พระแท้กับพระปลอมต้องแยกให้ได้ (๖๘)


ในการสะสมพระเครื่องฯ พระบูชา เราอาจจะศึกษาเรื่องพุทธศิลป์…ประวัติศาสตร์…ฯลฯ
เพื่อจะนำมาใช้ในการวิเคราะห์เรื่องราว..ด้วยเหตุและผล…้ค้นหามาตรฐาน..ในการดูพระฯ…
เรียนรู้เพื่อจะแยกพระแท้ออกจากพระเท็จได้อย่างไร?

การเรียนรู้เมื่อถึงจุดๆหนึ่ง..ก็จะพอทำให้เราได้วิเคราะห์แยก…พระแท้ ออกจากพระเท็จ

ด้วยการดูเนื้อหา มวลสาร รูปทรงพิมพ์ทรง ความเก่า รอยตัด ความเก่า..(เป็นบรรทัดฐาน)

…ก็ทำให้เราสามารถพิจารณารูปลักษณะได้…พอสมควร..ครับ

ส่วนการจะแยกให้เบ็ดเสร็จเด็ดขาด ก็คือการชี้ชัดฟันธงลงไปว่าแท้หรือเท็จนั้น

คุณสมบัติของ ผู้รู้ ผู้ชำนาญการจริงๆ จะต้องรู้ว่า..อะไรคือส่ิงที่ยืนยันวัดค่าพระประเภท

นั้นๆได้ อะไรคือสิ่งที่ยึดเป็นหลักเพื่อเทียบกำหนด ให้เป็นมาตรฐานได้

การพิจารณาพระเครื่องฯ ด้วยรูปลักษณะ พิมพ์ทรง เนื้อหามวลสาร ความเก่า ร่องรอย

ต่างๆที่ปรากฏอยู่บนองค์พระฯ..สิ่งต่างๆ เหล่านั้น ต้องแยกให้ออกให้ได้ว่า.อะไรคือมาตรฐาน

เพราะว่า ก่อนที่เราจะฟันธงว่า..แท้เท็จนั้น…เราต้องรู้มาตรฐานที่แท้จริงที่พระมี..นั่นเอง…

พิมพ์ทรงและมวลสาร ที่เซียน ผู้รู้ผู้ชำนาญการ หรือแม้กระทั่งตัวผู้อ่านเอง..ต่างก็ยึดเป็น
หลักในการพิจารณาเหล่านี้…เป็นเพียงบรรทัดในการพิจารณา….เท่านั้น

ดังนั้น การที่จะตัดสิน ฟันธง พระคนอื่น ว่าแท้หรือเท็จ ด้วย “บรรทัดฐานในการ

พิจารณา” ย่อมเกิดปัญหาในการพิจารณานั้นได้….เพราะว่า..ต่างคนต่างก็เห็นไปคนละมุม…

สิ่งเหล่านี้เป็นความรู้สึกส่วนตัว..(ชอบ..ไม่ชอบ)…(ใช่..ไม่ใช่)….

เปรียบได้เช่นเดียวกันกับ…เรามีเพื่อนๆ ผู้ชายด้วยกันอยู่กลุ่มหนึ่ง อยู่ ณ ที่เดียวกัน

มองเห็นผู้หญิงคนนึง เดินผ่านหน้ากลุ่มของพวกเราไป…

แน่นอน ก็อาจจะมีการเม้าส์กัน ในสิ่งที่แต่ละคนเห็น ในสิ่งที่ทุกคนคิด ซึ่งอาจจะ

เหมือนกันหรือ อาจจะเเตกต่างกันก็ได้ ขึ้นอยู่กับความชอบหรือไม่ชอบ เป็นเรื่องปัจเจกบุคคล

ที่จะคิดกันไป

รูปลักษณ์ภายนอกประกอบไปด้วย หน้าตา (พิมพ์ทรง)…เนื้อหา (ผิวพรรณ)

องค์ประกอบอื่นๆ เช่นเส้ือผ้า หน้า ผม เครื่องประดับ นาฬิกา ต่างหู รองเท้า..

(เปรียบได้กับ…ร่องรอยที่ประกอบ เช่น ฐานพระ เส้นซุ้ม รอยตัดตอก)

คือ ตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า

สิ่งเหล่านี้เป็นเครื่องบ่งบอกรสนิยมของรูปลักษณ์ “สวย ดูดี มีรสนิยม” ซึ่งก็จะส่งผล

คือ”.ความชอบ หรือ ไม่ชอบ.” ที่แต่ละคนได้เห็นผู้หญิงคนนั้น…แต่ต่างกันไป” ด้วยเช่นกัน

ทีนี้..มีปัญหาตรงที่ว่า…เราจะค้นหานำพิสูจน์ หัวข้ออะไร?…เราก็ต้องไปพิจารณาตรงนั้น?

ในกรณีคือ เราต้องการพิสูจน์ว่า……ผู้หญิงคนนี้ (มาตรฐาน) เป็นผู้หญิงแท้ๆ หรือ

เทียม นี่คือหัวข้อหลักที่เราจะพิจารณา เราก็มาประมวลผลกันว่า…

ความเป็นผู้หญิง.(มาตรฐาน) ..เราจะต้องดูอย่างไร?

นำอะไรมาพิสูจน์ความเป็นผู้หญิง (มาตรฐาน) ได้บ้าง

วันนี้..เราพิจารณาผู้หญิง (มาตรฐาน) ที่เดินผ่านกลุ่มเราไปแบบนี้กันครับ

– กลุ่มที่หนึ่ง….ผมยึดรูปร่าง หน้าตา เป็นหลัก (รูปทรงองค์เอว…เปรียบได้กับ..พิมพ์ทรงพระ)

– กลุ่มที่สอง…ผมยึดเสื้อผ้า เครื่องประดับ กำไล แหวน นาฬิกาเป็นหลัก (มวลสารต่างๆ ที่ใส่)

กลุ่มที่หนึ่ง….ก็จะมีการชี้จุด รูปร่างหน้าตา ลักษณะ การนั่ง การวางมือ การเดิน ที่ผู้หญิง

คนนั้นทำท่าทางต่างๆ (สิ่งเหล่านี้…จะนำพิสูจน์ความเป็นผู้หญิงไม่ได้ชัดเจนอยู่ดี..)

กลุ่มที่สอง…ก็จะมีการพิจารณาเรื่องเครื่องประดับ จะต้องเห็น จะต้องมี …. รู้จัก

แม้กระทั่งยี่ห้อนาฬิกา รุ่นของนาฬิกา ปีที่ผลิต จากประเทศไหน? (เม็ดดำ เม็ดแดง ได้มายังงัย

จากไหน?..) รู้ละเอียดแม้กระทั่ง เป็นนาฬิกาแท้หรือปลอม (กลายเป็นผู้ชำนาญการด้านนาฬิกา..

ไม่ได้..เป็นผู้ชำนาญการด้านมาตรฐาน…ซะงั้นไป)…555

จากนั้น กลุ่มที่หนึ่ง ที่ยึดรูปร่างเป็นหลัก อ้างว่ารูปร่างของผู้หญิงจัดเป็นมาตรฐานที่จะ

นำมาพิจารณาตัดสินให้เป็น ผู้หญิง (มาตรฐาน)…ถูกต้องตามมาตรฐาน มาตรฐานสากล ที่

ตัวเองกำหนด ที่กลุ่มของตัวเองกำหนดไว้…ได้

จากน้ัน กลุ่มที่สอง ที่ยึดเครื่องประดับ เนื้อหา นาฬิกา รองเท้า ก็อ้างว่า เป็นส่วน

ประกอบที่ผู้หญิงใช้ เป็นลักษณะของผู้หญิงใช้ คนใส่เครื่องประดับแบบนั้นจึงเป็น

ผู้หญิง (มาตรฐาน) ที่ถูกต้องตามมาตรฐาน มาตรฐานสากล ที่ตัวเองกำหนด ที่กลุ่มของตัวเอง

กำหนดไว้…ได้

ครับ..ผมถึงบอกว่า…ไม่ว่าจะกลุ่มที่หนึ่งหรือกลุ่มที่สอง..มองผู้หญิง มองความเป็น

ผู้หญิง (มาตรฐาน) จากรูปลักษณ์ภายนอกเท่านั้น วันนี้เราใช้ รูปลักษณ์ภายน้อกตัดสินผู้หญิง

(มาตรฐาน)กันภายนอกแบบนี้….แต่วันนี้มันใช้ไม่ได้ครับ..

เจอน้องปอย (ตรีชฏา) คว้าตำแหน่งนางงาม ไม่รู้กี่เวที เบียดสาวแท้ๆ ตกรอบขอบ

เวทีไป เพราะ..”กรรมการ” มีความรู้ไม่พอ ที่จะพิจารณาความเป็นผู้หญิง (มาตรฐาน) จาก

รูปลักษณ์ภายนอกกันแบบนี้นี่เอง 55555555

วันนี้ การตัดสินพระเครื่องก็เป็นเช่นเดียวกันนี้ครับ…มีลักษณะใช้หลักมาตรฐานใน

การตัดสินกันแบบเดียวกัน เช่นเดียวกัน (หรือว่าไม่จริง? แย้งได้ครับ)

ใช้ความเชื่อจากรูปลักษณ์ภายนอก พิจารณาองค์ประกอบรวมๆ…จากนั้นก็

มีการตัดสินให้ ใช่หรือไม่ใช่…แท้หรือไม่แท้…รวมตัว รวมกลุ่ม..รวมสองกลุ่ม…เข้ามาร่วม

ในการตัดสิน ร่วมเข้ามาช่วยกันยืนยันความเป็นผู้หญิง (มาตรฐาน) ร่วมกัน 5555555

มาตรฐานความเป็นผู้หญิง..ดูตรงไหน?…ครับ….?
ดูรูปร่างหน้าตาของเธอ (พิมพ์ทรงองค์พระฯ เป็นหลักยึดได้?..) หรือ

ดูเนื้อหาเครื่องประดับที่เธอสวมดี…(เนื้อหามวลสารส่วนประกอบต่างๆ เป็็นหลักดี)

บทความผมเปรียบเทียบ เปรียบเปรยให้เพื่อนๆ ได้ทำความเข้าใจแบบนี้แหละครับ

…แล้วหากผมบอกเพื่อนๆ ว่า…

กลุ่มที่หนึ่ง..ใช้เพียงบรรทัดฐาน….ในการตัดสิน (พิมพ์ทรงยึดเป็นหลักไม่ได้) และ

กลุ่มที่สอง…ก็ใช้บรรทัดฐาน…ในการตัดสิน (เนื้อหามวลสารยึดเป็นหลักไม่ได้)

ความเป็นผู้หญิง (มาตรฐาน) ดูตรงไหน?…..เพื่อนๆ ลองตอบก่อนครับ…แล้วผมจะ

เฉลยให้ฟังครับว่า..เราจะพิสูจน์ว่าผู้หญิงแท้ๆ (มาตรฐาน) ควรจะต้องพิจารณาจากจุดไหน?.

กันได้บ้าง? เพื่อนๆ อ่านจบลองตอบดูก่อนก็ได้ครับ ผิดถูกไม่ว่ากันครับ..ฟันธงเลยครับ.

กดแชร์บทความไปยัง Social Network ของท่าน
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
เรียนรู้วิธีการดูพระเครื่องร่วมกับเพื่อนสมาชิกได้ในกลุ่มพระเครื่องเรื่องง่ายๆ ในเฟสบุ๊ค https://web.facebook.com/groups/277552462284906

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *