พระแท้…ควรเริ่มพิจารณาจากจุดไหน..ก่อน? (๗๕)


การพิจารณาพระเครื่ององค์หนึ่งๆ ที่ตรงหน้า..นั้น..หลักเบื้องต้น

ในการพิจารณา เมื่อเราแรกเห็นนั้น…ต้องมองจาก…”มาตรฐานที่พระแท้จะต้องมีก่อน”

….ถ้าพระที่เราเห็นเบื้องต้นตรงหน้าไม่มีมาตรฐานแล้ว…ก็..ไม่ต้องหยิบขึ้นมาส่อง

มาตรฐานที่พระมี..หมายถึงอย่างไร?..ดูอย่างไร?…

(สิ่งนี้ก็จะได้ศึกษาร่วมกันได้ในอนาคต ซึ่งทุกคนควรจะต้อง

ศึกษาร่วมกันอย่างเป็นระบบนั่นเอง)

ในปัจจุบันนี้…เราพิจารณาจากพิมพ์ทรงกับเนื้อหามวลสาร…เป็นหลักก่อน

เพราะเราคิดว่า..เชื่อว่า….พิมพ์ทรงกับเนื้อหามวลสารคือสิ่งสำคัญที่ยึดเป็นหลัก..

“มาตรฐาน” ในการพิจารณาให้พระแท้หรือเท็จ…ได้…..แต่ในความเป็นจริงแล้ว..
เป็น….”ความรู้ที่ผิด…?…..ครับ

ทำไมผมกล่าวเช่นนั้น…?.

นั่นเป็นเพราะว่า..พิมพ์ทรงกับเนื้อหามวลสาร…แต่ละองค์ต่างก็

ไม่มีความเหมือนกัน..ไม่มีความเท่ากัน…เราวัดค่าคงที่..วัดความมีมาตรฐาน

ตรงจุดดังกล่าวไม่ได้นั่นเอง….

มาตรฐาน คือสิ่งที่เราต้อง วัดค่าได้….เท่านั้นครับ

ทุกวันนี้…เวลาที่เราเอง หรือใคร หรือเซียน..เห็นพระตรงหน้า..ก็จะพิจารณา

จากสองสิ่งนี้เป็นหลักเท่านั้น

ดูกันครึ่งวันค่อนวัน..ก็ยังไม่ได้ข้อสรุปชี้ชัดได้อยู่ดี…

ว่า ตกลง..จะแท้หรือเท็จ..ไม่ชัดเจน

“ผมจะยกตัวอย่างง่ายๆ นะครับ”

สมมุติว่า..เราพบชายต้องสงสัย…เราอาจจะไม่แน่ใจว่า

..เขาเป็นคนไทยหรือไม่?….เราจะพิจารณาเขาได้ตรงจุดไหน?..เมื่อเราสงสัย?

เราสงสัยว่า..เขาคือคนสัญชาติอื่น ที่เข้ามาในประเทศไทย?….

เราก็รู้จักความเป็นคน..(เรารู้จักพระเครื่องประเภทนั้น)

เราสงสัยว่า..เขาเป็นคนไทยหรือไม่? (เราสงสัยว่า…เป็นพระแท้หรือไม่?)

เราก็พิจารณาเขาจากรูปร่างหน้าตา…..(ดูจากพิมพ์ทรง…ก็ไม่แน่ใจ..ไม่ชัดเจน)
เราก็พิจารณาเขาจากการแต่งกาย….(ดูจากมวลสาร…ก็ไม่แน่ใจ…ไม่ชัดเจน)
ดูจากท่าทาง…การเดิน…(ดูจากส่วนประกอบทั่วๆ ไป…ก็ไม่แน่ใจ..ไม่ชัดเจน)

คนแต่ละคน..(เซียน/ผู้รู้/ผู้ชำนาญการ/ตัวเราเอง)….ที่เห็นชายต้องสงสัย

แต่ละคนต่างก็เห็นและ…เชื่อ..ไปในมุมมองของตน ไม่เหมือนกัน…

ตามประสบการณ์ที่ตนเคยเห็นเคยสัมผัส…มา (ซึ่งคำตอบก็ออกไปคนละเเนวทาง…

แตกต่างกันไป..ตามความเชื่อแห่งตน)

ครับ..ทุกวันนี้…เราพิจารณาพระเครื่องจากสิ่งที่ผมบอก..ในลักษณะเดียวกับ

ที่ผมได้ยกตัวอย่างไว้…แบบนั้น….

คำตอบที่เราได้ย่อมหลากหลาย..ย่อมมีเหมือนกันและแตกต่างกันได้
อันเนื่องมาจาก…ความรู้ที่ไม่เหมือนกันของคนแต่ละคนนั้น (ของเรา/ของเซียน/ผู้วิเศษ)
..คำตอบจึง…”ไม่ชัดเจน” เหมือนกัน …ก็ไม่ต้องแปลกใจ..ผมก็ไม่แปลกใจครับ

วันนึง..มีคนมาบอกว่า..”พิจารณาจากตรงนั้นไม่ได้ครับ..มันไม่ชัดเจน”
…ทุกคนก็งง..อาจจะมีหัวเราะเยาะเย้ย…ถากถาง

นั่นเป็นเพราะพวกเขาและเราเองก็…ดูแบบนี้ พิจารณากันมาแบบนี้…

ใช้มาตรฐานกันแบบนี้มาตั้งนาน หลายชั่วอายุคน หลายรุ่นแล้ว…

(โดยลืม ตรวจสอบมาตรฐานว่ามัน..ใช่…มาตรฐาน..สิ่งที่กำหนดนั้นมันมีมาตรฐาน

ตามที่ถูกกำหนดไว้..หรือไม่?…เพราะเราเองก็…หลงอยู่ในวังวนแห่งความเชื่อ

ความเข้าใจผิดนั้น..ถูกครอบงำมาแบบนั้น..เหมือนกัน เลยไม่..สงสัยหน่ะครับ..)

อาจจะมีคนค้านว่า…”มันจะไม่ใช่ได้ยังงัย…? เราก็ใช้ตรวจสอบ กันมาแบบนี้”

ครับมันอาจจะเป็นเรื่องตลกที่เรา ใช้สิ่งที่ไม่มีมาตรฐาน..เป็นมาตรฐาน
“มันไม่ผิด..แต่มันไม่ถูกต้องทั้งหมด…”….เพราะว่า..

ผู้ต้องสงสัยแต่ละคน (พิมพ์แต่ละพิมพ์……..มันไม่เหมือนกัน)
เสื้อผ้าแต่ละคนที่ใส่ (เนื้อหามวลสารแต่ละองค์..มันไม่เหมือนกัน

ต่อให้เหมือนกันก็ยัง เช่น เขาใส่ชุดไทย ไม่ชัดเจน จนได้ข้อสรุปที่แน่ชัด.ได้…?)

ต่อให้พิจารณาจากสิ่งข้างเคียงอื่น เช่น ลักษณะท่าทางการเดิน

การวิ่ง ฯลฯ ก็ยังไม่ได้คำตอบชัดเจนอยู่ดี….

อาจจะมีผู้อ่านบอกว่า..”ก็ดูที่บัตรประชาชนมันดิ..ง่ายดี”…..

บัตรประชาชน..มันก็ปลอมแปลงได้เช่นกัน…ก็มาเถียงกัน ทะเลาะกันได้อยู่ดี…

ถ้าจะให้ชัดเจน..ให้เขาพูดภาษาไทย..ร้องเพลงไทย..ซักถามประวัติ

พ่อแม่พิี่น้อง ชวนเขาคุย..สงสัยหนักก็ให้ท่อง…ก.ไก่-ฮ.นกฮูก..หรือ
อ่านหนังสือภาษาไทย…นั่นคือ..ขั้นตอนในการนำพิสูจน์อย่างเป็นระบบ..ครับ…

มีการตรวจสอบความคุ้นเคย และจะได้คำตอบ…..ชัดเจนยิ่งขึ้น…ครับ

สุดท้ายก็จะได้คำตอบว่า…ใช่คนไทยหรือไม่? (ได้มาตรฐานท่ีชัดเจนเป็นคำตอบ)
ไม่ใช่ “มองที่เปลือกแล้วก็ทะเลาะกัน” ในความเห็นที่แตกต่าง…

ผมถึงบอกว่า..วันนี้…พระปลอมกับพระแท้..มีมากขึ้น เพิ่มปริมาณมากขึ้น

เริ่มจะแยกแยะกันยากขึ้นแล้ว มีหลากหลายฝีมือ ทำได้หมด…

โดยเฉพาะวงการประกวดพระเครื่องฯ ในวันนี้

มีการตัดสินให้พระปลอมเป็นพระแท้กันแล้ว….

มีการตั้งหน่วยรับรองพระปลอมเก่า (เก๊) อ้างว่าอนุรักษ์ ตัดสินให้เป็นพระแท้แล้ว…..

มีการสร้างพระปลอม..เข้าสู่ระบบ รวมถึงการสร้างองค์กรรองรรับการตัดสินพระ

ที่ตัวเอง-กลุ่มตัวเองสร้างปลอมกันขึ้นมา..ให้เป็นพระแท้ฯ..

มีการจัดประกวดประชัน รับรองกันว่าเป็น “พระแท้” เฉพาะกลุ่มกันแล้ว
(ปกติก็เป็นพระแท้เฉพาะกลุ่มกันทั้งหมดอยู่แล้ว…กลุ่มใครจะใหญ่..จะเล็กต่างกัน)

วันนี้..สิ่งที่เราเคยยึดเป็นมาตรฐานในการตัดสิน…ถูกปลอมแปลงได้หมด

ดังนั้น การที่เราจะรู้เพียงแค่ผิวเผิน จากบรรทัดฐานเหล่านั้น หรือ การพิจารณา..

จากสองสิ่ง สามสิ่ง (บรรทัดฐานที่เคยรู้มา)..นั้น…หรือ…อะไรๆ ที่เราอ้างว่า…

เป็นมาตรฐานเดิม (เนื้อ พิมพ์ ความเก่า คราบ รอยตัดตอกฯลฯ)…

ทุกสิ่งทุกอย่าง ท้ังหลายเหล่านั้นล้วนถูกปลอมได้หมดแล้วครับ

ทุกวันนี้..เวลานี้..เดี๋ยวนี้…เราก็เล่นพระปลอม…มีพระปลอมเข้าสู่ระบบ…

มากมายครับ อีกหน่อยพระที่เป็นพระแท้ๆ ….ก็จะ “ถูกประเมินค่าให้”..เป็น

พระปลอมไปในที่สุด….(เพราะเป็นพระไม่เหมือนกับพระเซียนที่ปลอมขึ้นมานั่นเอง)……

สุดท้าย..ถ้า..”ไม่มีมาตรฐาน”..พระเครื่องฯ รองรับ
ถ้าไม่ยึด “มาตรฐาน” พระเครื่องฯ ที่พระมี ถ้า…”ไม่รู้จักมาตรฐานพระเครื่องฯ”

และถ้า…..แยกแยะแท้เท็จกันไม่ได้….แล้ว…

ย่ิงหาก”ไม่เรียนรู้..หรือไม่ยอมรับมาตรฐาน”พระเครื่องฯ..ที่พระฯ มี…..

“ไม่ค้นหามาตรฐานที่พระเครื่องมี”……ว่าคืออะไร? ควรดูพระกันอย่างไร?

สังคมพระเครื่องฯ..ต่อจากวันนี้ไป…..ก็เล่นพระปลอมกันไปเถอะครับ…เพื่อนๆ…
ทำใจไว้ได้เลยครับ เพราะว่า..บรรทัดฐานในการพิจารณาเบื้องต้น (เนื้อ พิมพ์ ความเก่า
คราบกรุ ฯลฯ) มันปลอมแปลงกันได้หมด..ยกเว้น..”มาตรฐานที่พระมีที่ยังปลอดภัย”
ผมเตือนเรื่องนี้กับเพื่อนๆ แล้วนะครับ อย่าไปมัวหลงกับ

เนื้อพระฯ….ปลอมแปลงได้ครับ พิมพ์ทรง….ปลอมแปลงได้ครับ
คราบเก่า…คราบกรุ…ฯลฯ ล้วนถูกปลอมแปลงได้หมดแล้วครับ…เซียนหลายคน
ย่ามใจไม่มีใครพิสูจน์แท้เท็จได้….เอาพระปลอมเข้าสู่ระบบ….เราเองก็ย่ามใจนึกว่า
เป็นพระแท้…บินว่อนลงไปในกองไฟ..นึกว่า “เพลิง” เริงงาม….

ถอยออกมามองวงนอกสักก้าว…มองย้อนไปที่องค์ความรู้เรื่องมาตรฐาน
ที่ผมกล่าว ตรวจสอบความรู้…ของเหล่าบรรดาผู้อ้างตัวเป็นผู้วิเศษทั้งหลายก่อน…

มองที่ความรู้ที่เขามีที่เกี่ยวกับมาตรฐานพระฯ…..อย่ามองที่ยศฐาบรรดาศักดิ์…
อย่ามองที่เขาร่ำรวย…อย่ามองที่เขาเป็นคนเก่ง (เรื่องขายพระฯ..เรื่องวิชาการ..
เรื่องความรู้ในอาชีพของเขาตามสายงานที่ถนัด เช่น เห็นนักธรณิวิทยา..

นักโบราณคดี เป็นแพทย์ เป็นแม่ทัพนายกอง)

หลักกาลามะสูตรที่พระพุทธองค์ทรงตรัสไว้
เป็นสัจธรรมเสมอ…..พระแท้?…แท้เพราะ “มาตรฐานพระฯ” ที่มี…ต้องเรียนรู้ รู้จัก
ที่มาตรฐานพระ…รู้จักหรือถนัดเรื่องอื่น..แม้แต่จะรู้จักพระฯ..ชื่อพระ..ก็ไม่เกี่ยวกัน
ต้องรู้จัก “มาตรฐานที่พระมี”….เท่านั้น…ต้องชำนาญเรื่องนั้น “เฉพาะทางจริงๆ”

เราเองต้อง
เรียนรู้ “ตรงจุดนั้น”…เพื่อแยกแยะให้ได้….เรียนรู้พระเครื่องฯ…ต้องรู้ให้ถึงแก่น
ไม่ใช่..”เรียนรู้..เพียงแค่เปลือก”

ถอยออกมามองมุมกว้างๆ ….มาตรฐานที่เรายึดอยู่ในทุกวันนี้ มันไม่มีมาตรฐาน..
มันวัดค่าอะไรไม่ได้?…ถามตัวเองให้ดีว่า..สิ่งที่ผมพูดนั้นจริงหรือไม่?…ถ้าใช่..
(หากความรู้สึก ความรู้แรกของท่านบอกว่า…ใช่แล้ว…ผมพูดถูกแล้ว..ท่านก็ลอง
หาทางใช้ปัญญาของตัวเอง…ในการค้นหา “มาตรฐานที่แท้จริง” ที่พระควรมี…
ส่วนจะค้นหาได้ ค้นหายาก หรือ ไม่ค้นหา………นั่นก็สุดแต่ปัญญาของแต่ละท่าน
แล้วครับ….เพราะผมแค่คน “ชี้ทาง” ทางเท่านั้น ไม่ได้เป็นคน “ครอบงำ”..ให้
ท่าน “เชื่อ” ในสิ่งที่ผมบอก)

ขอให้เพื่อนๆ ได้โชคดีในการค้นหาความจริงกันครับ

ขอปัญญาจงสถิตย์กับเพื่อนๆ ครับ

กดแชร์บทความไปยัง Social Network ของท่าน
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
เรียนรู้วิธีการดูพระเครื่องร่วมกับเพื่อนสมาชิกได้ในกลุ่มพระเครื่องเรื่องง่ายๆ ในเฟสบุ๊ค https://web.facebook.com/groups/277552462284906

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *