คนขายพระกับปาฏิหาริย์ประสบการณ์ของพระเครื่อง (๒๘๔)


คนขายพระฯ หรือจะเรียกว่า…เซียนพระฯ….รวมถึง ผู้มีส่วนได้เสีย มีผลประโยชน์จากวงการพระเครื่องฯ ก็ได้

คนเหล่านี้ไม่รู้พระแท้ฯ ดูยังงัย?
จึงมักจะมีเรื่องเล่า เกี่ยวกับผู้สร้างพระฯ ที่ผู้คนให้ความสนใจ อยากรู้ อยากติดตาม (นิยายเรื่องเล่านั้น)…อยู่ตลอด เพื่อให้เกิด
ความอยากได้ใคร่มี อยากบูชาพระองค์นั้น
อ้างอิทธิฤทธิปาฏิหารย์… อ้างอยู่ยงคงกระพัน
อ้างความร่ำรวยให้กับผู้ครอบครอง (มีกูแล้วไม่จน)
อ้างสร้างเสริมบารมีเลื่อนขั้นเลื่อนตำแหน่งหน้าที่ทางราชการ
อ้างเพราะความหายาก (ผลิตน้อย ผลิตเฉพาะกาล ผลิตเฉพาะกรรมการ) ของพระองค์นั้น ฯลฯ

พวกเขาจึงมักจะพูดเรื่องอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ (ความเชื่อ)
เรื่องเล่าที่ทำให้ผู้คนสนใจในพระเครื่องฯ ได้ฟังอยู่เนืองนิจ
เล่าซ้ำไปซ้ำมา..ในอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ ยิง ฟัน แทง ไม่เข้า….เกิดอุบัติเหตุแล้วรอดปลอดภัย
ไม่ระคายผิว พ้นมือพญามัจจุราชมาได้ ……เลื่อนยศเลื่อนตำแหน่ง…ฯลฯ

พวกเขาจะพูดเรื่องความโชคดี มีลาภ ผลสำเร็จของคนที่เช่าบูชาไปแล้ว ดีอย่างไร?…
พุทธคุณมากมาย เมตตามหานิยม อุดมโชคลาภ เสน่ห์คนเห็นรักหลง…คงกระพันชาตรี

พุทธคุณครอบจักรวาล….
ทำให้ผู้สนใจอยากได้ สนนราคาก็ตั้งกัน “แพงสุดขั้ว”….
บนความเชื่อของตัวผู้รู้ ตรูเป็นเซียนผูนั้น “แพงไม่ว่า อยากได้มาครอบครอง”

นั่นเป็นเพราะความเชื่อ….เชื่อว่า…
พระพุทธคุณขององค์พระที่…
โดยอ้างพระสงฆ์ที่สร้างพระเครื่องนั้น..ปลุกเสกพระเครื่องฯ นั้น เป็นอริยะสงฆ์…
(เซียนต่างโปรโมทพระสงฆ์รูปนั้นๆ กันขึ้นมา)
ดังนั้นพระเครื่องฯ ที่พระสงฆ์รูปนั้นสร้างไว้ ย่อมมีพุทธานุภาพ ตามที่เซียนเล่ากล่าวขานมา

จากนั้นเหล่าเซียนพวกนี้ก็มีการ…”จัดการประกวดพระฯ” เพื่อรับรองให้เป็นพระแท้ฯ ให้ผู้เช่ามั่นใจว่า…”เป็นสากล สากลนิยม”…(มันก็พวกที่รู้เเบบเดียวกัน พวกเดียวกันกันทั้งนั้น ที่นั่งเป็นกรรมการออกใบรับรองฯ..พระกูมั่งพระมึงมั่ง…ก็ตัดสินให้แท้กันไป…ออกใบรับรองกันไป
อ้างในความเป็นพระแท้ฯ ถูกต้องตามที่รู้กันมาอย่างไม่ต้องติดใจสงสัย ขายกันไป)
ย้อนกลับไปตอนต้น
ถ้า “พระแท้ฯ ที่รับรองว่าแท้ มีการออกใบรับรองว่าแท้”….ที่คนขายอธิบายเรื่องอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์..คงกระพันชาตรี……(ทำให้เราอยากได้ใคร่มี)….มีจริง….มีวิธีพิสูจน์ได้ครับ

ให้คนขายที่ส่วนใหญ่ “เป็นกรรมการใหญ่เหล่านั้น”….
ถือพระเครื่องที่อ้างว่า..เป็น “พระแท้สากล พร้อมใบรับรองมาตรฐานสากล”…..
ยืนเป็นเป้านิ่ง…แล้วให้ผู้เช่า…เอาปืนยิงใส่..สักสองนัด…
ปาฏิหาริย์มีจริง…..กระสุนคงด้านยิงไม่ออก
คงกระพันชาตรีมีจริง….กระสุนคงไม่ระคายผิวกรรมการ ทั้งหลายที่ขายพระฯ เหล่านั้น

จากนั้นค่อยเซ็นต์
สัญญาเป็น (รอดก็ซื้อ)…สัญญาตาย (ไม่รอดก็ไม่ซื้อ)
ทำเป็นหนังสือสัญญาซื้อขาย…..พร้อมไปเลย…..

วิธีนี้….น่าสนใจ…เพราะจะได้รู้ความจริง…และได้ความจริงใจ ของคนขายพระฯ….ด้วย
การอธิบายหลอกล่อ..ก็ ขอยิงคนละนัดสองนัดกันไป………….
ในเมื่อเล่าไว้แบบนั้น
น่าสนใจ…คนซื้อคนเช่าจะได้….สบายใจ…..กันไปทั้งสองฝ่าย…ดีไหม๊?
ถ้าทดลองแล้วเป็นอย่างนั้น…..จงเชื่อ…จึงเชื่อ…คำบรรยายขายพระฯ…มีคุณสมบัติตามนั้น

พระพุทธองค์ทรงตรัสเรื่อง “ห้ามเชื่อ”…..
พระพุทธองค์ไม่ทรงโปรด..ไม่เคยสอน….”เรื่องคุณไสย์มนต์ดำ”
มีก็แต่เฉพาะพวก ”อวดอุตริ” นี่แหละ…ที่หาช่องทาง หาช่องว่างหาผลประโยชน์จากคำลวงนั้น
เหล่าผู้คนที่เป็นพุทธศาสนิกชนก็เช่นกัน….”ไปเชื่องมงายแบบนั้นกันได้ เชื่อพวกเขากันง่ายๆ”
คงต้องเรียกใช้ “สติปัญญา” ของตน….ให้ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน…ก่อนดีไหม?…
เชื่อในสติปัญญาของตัวเองให้ได้ดีกว่าไหม?….พวกหลอกขายพระฯ..จะได้หมดไปเสียที

ถือพระแท้ฯ พร้อมใบประกาศรับรองพระแท้….
ยืนเป็นเป้า…ดูว่าจะเกิดอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์….จริง
ตามที่อธิบายไว้ก่อนหน้า….หรือไม่?????????

ขอปัญญาจงสถิตย์กับเพื่อนๆ ครับ

กดแชร์บทความไปยัง Social Network ของท่าน
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
เรียนรู้วิธีการดูพระเครื่องร่วมกับเพื่อนสมาชิกได้ในกลุ่มพระเครื่องเรื่องง่ายๆ ในเฟสบุ๊ค https://web.facebook.com/groups/277552462284906

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *