ฉันเป็นครูของเธอ (๘๕)


เมื่อ ฉันพูด…เธอได้ยิน..เธอสนใจ
เมืื่อ ฉันอธิบาย….เธอพยักหน้า…เธอรับรู้
เมื่อ ฉันให้…เธอพินิจจ้อง…เธอมองดู
เมื่อ เธอเห็น เมื่อเธอรู้……ฉันคือ..ครูของเธอ

เมื่อ ฉันสอน…เธอใส่ใจ..นำไปปฏิบัติ
เมื่อ ฉันวัด…..ค่าให้รู้….เธอดู..เห็น
เมื่อ ฉันบอก….ให้ลองทำ….เรื่องจำเป็น
เมื่อ เธอเห็น….เธอรับรู้….ฉันคือ..ครูของเธอ

เธอเข้าใจ…นำไปใช้ ในชีวิต
เธอ..รู้ถูก….รู้ผิด….คิดเองได้
เธอ…เรียนรู้..ปลดโง่เขลา..เพราะเข้าใจ
เธอ..เดินได้…เพราะเธอรู้…มีครูดี

เรียนรู้ไป จะได้มี วิชชาชอบ
ใครถามตอบ..ตรงประเด็น..เเม้เห็นต่าง
ผิดชั่วดี…มีครูแล้ว…เป็นแนวทาง
ทรนงอย่าง..แยกแยะได้…ไม่อายใคร

ครูที่ดี..ควรสอนศิษย์..คิดต่างได้
ต่างสอนไป..ให้ความรู้…เป็นครูสอน
แลกเปลี่ยนสิ่ง…ความจริงจัง..ควรสังวร
ถูกผิดสอน…สื่อสารบอก…ไม่หลอกกัน

เพียงเสี้ยวเล็ก…เสี้ยวน้อย..ของความรู้
ผิด-ถูก..ครู…ควรให้ศิษย์…คิดเองได้
หากครอบงำ….ชอบกร่นด่า…ระอาใจ
แล้วเมื่อไหร่….ศิษย์ของครู….จะรู้จริง

ครูโง่ๆ….สอนศิษย์ได้…แค่ให้เชื่อ
เชื่อและเชื่อ …อันตัวกู….ครูผู้ก่อ

อย่านอกเรื่อง..ถามไถ่…ไผ่นอกกอ
ไม่งั้นหนอ..กูไม่ตอบ..ไม่ชอบมึง

ครูที่ดี…สอนศิษย์ให้….ได้รู้เรื่อง
ปัญญาเปรื่อง…เรืองวิชา…ที่ตน..หาได้
สอนศิษย์รู้…..ไม่โง่เขลา…จนเข้าใจ
นั่นแหละไซร้…คือครูดี….มีวิชชา

ขอปัญญาจงสถิตย์กับเพื่อนๆ ครับ

อ่านกวีมั่วๆ แยกเป็นบทๆ นะครับ…ไม่ส่งสัมผัสนอก
พอดีสาเหตุที่แต่งก็เพราะว่า…..การสอนให้เรียนรู้ได้.มันต่างจาก..
การสอนด้วยความเชื่อ….ความเชื่อเรียนรู้ไม่ได้..ตรวจสอบไม่ได้หน่ะครับ

การที่..มีใครสักคนสอนเราแม้แต่ในเรื่องเล็กๆ แต่เป็นความรู้ที่เป็น
ความจริง..เราได้เรียนรู้ ได้ฟัง ได้นำไปปฏิบัติ…นำไปใช้ได้ในชีวิต
คนผู้นั้น…คือครูของเราแล้ว….เรื่องของเรื่องก็มีเเค่นี้ครับ…
กวีสดมั่วๆ ครับ…

สะมะชาย 24/01/58

กดแชร์บทความไปยัง Social Network ของท่าน
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
เรียนรู้วิธีการดูพระเครื่องร่วมกับเพื่อนสมาชิกได้ในกลุ่มพระเครื่องเรื่องง่ายๆ ในเฟสบุ๊ค https://web.facebook.com/groups/277552462284906

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *