พระเก่า พระใหม่ พระปลอม มีวิธีดูอย่างไร (๒๗๐)

พระแท้ พระเก่า แต่ดูใหม่…..
พระแท้ พระเก่า…..ดูไม่เก่า..เอาไปพรางเก่า

พระปลอมเก่า แต่ดูใหม่
พระปลอมเก่า……พรางให้เก่า…ให้ดูเก่า

พระปลอมใหม่ๆ…เอาไปพรางเก่า
เราจะมีวิธีแยกแยะได้อย่างไร?….
ถ้าเราเลือกความเก่า…”ดูธรรมชาติความเก่า” เราจะได้คำตอบอะไร?

พระแท้พระเก่า….แต่ดูใหม่…………….ก็ตีเป็นพระใหม่ธรรมชาติไม่ได้ เนื้อไม่ถึง
พระแท้พระเก่า….เอาไปพรางเก่า…….ก็ตีเป็นพระฯ ไปพรางคราบมา
พระแท้พระเก่า….เอาไปพรางเก่า…….ก็อาจจะดูดี มีความเก่า ธรรมชาติได้เก่าถึงยุค

พระปลอมเก่า…..แต่ดูใหม่…………….ก็ตีเป็นพระใหม่ธรรมชาติไม่ได้ เนื้อไม่ถึง
พระปลอมเก่า….เอาไปพรางเก่า………ก็ตีเป็นพระฯ ไปพรางคราบมา
พระปลอมเก่า….เอาไปพรางเก่า………ก็อาจจะดูดี มีความเก่า ธรรมชาติได้เก่าถึงยุค
พระปลอมใหม่….แต่ดูใหม่…………….ก็ตีเป็นพระใหม่ ธรรมชาติไม่ได้ เนื้อไม่ถึง
พระปลอมใหม่….เอาไปพรางเก่า……..ก็ตีเป็นพระฯ ไปพรางคราบมา
พระปลอมใหม่….เอาไปพรางเก่า……..ก็อาจจะดูดี มีความเก่า ธรรมชาติได้เก่าถึงยุค
ถ้าจะแยกแยะ “ด้วยธรรมชาติความเก่า”…..คำตอบทั้งหมดก็จะออกมาแนวเดียวกันได้จาก
ผู้อ้างรู้ตรูชำนาญการ…แต่ละคน….สุดท้ายแล้ว…คำตอบที่จะชี้ชัดฟันธง…จากความรู้สึก
ธรรมชาติความเก่า..ต้องเก่า เก่าถึงยุค…เก่าไม่ถึงยุค….ก็คงได้แค่นี้
เก่าถึงยุค…(ดูอย่างไร?)….พระเก็บรักษาในสภาพแตกต่างกัน?
เก่าไม่ถึงยุค…(ดูอย่างไร?)…ใช้ “ความรู้สึก” ตอบหรือเปล่า?
เก่าได้อายุฯ….(รู้อย่างไร?)….เอาอะไรวัดค่าอายุฯ……“ความรู้สึก” ตอบหรือเปล่า?
เก่าไม่พอ…ธรรมชาติไม่ได้?…เก่าแค่ไหน? ถึงจะพอดี….ไม่เกินไม่ขาด…ฯลฯ

เหล่านี้แหละคือ…”ปัญหา”…ปัญหาคือ…ผู้ตอบ “พร่องความรู้จริง”…
ยังไม่สามารถแยกพระแท้ฯ ได้ในเบื้องต้น….จึงไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไร?…เลยใช้ความรู้สึกในการตอบนั่นเอง

การใช้ความรู้สึก…เพราะความไม่รู้..หรือ รู้ไม่พอ…จึงมักจะได้คำตอบเหล่านี้ออกมา…โดยใช้ความรู้สึกของตัวเองว่า…ชอบหรือไม่ชอบ….ก็ตอบไปตามความรู้สึกนั้น…..หรือไม่ก็….ตอบโดยวางอยู่บนผลประโยชน์….นั้น
ตอบกันบนความเชื่อที่ตัวเองมี…วันนี้ใช่…พรุ่งนี้ไม่ใช่….
หาความชัดเจน แน่นอน อะไรไม่ได้….บนความไม่รู้จริง บนความอวดรู้ตรูเก่ง…นั้น
คำตอบแท้เท็จ…สลับไปสลับมา….บนความจำ (พระ) ไม่ได้… บนความรู้ (ไม่มีไม่ดีนั้น)
…บนความรู้สึก (แตกต่าง) ณ ห้วงเวลานั้น….

อ้างมาตรฐาน….มาตรฐานสากล…ออกใบรับรองมาตรฐาน…มาตรฐานสากล…
วันนี้แท้ พรุ่งนี้เท็จ….ใบรับรองของวันนี้…อาจจะใช้ไม่ได้ในวันพรุ่งนี้….มึนงง…
สับสนกับ…คำตัดสินจาก “ความรู้สึก” ของตน….หาจุดยืนความจริง หามาตรฐานใดๆ ไม่ได้
นอกจาก….”อ้างรู้..ตรูรู้…”…..มีหลักการ มีมาตรฐาน?…..แต่อธิบายไม่ได้…?…..หลอกกินกันไปวันวัน….หลอกเอาตังค์…ตั้งวงจัดประกวดประชันขันแข่งกันไป….

พระตัวเองยังตอบไม่ได้เลยว่า…แท้เพราะอะไร?….ทำไมแท้?……แท้ยังงัย?
พระตัวเองยังอธิบายไม่ได้เลยว่า…แท้เพราะอะไร?….ทำไมแท้?….แท้ยังงัย?
หลักกง หลักการ มาตรฐาน ที่ขยันกำหนดกันขึ้นมา….มันมีมาตรฐานหรือไม่?
ตอบด้วยความรู้ สมกับอ้างตัวเป็นผู้รู้ไม่ได้สักอย่าง….เลี่ยงไปเลี่ยงมา…หลบหลีกไปเรื่อยๆ
ออกแนว…แถไถไหลลื่น…เลี่ยงประเด็นถามข้ามประเด็นตอบ…ในองค์ความรู้…ตลอด

ตั้งตนเป็นคนรู้…อวดรู้….เป็นกรรมการตัดสินพระชาวบ้านเขา…..?……
ตั้งตนเป็นกรรมการ เพื่อย้อมแมวให้พระตัวเองแท้….พระคนอื่นปลอม….หรือเปล่า?….
สิ่งนี้ต้องตอบสังคมให้ได้ภายใต้ “หน้ากาก”……ผู้อ้างรู้ตรูชำนาญการนั้นนะครับ

ความเกรงกลัวต่อบาป ความละอายต่อบาป….
มีกันบ้างหรือเปล่าครับ?….กรรมการตัดสิน..น..พระเครื่องฯ ทั้งหลาย

ขอปัญญาจงสถิตย์กับเพื่อนๆ ครับ

กดแชร์บทความไปยัง Social Network ของท่าน
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
เรียนรู้วิธีการดูพระเครื่องร่วมกับเพื่อนสมาชิกได้ในกลุ่มพระเครื่องเรื่องง่ายๆ ในเฟสบุ๊ค https://web.facebook.com/groups/277552462284906

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *