คนสู่รู้ในวงการพระเครื่อง ย่อมแสดงความไม่รู้ออกมาเสมอ (๒๘๖)


“..เมื่อรู้น้อย อย่าอวดเก่ง เบ่งรู้มาก
ไม่ “รู้จัก” ไม่รู้จริง ให้นิ่งเสีย
ยิ่งพูดพร่าม ยิ่งร่ำไป ใจ…ละเหี่ย
รู้ “ไก่เขี่ย” รู้ “งูปลา” สอน “คาใจ”
ก่อน “ติเขา” ย้อนดู “เรา” ให้ดีก่อน
ก่อน “จะสอน” ความรู้..ดี เรา..มีไหม?
ก่อน “จะเถียง” ดู “เหตุผล” เจือปนอะไร?
มีความเชื่อ อยู่มากไหม๊? ให้ระวัง???
เมื่อรู้น้อย อย่าอวดเก่ง เบ่งรู้มาก
ไม่ประจักษ์ หลักฐาน เพียงคาดหวัง
ยิ่งสอนไป ยิ่งสับสน “คนหลงทาง”
เพียงแค่หวัง ได้ “ชื่อชั้น” ฉันเป็น..ครู
เมื่อรู้น้อย อย่าสอนตาม เชื่อ “ความคิด”
สอนผิดๆ ให้ยึดตาม “ความไม่รู้”
ยึดความเชื่อ ขาดพินิจ… “ผิดเป็นครู”
ขาดความรู้ .. สู่รู้ “ตน”… คนจัญไร…”
ขอปัญญาจงสถิตย์กับเพื่อนๆ ครับ

กดแชร์บทความไปยัง Social Network ของท่าน
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
เรียนรู้วิธีการดูพระเครื่องร่วมกับเพื่อนสมาชิกได้ในกลุ่มพระเครื่องเรื่องง่ายๆ ในเฟสบุ๊ค https://web.facebook.com/groups/277552462284906

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *