เซียนพระบอกว่า พระแท้ขายได้ พระแท้ก็คืนได้(๒๗๑)


มาตรฐานพระเครื่องที่เราเคยเรียนรู้กันมา มันเป็น
ความเชื่อ..ของคน..ที่อ้างตนรู้ กรูชำนาญการ ที่
“เชื่อว่าถูกต้อง…คาดว่าถูกต้อง…น่าจะถูกต้องฯลฯ”
สิ่งที่เคยเรียนรู้กันมา และสิ่งที่ถูกกำหนดและใช้รับรองให้เป็นมาตรฐาน นั้น…
“….มันไม่มีมาตรฐาน…มันไม่ใช่มาตรฐาน…มันไม่ได้มาตรฐาน…”

แม้จะมีใบรับรองเป็น พระแท้ได้มาตรฐาน..จากกลุ่ม องค์กร หน่วยฯลฯ ก็ตาม
เพราะในเมื่อส่ิงที่กำหนดให้เป็นมาตรฐาน…มันไม่มีมาตรฐานอะไรรองรับได้
นอกจาก “ความเชื่อ ความรู้สึก” ของคน ของกลุ่มคน…ของแก๊งค์ก๊วนนั้นๆ..เท่านั้น
มันจึงไม่สามารถใช้…..ใบรับรองมาตรฐานพระแท้….เพื่อยืนยันความแท้ได้แล้ว..
ความเป็น…..เซียน…
ความเป็นผู้รู้ ตรูชำนาญการด้านพระเครื่องฯ…
ที่ไปกำหนด…”สิ่งที่ไม่มีมาตรฐานให้เป็นมาตรฐาน”
ที่ไปกำหนด…”สิ่งที่ไม่ได้มาตรฐาน…ให้เป็นมาตรฐาน”
ที่ไปกำหนด…”สิ่งที่ไม่ใช่มาตรฐาน…ให้เป็นมาตรฐาน”
มันก็เป็นแค่ “ข้ออ้างแห่งความชำนาญการอย่างเลื่อนลอย”
ความอวดอ้างความรู้ โดยปราศจากความรู้จริง บนความไม่รู้ พร่องความรู้นั้น…
ไม่รู้แม้กระทั่งว่า….”อะไรควรจัดให้เป็นมาตรฐานได้ วัดค่าได้อย่างไร?”
เพื่อ “ยกยอตัวเอง ยกยอพวกตัวเอง”
ให้ลอยเหนืออยู่คนอื่น ว่าตัวเองมีความรู้ดีกว่าคนอื่น…ว่าพวกตัวเองชอบธรรมกว่าพวกอื่น
บนความไม่รู้…บนความพร่องความรู้…บนความอวดรู้ สู่รู้…เชื่อว่าตนเองและพวกเท่านั้นที่รู้

ทั้งที่ตนเองและพวกต่างก็ไม่รู้…เป็นความรู้ที่ไม่รู้ พร่องความรู้ ไม่แตกต่างกันกับคนอื่นๆ
“ลอยตัว…ยกยอตัวเอง ยกยอพวกตัวเอง”
การลอยตัวด้วย “ข้ออ้าง คำพูดลอยๆ”..บนความไม่รู้จริงนั้น ยกแม่น้ำมาอธิบาย
การลอยตัวด้วย “การรวมตัว รวมหัวกัน แบบเดียวกัน ทิศทางเดียวกัน บนผลประโยชน์
เดียวกัน มีส่วนได้เสียซึ่งกันและกัน หรือ สนับสนุนพวกพ้องเดียวกัน”
การลอยตัวด้วย “การกำหนดทิศทางให้พระเป็น (พระแท้พระปลอมก็สอนเป็นแนวทาง
เดียวกัน) รับรองพระฯ ให้ไปในทิศทางเดียวกัน เหมือนกัน
เพื่อให้เป็น “ความเชื่อ” แบบเดียวกันเหมือนกัน
การลอยตัวด้วย “การให้ความรู้บนความเชื่อแบบเดียวกัน ให้ความรู้บนผลประโยชน์เอื้อผล
ประโยชน์ต่อกัน”
“ลอยตัว…ยกยอตัวเอง ยกยอพวกตัวเอง”
จุดประสงค์หลักคือ เพื่อคอยหาเหยื่อ…เพื่อขายพระฯ…บนความไม่รู้จริง คนเหล่านี้แทบจะหาความรู้ ความจริงใจไม่ได้…
(อย่างน้อยคนเหล่านี้ก็อวดอ้างตนเป็นคนรู้ โกหกหลอกลวงคนอื่นว่า..ตนเป็นผู้รู้ ตรูชำนาญการ แล้วในเบื้องต้น) นั่นเอง
“พระแท้ขายได้…พระแท้ก็คืนได้”
หากเราอยากรู้ความจริง อยากรู้ความจริงใจของคนขายพระฯ (แยกคนดี คนไม่ดี) ด้วยวิธีง่ายๆวันนี้ท่าน…ลองวัดใจ คนขายพระฯ
ด้วยการเอาพระที่เช่าไป…ไปคืน….ยิ่งคืนพระที่เช่ามามากเท่าไร?…..ท่านก็จะยิ่งจะเห็น….”ความจริงใจ”…ของเขา ของพวกเขา….มากขึ้นเท่านั้น
นี่คือคำแนะนำเพื่อ…”วัดใจ”…คนขายพระฯ…ที่อ้างใบรับรองพระแท้….ที่เอาตัวเองรับประกันความแท้….ที่อ้างการตรวจสอบด้วยกระบวนการทางวิทยาศาสตร์…ฯลฯ….
ณ ห้วงเวลานี้….การคืนพระ…กลับคืนสู่เจ้าของเดิม….เป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุด…อย่างน้อย…ในอนาคต….”เหตุการณ์เปลี่ยน ความรู้จริงเปลี่ยน”…ผู้ครอบครองพระราคาแพงๆ..ก็จะได้ไม่เจ็บตัวมาก…ประการหนึ่ง
ประการถัดมา…ก็จะได้ลองวัดใจ….วัดความจริงใจคนขายพระฯ..ที่เราเชื่อว่าเป็นครู เป็นเพื่อน เป็นพี่เป็นน้องฯลฯ…ว่า..จะแสดงอาการอย่างไร?…จะปฏิบัติตนต่อเราอย่างไร?…เหมือนตอนที่…”แบ่งพระฯ ให้เราเช่าหรือไม่?”
เขาและพวกเขายังปฏิบัติตัวต่อเราเหมือนตอนที่เราเป็นผู้เช่าหรือไม่?….
การวัดใจ วัดความจริงใจ…….เรื่องง่ายนิดเดียว…ไม่ต้องใช้เวลาในการ “ดูใจ”….ให้ยาวนาน
พระแท้ขายได้…พระแท้ก็ย่อมคืนได้…เช่นกัน
ขอปัญญาจงสถิตย์กับเพื่อนๆ ครับ

กดแชร์บทความไปยัง Social Network ของท่าน
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
เรียนรู้วิธีการดูพระเครื่องร่วมกับเพื่อนสมาชิกได้ในกลุ่มพระเครื่องเรื่องง่ายๆ ในเฟสบุ๊ค https://web.facebook.com/groups/277552462284906

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *