พระสมเด็จวัดระฆัง เรื่องเล่า ความเชื่อ ความจริง (๖๓)


ในการศึกษาพระเครื่องฯ เราจะพบว่า..มีหลายๆ เรื่องที่เล่าให้ฟังจากผู้รู้ผู้ชำนาญการ

ในยุคก่อนมากมายเกี่ยวกับพระสมเด็จ..เช่นกรณีของนางขำ การสร้างแม่พิมพ์หลวงวิจารณ์ฯ
การคายอาหารคำที่อร่อย การพายเรือบิณฑบาต พร้อมแจกพระสมเด็จฯ กับญาติโยม ฯลฯ

สิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องเล่า ที่ถูกเล่าขานให้เราได้ฟัง…เพิ่มอรรถรสในการสนทนา..เพิ่มความรู้ (ที่
ได้รับฟังมาอีกที ที่ผู้เล่าเอง…ก็ไม่รู้ว่า..เป็นเรื่องจริงหรือไม่?) สิ่งนี้เราเองในฐานะผู้ศึกษาก็..
รับฟัง..เพื่อทราบ..ก็พอครับ…

ทีนี้..พอมีตัวละคร..เช่นหลวงวิจารณ์เจียรนัย..เข้ามา..เรื่องเล่าให้ฟังเฉยๆ ก็กลาย
เป็นเรื่องที่เอาเข้ามายึด…ยึดเอาเรื่องเล่า..ที่หลวงวิจารณ์เจียระนัย..ที่มีบันทึกอยู่นิดเดียวใน
บทความว่า…”เป็นผู้ถวายคำแนะนำให้สมเด็จพุฒาจารย์โตฯ…ผสมน้ำมันตังอิ๊ว..เพื่อไม่ให้
พระสมเด็จแตกร้าว หัก เสียหาย”….
จากนั้นก็เริ่มเข้ามามีบทบาท…”น่าจะสร้างแม่พิมพ์ถวายให้ท่านด้วย”…จากนั้นก็มี

การเพิ่มเติมให้มีแม่พิมพ์สี่พิมพ์ทรงที่สร้างให้….จากนั้นก็กำหนดให้สี่พิมพ์ทรงที่หลวงวิจารณ์
ฯ สร้างเป็นพิมพ์นิยมมาตรฐาน …มาตรฐานสากลนิยม…

แล้วพระที่ท่านพิมพ์ไว้ก่อนหน้า..ที่จะรู้จัก…ตัวละครหลวงวิจารณ์ฯ..ขึ้นมา พิมพ์ทรง
เหล่านั้น…มีลักษณะพิมพ์ทรงอย่างใด? มีพิมพ์ทรงอะไรบ้าง…..คำตอบจากคนกลางเหล่านี้ก็คือ
“ไม่รู้…เหมือนกัน”.แต่ต้องยอมรับว่า..มีแม่พิมพ์พระฯ ก่อนหน้าหลวงวิจารณ์ฯ..จะถูกกำหนด
ขึ้นมาแน่นอน มีพิมพ์ทรงมากมายก่อนหน้านั้นนั่นเอง

แล้วเป็นพิมพ์อะไรบ้าง…ไม่รู้..ไม่สนใจ..ไม่เล่น..ไม่มีราคา
(เอาความเชื่อว่า..หลวงวิจารณ์ฯ..มีตัวตน…เอามากำหนดรูปแบบรูปทรง..เหล่านั้นขึ้นมา)
อธิบายกันตามความเชื่อเรื่องมาตรฐาน…เนื้อ…มาตรฐาน…พิมพ์…มาตรฐานความเก่า..ที่
วางอยู่บนความเชื่อ..ที่ซ้อนอยู่บนความเชื่อ…ที่เขาก็เชื่อมาอย่างนั้น…เล่าความเชื่อที่เขาได้ยิน

ได้ฟังมา..ให้เราได้เชื่อว่า..เขารู้มาอย่างถูกต้อง..จึงถ่ายทอดความเชื่อนั้นให้เราฟัง..เพื่อให้เรา
ส่งต่อความเชื่อนั้นไปสู่รุ่นต่อรุ่น…นั่นเอง……(ก็มันเป็นความเชื่อ)…สุดท้าย ก็เพื่อให้เรายอมรับ

ในสิ่งที่เขาเชื่อมาแบบนั้น…ว่าถูกต้อง..กำหนดมาตรฐาน (บรรทัดฐาน)…อย่างน้ัน ถูกต้องแล้ว
กรณีนี้…ถ้าเพื่อนๆ อยากรู้ความจริงก็ลองแค่ค้นหาตัวตน “หลวงวิจารณ์ฯ..” กันเองครับ…….

ถ้าตัวละครสำคัญตัวนี้ไม่มีอยู่จริง..ไม่มีอยุ่ในโลกแห่งความเป็นจริงแล้ว…นั่นก็หมายความว่า

พระที่อ้างว่าเป็นพิมพ์ทรงหลวงวิจารณ์ฯ….ที่ยึดเอามาเป็นหลักมาตรฐานวงการ…ก็เป็นเรื่อง
อุปโลกน์….หลอกต้มกันมาตั้งแต่อดีตแล้วนั่นเอง…..

แม้ในปัจจุบันจุมีการอ้างการมีอยู่ การมีตัวตนอยู่ของตัวละครตัวนี้…ก็ให้เพื่อนๆ ได้จับตา

มองกันครับ…เพราะความจริงก็คือความจริง…ข้อมูลหลักฐานก็ย่อมสามารถนำพิสูจน์ได้เช่นกัน

บางครั้งเราเช่าพระฯ เพราะคนขายเล่าให้ฟังว่า…ได้มาอย่างไร?…จากใคร?…

เป็นลูกหลานใคร?..บ้านใกล้วัด…ใกล้ท่าน้ำแถววัดที่ท่านบิณฑบาต?…เป็นมรดกตกทอดมา

..ฯลฯ…นั่นแหละ…คือความเชื่อ (คนขาย)…โดยไม่รู้ว่า…”พระแท้หรือเท็จ”….เช่นกัน.เช่ือก็เช่า..

เข้าทาง..คนขายก็บอกว่า..พระแท้ขายได้..(พระปลอมขายไม่ได้)…ประมาณนี้…ครับ

ความจริงก็คือความจริง….เอาความจริงไปนำพิสูจน์ เอาเข้าไปจับความรู้ในเรื่อง
มาตรฐานที่ถูกกำหนดให้เป็นมาตรฐานทั้งหมดเหล่านั้น…พบว่า…

หลายสิ่งหลายอย่าง..มีความขัดแย้งกันของเหตุการณ์ สับสนไปมา…การ

อธิบายการได้มาขององค์ความรู้จนพวกเขาสามารถกำหนดให้…”สิ่งใดๆ เป็นมาตรฐานได้ มัน

ขัดแย้งกับ..ความเป็นจริง..ที่สิ่งนั้นจะต้องเป็น..”นั่นก็เป็นการแสดงให้เห็นถึงองค์ความรู้ไม่พอ

หรือ..มาตรฐานที่ถูกกำหนดขึ้นให้เป็นหลักเพื่อใช้ในการพิจารณา…ไม่ถูกต้อง…แล้วนั่นเอง

ความจริง (สัจธรรม) จึงเป็นเรื่องของเหตุและผลที่จะนำตรวจสอบ ประเด็นแท้เท็จ ที่

ถูกกำหนดให้เป็นมาตรฐานได้ ตรวจสอบความถูกผิดถูกต้องไม่ถูกต้องในเบื้องต้นได้…นับว่า
เป็นเครื่องมือสำคัญ..ในการที่จะนำเราไปค้น…มาตรฐานที่แท้จริงในองค์พระฯ..ได้ต่อไป….

คำว่าพระแท้..พระแท้อยู่ที่พระว่า..จะดูอย่างไร?..มีมาตรฐานดูว่าแท้อย่างไร?..

นั่นคือสิ่งที่ผมได้…”ย้ำๆ ให้ความสำคัญที่องค์พระ”…ค้นหาคำตอบได้จากองค์พระเท่านั้น…

หาได้จากเรื่องเล่า (รู้ไว้ใช่ว่า)….หรือ….ความเชื่อใดๆ จากการยึดติดผู้หนึ่งผู้ใด..จาก

คำบอกเล่า..หรือ ข้อเขียนของผุ้หนึ่งผู้ใดเป็นสรณะ

การแยกแยะ…เรื่องเล่า-ความเชื่อ-ความจริงออกจากกันได้….เราก็เอา

ความจริงนั้นไปค้นหา “มาตรฐาน” เป็นลำดับต่อไป ตัดประเด็นเรื่องเล่า…ตัดประเด็นความเชื่อ

…ดูที่องค์พระฯ…แยกแยะว่า..อะไรที่จะวัดค่าคงที่ได้บ้าง?…มีอะไรที่เราพอจะกำหนดให้เป็น

มาตรฐานเพื่อเรียนรู้ได้บ้าง..ค้นหาได้จากองค์พระเท่านั้น

เมื่อค้นพบมาตรฐาน (จากความจริงที่นำพิสูจน์ได้..จากความจริงที่สิ่งนั้น

จะต้องเป็น.เพ่ือยอมรับให้เป็นมาตรฐานได้)….ความเชื่อ เรื่องเล่าทั้งหมด..ก็ไม่มีความ

สำคัญอะไร?….เพราะถึงตอนนั้น…เรารู้ว่าพระแท้..ดูอย่างไร?…ใครจะเม้าท์มอย..ก็แล้วแต่

ครับ เรารู้เหมือนกันว่ามาตรฐานดูตรงไหน?..ไม่ต้องใช้คนกลาง ไม่ต้องใช้ใบรับประกัน…

ให้พระรับรององค์ท่านเองได้ครับ

ที่สำคัญ การเรียนรู้เรื่องใหม่ๆ ..บางครั้งต้อง..เทน้ำในแก้วเดิมออก
ให้หมดก่อน..ก็จะทำให้รับน้ำใหม่ที่จะเข้ามาได้ อย่ายึดในอัตตาเดิมที่…ไม่มีคำตอบ…

ให้ใคร..แม้แต่ให้ตัวเองเลยครับ ขอให้เพื่อนๆ โชคดี เปิดใจให้กว้างในการเรียนรู้ครับ

ขอปัญญาจงสถิตย์กับเพื่อนๆ ครับ

กดแชร์บทความไปยัง Social Network ของท่าน
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
เรียนรู้วิธีการดูพระเครื่องร่วมกับเพื่อนสมาชิกได้ในกลุ่มพระเครื่องเรื่องง่ายๆ ในเฟสบุ๊ค https://web.facebook.com/groups/277552462284906

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *