อ่านไม่ออก…ตรวจสอบไม่ได้…เข้าใจเรียนรู้…ไม่ได้นั่นเอง

.

เขา..จะอ่านอย่างไร?…ก็ได้…ตัดสินว่า..ถูกต้อง..หรือไม่ถูกต้อง…ก็ได้..

จะแท้ จะเท็จ…? อย่างไรก็ได้ (ตามใจฉัน ตามใจกลุ่มฉัน)

จะบอกว่าใช่ก็ได้…จะบอกว่าไม่ใช่ก็ง่าย…ตรวจสอบคำอ่านถูกผิดนั้นไม่ได้…นั่นเป็น

เพราะว่าเรา..อ่านไม่ออกเอง.เขาจะโกหก..อย่างไรก็ได้

ทีนี้……เราก็ตรวจสอบไม่ได้อีก..แล้วมันจะยุติธรรมอย่างไร?….

คำอ้างที่ว่า..คำตัดสินยุติธรรม..แล้ว..จะพิสูจน์ได้อย่างไร? ว่ามีความบริสุทธิ์ยุติธรรม…
คำอ้างที่ว่า…ตัดสินได้อย่างถูกต้อง…ตามมาตรฐาน มาตรฐานสากลแล้ว…เขาแสดงสิ่งเหล่านั้น
ให้เรียนรู้ได้ไหม?…ให้รู้ให้เห็นได้ไหม?…มาตรฐานของคำตัดสิน…ที่อ้างว่า…มีมาตรฐาน ใช้
มาตรฐานในการพิจารณาอย่างดีพอแล้ว…เราจะรู้ได้อย่างไร?…

เขาใช้อะไรเป็นหลัก..ในการกำหนดมาตรฐาน …ให้แสดงออกมา
ส่วนเราจะใช้หลักอะไร?…ในการตรวจสอบนั้น…ก็เอามาตรฐานที่เขาตั้งขึ้น…มาตรวจสอบนั่นเอง

ที่สำคัญ…เราเองก็อ่านไม่ออก (ไม่รู้..อวิชชา)เรา..ก็เลยต้อง..ยึด…เซียน (ผู้อ่านให้ฟัง)

ผู้รู้ผู้ชำนาญการ เป็นสรณะ ก็ไม่ผิดครับ ถ้าเราจะทำเช่นนั้น…

แต่..ที่สำคัญ…เราให้เขาอ่านให้เราฟัง…โดยที่เราไม่รู้ ไม่เคยตรวจสอบความรู้เขาว่า..
เขาอ่าน..หนังสือ..ออกหรือไม่? เพียงเพราะว่า..เราให้เกียรติและเชื่อในคำตัดสิน (แท้เท็จ)..

เราเชื่อในข้อความที่เขาสรุปให้เราฟัง….ตลกสิ้นดี…

เขาอ่านอย่างไร? เราก็เชื่ออย่างนั้น..ตรวจสอบความถูกต้องของข้อความไม่ได้…

ในขณะที่เดียวกัน….ถ้าเรานำข้อความอันเดิมไปให้อีกคน (เซียนอีกคน) อ่าน

กลับอ่านไม่เหมือนกันอีก…กลายเป็นอีกเรื่องหนึ่ง……..แสดงว่า..ข้อความ..มีปัญหา..หรือ..

ความรู้ในเรื่องมาตรฐาน (พระเครื่อง) ของคนอ่าน (เซียน) มีปัญหา

…ข้อความเดียวกัน…แต่…อ่านไม่เหมือนกัน (เท็จ-แท้) …ไม่รู้สึกผิดปกติกันหรืออย่างไร?

..ว่า…ความรู้..ของคนอ่าน (เซียน) แต่ละคนมีปัญหา.. เซียนแต่ละคน…(ความรู้เรื่องมาตรฐาน)

มีปัญหาก็ในเมื่อ….สิ่งที่เขาอ่าน…เป็นข้อความเดียวกันนี่นา…

สิ่งนี้…คือสิ่งที่พระพุทธองค์..ทรงเรียกว่า…อวิชชา..เป็นสิ่งที่น่ากลัวที่สุด…หากเรา

ยังไม่เลิกประพฤติปฏิบัติตนแบบนี้…เราก็จะกลายเป็นเหยื่อ..พวกผู้ชำนาญมาร…ได้ในที่สุด

หากเรายังหวังพึ่ง…ความรู้คนอื่น…เยี่ยงนี้…เราเองก็..อ่านหนังสือไม่ออกเสียที

เลิกเถอะครับ….หันมาตรวจสอบความรู้..โดยเฉพาะคนกำหนดมาตรฐาน…

มาตรฐานสากล….ว่าเขามีความรู้ เรียนรู้ เรื่องมาตรฐาน มาตรฐานสากล..

มาอย่างถูกต้องหรือไม่?

เขาอ่านหนังสือ…ออก..หรือไม่????? ก่อนที่จะนำ…ข้อความ….ไปให้เขาอ่าน…..

ในกรณีนี้…บอกให้เรารู้ว่า…การตรวจสอบความรู้…จะทำให้เราเกิดการเรียนรู้ได้

มากขึ้น…มากกว่าที่จะรับฟังด้วยหู….เชื่อ..(ตรู) เชื่อเซียนแต่เพียงอย่างเดียวอีกต่อไป……

การตัดสินผิดพลาด คำตอบที่ได้.ไม่เหมือนกัน…นั่นเป็นเพราะว่า….พระเครื่อง

ไม่มีมาตรฐาน..(ตามที่เขายึด…ตามที่เขากำหนดให้เป็น…หรือไม่…? ลองใช้วิจารณญาน

ของเราดู) ถ้าพบว่า…ไม่ใช่…ตามที่เขาสอน…ตามที่เขาบอก…..

เราจะได้มีแนวทางที่จะเรียนรู้ใหม่…ต่อไป

คำตอบของแต่ละคนที่…….วันนี้แท้…พรุ่งนี้เท็จ…..แล้วคุณแน่ใจหรือ..ว่า..

ความยุติธรรม..ความมีมาตรฐาน…ความได้มาตรฐานในคำตัดสิน มีจริง..

ลองตรวจสอบความรู้กันดูครับ…..โดยเฉพาะมาตรฐานที่เซียนกำหนดขึ้นมา

ก่อนว่า..มาตรฐานแต่ละอย่างที่เขากำหนด…มันมีมาตรฐานอะไร…รองรับได้…

นอกจาก…ความเชื่อล้วนๆ หรือไม่. 555555

เราเองอาจจะหลงทางในการค้นหาความจริง…หากเรา..ยังประพฤติตนโดย

การยึดตัวบุคคล..ยึดกลุ่มบุคคลเป็นหลัก…โดยไม่ตรวจทานความรู้ของพวกเขาหน่ะครับ

ถ้าอ่านออกคนเดียว..รู้คนเดียว..เล่นกลุ่มเดียว..ตัดสินได้เฉพาะกลุ่มเดียว……
มันก็เป็นมาตรฐานได้เเค่…คนเดียว..กลุ่มเดียว…เท่านั้น…..มันจะเป็นได้แค่…
มาตรฐานเฉพาะตัว…มาตรฐานเฉพาะกลุ่ม…มาตรฐานเฉพาะชมรม….นั้นๆ เท่านั้น

มันจะเป็นมาตรฐาน จะอ้างว่าเป็นมาตรฐานสากล…ยังงัย…….งงงง 555555

จะแท้หรือจะเท็จ….คนอื่นไม่รุ้เรื่องอะไรด้วยเลยแบบนี้…5555555

ขอปัญญาจงสถิตย์กับเพื่อนๆ ครับ

26 ธันวาคม 2010 เวลา 20:29 น.

กดแชร์บทความไปยัง Social Network ของท่าน
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
เรียนรู้วิธีการดูพระเครื่องร่วมกับเพื่อนสมาชิกได้ในกลุ่มพระเครื่องเรื่องง่ายๆ ในเฟสบุ๊ค https://web.facebook.com/groups/277552462284906

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *