รูพรุนปลายเข็มในพระสมเด็จ เกิดจากสาเหตุใด? (๗)

เซียนใหญ่ๆ ในวงการพระเครื่อง
อธิบายเรื่อง..รูพรุนปลายเข็ม…ว่าเกิดจากปฏิกิริยาปูนเดือด…

เกิดจากการคลายความร้อนออกจากภายในเนื้อ..(ระหว่างน้ำกับปูนเปลือกหอย)
พวกเขากล่าวว่า..”ปูนเปลือกหอยมีคุณสมบัติเช่นเดียวกับปูนปลาสเตอร์ หรือ ปูนซีเมนต์์

เมื่อผสมกับน้ำ ก็จะทำปฏิกิริยาเกิดความร้อนขึ้นภายใน”
จนคลายก๊าซ..ทำให้เกิดเป็นรูพรุนๆ สู่ภายนอก

…จริงอยู่ครับที่..รอยรูพรุนปลายเข็ม….
ก็มีลักษณะเหมือนที่เขาบอกจริงๆ……….แต่…

รูพรุนปลายเข็ม..ที่ปรากฏในพระสมเด็จฯ…บริเวณด้านหน้าพระฯ เป็นส่วนใหญ่
มีสาเหตุเกิดจาก “ความรู้บนความเชื่อ”
ตามความรู้ของเซียนใหญ่ๆ ทั้งหลาย…จริงหรือ?

เพราะว่า..ถ้าหากเขาอธิบายของพวกเขาถูกต้อง…
รูพรุนปลายเข็ม..มันจะต้องเกิดปฏิกิริยาด้านหลัง..องค์พระครับ

เนื่องจากว่า..แม่พิมพ์พระสมเด็จฯ….คว่ำหน้า..สูู่พื้นดิน…
(หากเป็นกรรมวิธี..เทหยอดตามที่เขาเข้าใจ)

และสิ่งที่ตอกย้ำความรู้ที่เกิดจากความเชื่อผิดๆ ก็คือ…
การมีอยู่ของ….น้ำมันตังอิ๊ว…น้ำมันจันทน์..น้ำมันจันทน์หอมเจ็ดรส

สิ่งที่เป็นส่วนผสมในมวลสารพระสมเด็จฯ
ยิ่งเป็นสิ่งแสดงถึง…ความรู้ที่…ไม่ถูกต้อง บกพร่อง ไม่สมบูรณ์
ของพวกเขาเหล่าเซียน กล่าวคือ

ถ้าหาก…เนื้อหามวลสาร (ผสมน้ำเทหยอด)…
โดยเอาน้ำมันตังอิ๊ว…เอาน้ำมันจันทน์หอม…น้ำมันจันหอมเจ็ดรส…
น้ำมันฯลฯ…ใส่ลงไปในปูนที่สามารถผสมกับน้ำแล้วแข็งตัวได้เองแล้ว

พวกน้ำมันเหล่านี้..จะเป็นตัวสร้างปัญหา..
ทำให้ปูนไม่แห้ง…ปูนเสื่อมสภาพ..ยุ่ย..เป็นผงไปในที่สุด…
น้ำมันตังอิ๊ว…ไม่มีคุณสมบัติทำให้เนื้อประสานตัวกันได้เลย..

ถ้าอยู่ผิดที่…ผิดเวลา…..อยู่กับน้ำและปูน
ปูนจะไม่เกิดปฏิกิริยาปูนเดือด…น้ำมันจะทำให้เกิด “ปฏิกิริยาปูนเสื่อม” เสื่อมสภาพครับ

ปูนกับน้ำก็ทำให้..เนื้อพระฯ..เเข็งตัวได้เองอยู่แล้ว…
ใส่…น้ำมัน พวกน้ำมัน….ไปทำไม?….(ตรวจสอบความรู้พวกเขาดูครับ)

โดยใช้หลักความเป็นจริงของธรรมชาติ…ที่สิ่งนั้น…จะต้องเป็น
เราจะมองเห็นความรู้บนความจริงได้ว่า….คำอธิบายของเหล่าเซียนมันขัดแย้งกัน
ความรู้บนความเชื่อไปกำหนดเอาไว้ผิดๆ แบบนั้น บนความไม่รู้จริงนั้น

การเรียนรู้ที่ถูกต้อง…จึงควรยึดหลัก…แห่งความจริงเป็นหลักด้วยไม่ใช่มัวแต่ “เชื่อเซียน”
ไม่ใช่ให้ใครกำหนดให้พระสมเด็จฯ…เป็น…หรือยัดเยียดความรู้อะไรๆ….
ใส่สมองเรา…จนเราจับต้นชนปลายไม่ถูก หาความรู้จริงเพื่อเรียนรู้…ไม่ได้

ปัญหามีไว้ให้ปัญญาแก้ครับ…ความเชื่อในตัวบุคคล…เอามาแก้ปัญหาไม่ได้…

นอกจากสร้างปัญหาให้เพิ่มมากขึ้น..จากความเชื่อผิดนั้นๆ…จากความรู้เดิมที่ผิดๆ นั้น

ขอให้เพื่อนๆ นึกภาพตามผมให้ทัน..แล้วจะเข้าใจว่า
….ความจริง…กับความเชื่อ…มันอาจจะคนละเรื่องกัน.

การอธิบายที่ผิดๆ เกิดจากความเชื่อ (อวิชชา) หรือ เกิดจากความรู้..ที่ไม่ถูกต้องเหมาะสมดีพอ
…ก็ย่อมส่งผลให้…เกิดการเรียนรู้อย่างผิดๆ ….เกิดการถ่ายทอดความรู้ (ที่ผิดนั้น)…เป็นทอดๆ

ส่งผลให้…เกิดการตั้งค่ามาตรฐานขึ้นมาจ ากการเรียนรู้ที่ผิดๆนั้นด้วย
(เป็นความรู้ที่เกิดจากความเชื่อ) นั่นเองครับ

วันนี้…รอยรูพรุนปลายเข็มเอย…พิมพ์ทรงเอย…มวลสารเอย…
รอยตัดตอกเอย…ความเก่าเอย…ฯลฯ….

สิ่งต่างๆ เหล่านี้…ล้วนถูก…กำหนดให้เป็น..”มาตรฐาน..
ในการพิจารณา..สรุปให้พระองค์หนึ่งจะแท้จะเท็จ”

จึงมีคำนี้พูดในหมู่คนสะสมพระเครื่องว่า…”ใครเล่นสมเด็จฯ…เสร็จทุกราย”….

นั่นเป็นเพราะ…สิ่งที่ถูกกำหนดให้เป็นมาตรฐานในการพิจารณานั้น….
“มันเยอะเกินไป…เรียนรู้ไม่ได้”

อีกทั้ง..มาตรฐานที่เขากำหนดขึ้นมาเหล่านั้น….
“มันไม่มีมาตรฐานเลย.” เรื่องมันก็เลยวุ่นวาย ถกเถียงกันไม่รู้จบ

หากเราไม่ใช้ปัญญา เหตุผล ความจริง ตรวจสอบความรู้ของผู้กำหนดมาตรฐานก่อน
เราก็ย่อมไม่รุ้ว่า…สิ่งต่างๆ ที่พวกเขากำหนดกันเองขึ้นมาในกลุ่ม…ในองค์กรทั้งหลาย

“มันมีอะไรที่ยึดเป็นมาตรฐานได้…มันมีตรงส่วนไหน?..
ที่วัดค่าได้?….ส่วนไหนสิ่งไหน?
จัดให้เป็นมาตรฐานในการเรียนรุ้ได้บ้าง”………….

การที่บุคคลใด…กลุ่มใด..ชมรมใดๆ…ก็ตามที่ตัดสินพระแท้ให้ชาวบ้านเขา
.
ไม่เคยเห็นแม่พิมพ์…..ไม่รู้จักแม่พิมพ์ของพระสมเด็จฯ

(โดยที่เราไม่ต้องสนใจว่า..แม่พิมพ์จะทำจากวัสดุใด…..แต่…

ให้ตั้งคำถามว่า…แม่พิมพ์มีลักษณะใด…สำคัญกว่าครับ)

เมื่อพวกเขาไม่เคยเห็น..แม่พิมพ์ว่ามีลักษณะอย่างไร?…..

ย่อมส่งผลให้……..การอธิบาย…กระบวนการในการผลิตพระสมเด็จฯ..สับสน…
เหยียบเรือสองแคม..
คือ..เนื้อหามวลสารจะเป็นน้ำผสมปูน….เทหยอด…ก็ได้

หรือ….นวดเป็นก้อนผสมน้ำมันให้หนึกนุ่ม….ปั้นเป็นก้อน…ใช้กดเอา…ก็ได้
การตัดพิมพ์..จะตัดจากหลังไปหน้า..หรือ..หน้าไปหลัง…..ก็ได้…

และสิ่งที่อธิบายแบบเหยียบเรือสองแคมนี่เอง..
ที่ทำให้เราตรวจสอบ…ความรู้ของพวกเขาได้ว่า…
ไม่มีความรู้ที่ถูกต้องจริง เป็นความรู้ที่ไม่สมบูรณ์แล้ว

ไม่สมบูรณ์พอ…..ที่…เราจะมอบความไว้วางใจให้ตัดสินพระฯ…ของเราได้เเล้ว
ไม่สมบูรณ์พอ…ที่จะตัดสินพระของตัวเขาเอง..ให้แท้ได้จากความเชื่อนั้น

ไม่สามารถใช้ยืนยันพระตัวเองให้แท้ได้
ด้วยสิ่งที่เขากำหนดขึ้นมาได้..ด้วยซ้ำไป 55555

มาตรฐานต่างๆ ที่เขากำหนดขึ้นมาจากความไม่มีมาตรฐานทั้งปวง..ทั้งหลายเหล่านั้น

…จึง..มีเพียงเขา..กลุ่มเขา…พวกเขาเท่านั้น..
ที่จะตัดสินได้…ตัดสินใจให้เเท้หรือเท็จได้…..

โดยใช้…ความเชื่อส่วนตัว…ความเชื่อส่วนตน…ความเชื่อของกลุุ่ม…
ให้ยอมรับในความเชื่อว่า…ใช่หรือไม่ใช่….?….นั่นเอง

ความเชื่อ..ไม่มีหน่วยวัดค่า..มาตรฐานสากลใดๆ รองรับ
สิบ…มิลลิเมตร..เป็นหนึ่ง..เซนติเมตร……….
อันนี้เป็นมาตรฐานสากลได้ครับ….แต่…..

สิบคนเชื่อว่ารู้…………….เท่ากับหนึ่งความใช่
สิบ…คนเชื่อว่าใช่………..เท่ากับหนึ่งความแท้
สิบ…คนเชื่อว่าแท้………..เท่ากับหนึ่งความจริง
สิบคนที่เชื่อว่าจริง………..เท่ากับหนึ่งมาตรฐาน
สิบคนเชื่อว่ามาตรฐาน…..เท่ากับมาตรฐานสากล

สิบใบประกวด สิบใบประกาศรับรอง…..
ก็ไม่ได้หมายความว่า…เป็นหนึ่งพระแท้..เพราะเหตุนั้น..เช่นกัน

ก็ในเมื่อ…มาตรฐานที่ถูกกำหนดขึ้นกันเองให้เป็นมาตรฐานเหล่านั้น…
มันไม่มีมาตรฐานในตัวเอง…
การได้มาซึ่งความใช่…ความแท้…การได้มาซึ่งใบประกาศรับรอง…
ก็ย่อมเป็นการได้มาบนพื้นฐานของความเชื่อว่าใช่…
บนความรู้สึกว่า “ใช่” ของคน…
บนความพอใจว่า “ชอบ” ของคน
ของกลุ่มคน..ของชมรมฯ ต่างๆ เหล่านั้น…เท่านั้นเอง

พระแท้…จึงสมควรให้…พระรับรองตัวเอง..
(ดูตรงไหน?…อะไรคือมาตรฐาน?..มีหรือไม่มี)

พระแท้…ต้องรับรองตนเองว่าแท้ได้
พระแท้…ถ้าให้คนรับรองว่าแท้…ไม่สามารถแสดงตนเองว่าแท้ได้
เท่ากับ…ไม่มีมาตรฐานในตัวเอง (ในองค์พระเอง)

ผมพูดให้ฉุกคิด….หรือใครที่ยังยึดความรู้เดิม
ยึดในสิ่งที่ไม่มีมาตรฐานแบบนั้นเป็นหลัก
เนื้อถูก พิมพ์ใช่ ความเก่าได้…..

คิดผิด..คิดกันใหม่นะครับเพื่อนๆ…..

ค้นหาความรู้ที่ถูกต้อง..ค้นหามาตรฐานที่แท้จริง…
ตรวจสอบความรู้ของผู้กำหนดมาตรฐาน

ตรวจสอบมาตรฐานที่เขากำหนดขึ้นมากันก่อน
ว่ามันมีมาตรฐานหรือไม่?…อะไรมีมาตรฐาน วัดค่าได้บ้าง?

มีหน่วยวัดค่าอะไรที่วัดค่า “มาตรฐานความถูกต้อง” ได้
บนความรู้ของความเป็นผู้รู้ ผู้ชำนาญการเหล่านั้น

…เมื่อเราตรวจสอบความรู้ได้.
แล้วพบว่า…..ความเชื่อหรือความรู้ไม่ถูกต้อง
สิ่งที่เเราเคยได้รู้ ได้ยินได้ฟัง ได้เรียนรู้มาไม่ถูกต้อง

มีการกำหนดมาตรฐานที่ไม่ถูกต้อง…
ตามความจริงที่สิ่งนั้นเป็น….เสียแล้ว
เราก็จะต้องทบทวนและแก้ไขใหม่….ให้ถูกต้อง

และที่สำคัญ เราก็จะได้ค้นหาทางออกในเรื่องมาตรฐาน…
เราก็จะร่วมกันค้นหามาตรฐานที่แท้จริง
ร่วมกันค้นหา เรียนรู้ความรู้บนความจริง

เพื่อให้..เป็นที่ยอมรับด้วยกันได้…ไม่ทะเลาะกัน…อีกต่อไป…
อยู่ร่วมกันได้โดยสันติ เคารพในความรู้บนความจริงที่ถูกต้องนั้น

ดังนั้น…
การเรียนรู้ที่ถูกต้องบนหลักฐานข้อมูลที่ถูกต้อง
ก็จะทำให้เราเคารพความรู้ที่ถูกต้องร่วมกันได้

ตาม…หลักฐานข้อเท็จจริง ความรู้ข้อเท็จจริง
ความรู้คู่ปัญญา บนเหตุผล และมาตรฐานที่แท้จริง
บนความจริงที่สิ่งนั้นเป็นเท่านั้น..

ความรู้และข้อเท็จจริง…จะทำให้เราเรียนรู้ได้ ได้คำตอบ
ความจริงความถูกต้องเท่านั้น…ที่จะเป็นทางออกของปัญหาในการพิจารณา

เรื่องแท้ เท็จได้ทั้งหมดได้….ความรู้จริงทำให้ “พระฯ” รับรองตัวเองว่าแท้ได้
ขอให้เพื่อนๆ ทุกคนโชคดี…
ค้นพบทางออกของปัญหา ด้วยปัญญา ของตัวท่านเองครับ

ขอปัญญาจงสถิตย์กับเพื่อนๆ ครับ

กดแชร์บทความไปยัง Social Network ของท่าน
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
เรียนรู้วิธีการดูพระเครื่องร่วมกับเพื่อนสมาชิกได้ในกลุ่มพระเครื่องเรื่องง่ายๆ ในเฟสบุ๊ค https://web.facebook.com/groups/277552462284906

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *